۱۸ آوریل سال ۱۸۰۲ میلادی، درست ۲۱۳ سال پیش در چنین روزی اراسموس داروین - پزشک، متفکر، شاعر، فیلسوف، زیست شناس و یکی از بزرگترین مخالفان برده‌داری در انگلستان دیده از جهان فروبست. وی پدر بزرگ جارلز داروین و فرانسیس گالتون نیز بوده است.

اراسموس داروین در تاریخ ۱۲ دسامبر سال ۱۷۳۱ در شهر الستون هال متولد شد. پدر اراسموس یک وکیل سرشناس در انگلستان بود. اراسموس به مدرسه چسترفیلد رفت و سپس وارد کالج سنت جان در کمبریج شد. وی برای ادامه تحصیل در رشته‌ی پزشکی وارد دانشگاه ادینبرو شد و تحصیلات خود را در آنجا به پایان رساند.

داروین سال ۱۷۵۶ کار خود را به عنوان پزشک آغاز کرد. در دورانی که اراسموس داروین به فعالیت پزشکی مشغول بود شهرت فراوانی کسب کرد و تقریبا مشهورترین پزشک عصر خود در انگلستان به شمار می‌رفت و به همین خاطر نیز جورج سوم پادشاه وقت انگلستان از وی دعوت کرد تا عضو پزشکان سلطنتی انگلستان شود، اما اراسموس داروین که ترجیح می‌داد به طبابت میان مردم معمولی بپردازد پیشنهاد پادشاه انگلستان را رد کرد. اراسموس داروین به مدت ۵۰ سال به عنوان پزشک به درمان و کمک به مردم عادی جامعه پرداخت و به همین خاطر نیز از احترام بسیار زیادی در میان مردم آن دوران برخوردار بود. در کنار کار پزشکی اراسموس داروین به کارهای بسیار دیگری نیز مشغول بود، وی انجمن گیاه شناسی لیچفیلد را تاسیس کرد که به مدت ۷ سال متون علمی مختلف در زمینه‌ی گیاه شناسی را جمع آوری و به زبان انگلیسی ترجمه کرد و کمک بسیاری به علم گیاه شناسی انگلستان در آن دوران کرد. او همچنین به عنوان مخترع و شاعر نیز شناخته می‌شود. شعرهای او بیشتر در مورد تاریخ طبیعی بشر و شامل موضوعاتی درباره اشکال مختلف زندگی است. اراسموس داروین پدر بزرگ جارلز روبرت داروین و فرانسیس گالتون دانشمندان بزرگ انگلیسی بوده است. او همچنین از بنیانگذاران انجمن قمری بیرمنگام است که از مخالفان جدی برده‌داری بودند و فعالیت‌های گسترده‌ای برای مبارزه با برده‌داری انجام می‌دادند. خانه داروین در لیچفیلد هم‌اکنون، موزه‌ای برای آثار و زندگی اوست.

اراسموس داروین سرانجام در تاریخ ۱۸ آوریل سال ۱۸۰۲ میلادی در سن ۷۰ سالگی دیده از جهان فروبست.

287 سال پیش در چنین روزی جوزف بلک - پزشک و شیمیدان برجسته‌ی اسکاتلندی دیده به جهان گشود. بیشترین شهرت وی بخاطر کشف گرمای نهان، ظرفیت گرمایی و دی اکسید کربن بوده است.

16 آوریل سال 1728، جوزف بلک در شهر بوردو فرانسه متولد شد. پدر جوزف در زمینه تجارت نوشیدنی در فرانسه، ایرلند و اسکاتلند فعالیت می‌کرد. جوزف از کودکی نبوغ سرشار خود را نشان داد و به سرعت مراحل تحصیل را سپری کرد و سال ۱۷۴۶ زمانی که ۱۸ سال سن داشت وارد دانشگاه گلاسکو شد و بعد از چهار سال تحصیل در این دانشگاه به دانشگاه ادینبرو رفت تا در رشته پزشکی تحصیلات خود را ادامه دهد. در دورانی که هنوز دانشجوی رشته پزشکی بود رساله‌ی دکترای خود را روی درمان سنگ کلیه قرار داد و توانست با دفاع از رساله خود مدرک دکترا دریافت کند.

با وجود اینکه جوزف بلک یک پزشک بود، اما دانش عمیقی نیز در زمینه علم شیمی داشت. از وی دستاوردهای مهم علمی بسیاری باقی مانده است که از آنها می‌توان به گرمای نهان، ظرفیت گرمایی و کشف گاز معروف دی اکسید کربن اشاره کرد. گرمای نهان گرمایی است که ماده در هنگام تبدیل از حالتی به حالت دیگر از دست داده یا جذب می‌کند. نام دیگر گرمای نهان گذار فازی است. ظرفیت گرمایی عبارت است از نسبت گرمای مبادله شده با سیستم به تغییر دمای ناشی از مبادله گرما. در دورانی که جوزف بلک در دانشگاه گلاسکو فعالیت می‌کرد، جیمز وات دانشمند سرشناس اسکاتلندی و پدر انقلاب صنعتی برای دانشگاه گلاسگو ابزارها و ماشین‌آلات آزمایشی می‌ساخت، در همین زمان جیمز وات به کمک جوزف بلک آزمایش‌هایی روی بخار انجام داد که در نهایت منجر به اختراع و تکمیل موتور بخار شد. دانشگاه ادینبرو و دانشگاه گلاسکو نام دانشکده‌های شیمی خود را جوزف بلک،‌ به احترام این دانشمند بزرگ قرار داده‌اند.

جوزف بلک سرانجام در تاریخ ۶ دسامبر سال ۱۷۹۹ دیده از جهان فروبست.

۷۳ سال پیش در چنین روزی یعنی ۱۷ آوریل سال ۱۹۴۲ ژآن باپتیست پرین - فیزیکدان سرشناس فرانسوی فوت کرد. بیشترین شهرت وی بخاطر تحقیق در خصوص حرکت براونی در مواد محلول در مایعات است که باعث اثبات تشریح البرت اینشتین در این خصوص و اثبات ماهیت اتمی ماده شد.

ژان باپتیست پرین در تاریخ ۳۰ سپتامبر سال ۱۸۷۰ در شهر لیل فرانسه متولد شد. بعد از پایان تحصیلات در مقطع ابتدایی و متوسطه وارد دانشکده فنی پاریس شد و در آنجا با تحقیق در خصوص پرتوهای کاتدی و اشعه ایکس در دوره دکترا توانست در سال ۱۸۹۷ دکترای فیزیک خود را دریافت کند. در همان سال نیز به عنوان استاد رشته‌ی شیمی فیزیک دانشگاه سوربن فرانسه انتخاب شد.

در سال ۱۹۰۵ آلبرت اینشتین تشریح خود در خصوص پدیده حرکت براونی را منتشر کرد. حرکت براونی در فیزیک به نوعی از حرکت تصادفی ذرات غوطه‌‌ور در سیال (مایع یا گاز) بر اثر برخورد این ذرات با اتم‌ها یا مولکول‌‌های سیال گفته می‌شود. در سال ۱۸۲۷ رابرت براون گیاه‌شناس هنگامی که توسط میکروسکوپ به گرده‌های گیاه معلق در آب نگاه می‌کرد، متوجه حرکت ذرات در آب شد، ولی نتوانست توجیهی برای آن پیدا کند. ژآن باپتیست پرین با آزمایش‌های اثبات کرد که تشریح آلبرت آینشتین از پدیده حرکت براونی صحیح است و همچنین ماهیت اتمی ماده را به اثبات رساند.

دکتر ژآن باپتیست پرین به خاطر همین دستاوردهای علمی در سال ۱۹۲۶ مفتخر به دریافت جایزه‌‌ی نوبل فیزیک شد. وی همچنین تحقیقات وسیعی در خصوص پرتو های کاتدی انجام داده است و یکی از شناخته شده‌ترین افراد در این خصوص است. هنگامی که دو قطعه فلز کاتد (مثبت) و آند (منفی) که دارای حداقل ۱۰۰۰۰ ولت برق و در یک محفظه شیشه‌ای بسته باشند، آنگاه در صورت کاهش فشار هوای درون محفظه، یک پرتو نا مریی از قطب - به + مثبت می‌رود که به آن پرتو کاتدی می‌گویند.

دکتر ژان باپتیست پرین سرانجام در تاریخ ۱۷ آوریل سال ۱۹۴۲ دیده از جهان فروبست.

386 سال پیش در چنین روزی یعنی 14 آوریل سال 1629 میلادی کریستین هاخنس ریاضیدان و دانشمند برجسته قرن ۱۷ میلادی متولد شد. کریستین هاخنس ستاره شناس، فیزیکدان، متخصص احتمالات و ساخت ساعت بود.

کریستین هاخنس در سال ۱۶۲۹ و در یک خانواده‌ی ثروتمند و مهم هلندی متولد شد. پدر کریستین یک دیپلمات سرشناس، شاعر و موسیقی‌دان بود و به علم و هنر اهمیت فراوان می‌داد؛ همچنین دوستان سرشناس و معروفی داشت که از میان آنها می‌توان به گالیلئو گالیله دانشمند بزرگ ایتالیایی، مارین مرسه کشیش، فیلسوف و ریاضیدان بزرگ فرانسوی و رنه دکارت ریاضیدان بزرگ و فیلسوف برجسته فرانسوی اشاره کرد.

کریستین تا ۱۶ سالگی در خانه و نزد پدر به تحصیل پرداخت، پدر کریستین به وی ریاضیات، ادبیات، موسیقی، فلسفه، تاریخ، جغرافیا، منطق، شمشیر بازی، اسب سواری و حتی رقص را آموزش داد. زمانی که کریستین تنها ۱۵ سال سن داشت در ملاقاتی با دکارت دوست پدرش با مهارتی که در علم هندسه از خود نشان داد باعث شگفتی رنه دکارت ریاضیدان بزرگ شد. بعد از این دوران پدر کریستین وی را برای تحصیل در رشته ریاضیات که علاقه شخصی کریستین نیز بود به دانشگاه لیدن فرستاد. در این دانشگاه کریستین با نبوغ بالای خود و توصیه‌هایی رنه دکارت توانست در ریاضیات پیشرفت قابل توجهی از خود نشان دهد. زمانی که کریستین تحصیلات خود را به پایان رساند پدرش علاقه داشت که وی نیز همانند او به عنوان دیپلمات مشغول به کار شود اما بعد از مدتی متوجه شد که پسرش علاقه‌ای به این حرفه ندارد، لذا اجازه داد تا کریستین به تحقیق در خصوص حوزه‌های مختلف علم بپردازد.

کریستین هاخنس در ۳۴ سالگی به عضویت انجمن سلطنتی انگلیس درآمد و در زمان توقفش در لندن با نیوتن فیزیکدان بزرگ آشنا شد و با او بر روی مسائل علمی به بحث و تبادل نظر پرداخت. در این زمان تلسکوپ جدیدی اختراع شد و کریستین هاخنس به رشته ستاره‌شناسی علاقه بیشتری پیدا کرد. لوازم و وسایلی که او از آنها استفاده می‌کرد بسیار قدیمی و کهنه بودند و او تصمیم گرفت که عدسی‌های تلسکوپ را خود بسازد. کریستین هاخنس به علم ساعت سازی نیز علاقه داشت و با کمک کشف گالیله درباره آونگ توانست قوانین آونگ ساده را کشف کند و در سال ۱۶۵۷ میلادی توانست ساعت آونگ یا ساعت پاندولی را اختراع کند. او در همین زمینه کتابی با عنوان درباره نوسان ساعت‌ها نوشت و در سال ۱۶۵۶ تلسکوپی ساخت و با آن توانست سحابی جبار را کشف کند و همچنین توانست قمر بزرگ زحل با نام تیتان را کشف کند. بیشترین شهرت کریستین هاخنس بخاطر نظریه وی درباره ماهیت نور است. کریستین هاخنس نظریه ماهیت ذره‌ای نور را نپذیرفت و نظریه موجی نور را مطرح کرد، اما در آن دوران چون فرضیه ذره‌ای نور نیوتن بهتر می‌توانست پدیده‌‌های بازتابش و شکست و سیر مستقیم نور را توضیح دهد، از این رو نظریه هاخنس برای مدت‌ها مسکوت ماند و مورد توجه قرار نگرفت تا آنکه آزمایش معروف یانگ و سپس تئوری ماکسول باعث مطرح شدن دوباره نظریه کریستین هاخنس شد.

کریستین هاخنس سرانجام در تاریخ ۸ جولای سال ۱۶۹۵ و در ۶۶ سالگی دیده از جهان فروبست. وی یکی از بزرگترین دانشمندان عصر خود بوده است که بدون شک دستاوردهای مهم علمی وی در ریاضیات، فیزیک و ستاره شناسی کمک بسیار مهمی در رشد دانش بشری در سال‌های بعد از وی بوده است.