۲۳ سال پیش در چنین روزی لینوس کارل پاولینگ، زیست شیمیدان، فعال صلح، نویسنده و معلم آمریکایی در ۹۳ سالگی چشم از جهان فروبست. این دانشمند یکی از تأثیرگذارترین شیمیدانان تاریخ است. ۲۳ سال پیش در چنین روزی، لینوس کارل پاولینگ، دانشمند برجسته آمریکایی که به عنوان یکی از برترین شیمیدانان تاریخ از او یاد می شود و شیمی کوانتومی و بیولوژی مولکولی از یادگارهای او است، فوت کرد. این دانشمند برجسته در سال ۱۹۵۲ مفتخر به دریافت جایزه نوبل شیمی و در سال ۱۹۶۲ مفتخر به دریافت جایزه نوبل صلح شد. مجله New Scientist نام وی را در بین ۲۰ دانشمند بزرگ تاریخ قرار داده است. لینوس کارل پاولینگ در ۲۸ فوریه سال ۱۹۰۱ در شهر پورتلند چشم به جهان گشود. او در ۹ سالگی علاقه به مطالعه کردن وکتاب خواندن داشت و از همان دوران با دیدن چند آزمایش شیمی که توسط دوستش انجام شد، به علم شیمی گرایش پیدا کرد. پاولینگ در دوران دبیرستان به مطالعه بیشتر و انجام آزمایش های گوناگون شیمی پرداخت و در ۱۵ سالگی توانست امتیازهای لازم را برای ورود به دانشگاه ایالتی ارگان کسب کند؛ ولی نتوانسته بود نمره ی قبولی را در رشته ی تاریخ آمریکا کسب کند به همین دلیل دبیرستانش از دادن دیپلم به وی خودداری کرد. در آن زمان پاولینگ از مدیر دبیرستان درخواست کرد که اجازه بدهد در کنار ادامه تحصیل، مجددا در کلاس تاریخ شرکت کند تا نمره ی مورد نیاز را کسب کند که مدیر دبیرستان با این خواسته ی او مخالفت کرد. لینوس کارل پاولینگ در این مقطع تصمیم گرفت دبیرستان را ترک کند و مدرک دیپلم خود را دریافت نکند. جالب است بدانید این دبیرستان ۴۵ سال بعد، زمانی که لینوس کارل پاولینگ جایزه نوبل خود گرفت، به او دیپلم دبیرستان را اعطاء کرد. بعد از ترک دبیرستان، لینوس کارل پاولینگ در یک فروشگاه با حقوق ۸ دلار در هفته شروع به کار کرد. مادرش یک قرار مصاحبه با یکی از کارخانه داران بزرگ پرتلند ترتیب داد و بدین ترتیب او کار در فروشگاه را ترک کرد و به عنوان کارآموز مکانیک وارد کارخانه شد و در آنجا به صورت ماهیانه ۵۰ دلار دریافت می کرد. پاولینگ با استفاده از زمان های آزاد خود، یک لابراتوار عکاسی تأسیس کرد تا بتواند خرج ادامه تحصیل را تأمین کند. سرانجام لینوس کارل پاولینگ توانست با تلاش های زیاد، در سال ۱۹۱۷ پذیرش دانشگاه ایالتی ارگان را دریافت کند. شرایط تحصیل برای لینوس کارل سخت بود؛ چراکه باید به صورت هم زمان به سختی کار می کرد تا خرج تحصیل خود را تأمین کند. سرانجام لینوس کارل پاولینگ توانست در سال ۱۹۲۲ در رشته مهندسی شیمی از دانشگاه ایالتی ارگان فارغ التحصیل شود و سپس برای ادامه تحصیل وارد دانشگاه کلتک شد و در سال ۱۹۲۵ از این دانشگاه مدرک دکترای خود را دریافت کرد. لینوس کارل پاولینگ یکی از برجسته ترین و تأثیرگذارترین شیمیدانان تاریخ به حساب می آید که در کنار رتبه علمی بسیار بالایی که داشت، در جنبه های دیگری نیز فعال بود. این دانشمند بزرگ تا قبل از وقوع جنگ جهانی دوم نسبت به مسائل سیاسی بی توجه بود؛ ولی با بروز جنگ جهانی دوم تبدیل به یکی از فعالان صلح شد. حتی در پروژه ی منهتن که برای ساخت بمب اتمی ایجاد شده بود، از این دانشمند بزرگ دعوت به عمل آمد تا در بخش شیمی پروژه فعالیت کند؛ ولی لینوس کارل پاولینگ این درخواست دولت آمریکا را نپذیرفت. ولی با این وجود در بعضی از پروژه های نظامی با دولت آمریکا همکاری کرد. برای مثال می توان ساخت دستگاه سنجش اکسیژن زیردریایی ها و زره های غیرقابل نفوذ را نام برد. او در سال ۱۹۴۶، به درخواست آلبرت اینشتین عضو کمیته اضطراری دانشمندان اتمی شد تا بتواند جلوی ساخت سلاح های هسته ای را بگیرد؛ این گروه بیشتر با هدف اطلاع رسانی به عموم مردم و استفاده از فشار اذهان عمومی بر دولت ها برای عدم استفاده از سلاح اتمی تشکیل شده بود. فعالیت های گسترده این دانشمند بزرگ برای صلح جهانی و فشار بر دولت آمریکا برای توقف ساخت سلاح های اتمی تا آنجا پیش رفت که دولت آمریکا پاسپورت وی را توقیف کرد تا وی نتواند در کنفرانس لندن در سال ۱۹۵۲ سخنرانی کند. در سال ۱۹۵۸ با تلاش لینوس کارل پاولینگ و همسرش، یک طومار برای جلوگیری از انجام آزمایش های اتمی و تأثیرات مخرب آن بر محیط زیست و زندگی انسان ها، با امضای ۱۱ هزار دانشمند در سازمان ملل ارائه شد. لینوس کارل پاولینگ به خاطر تمام تلاش های که برای صلح جهانی و توقف انجام آزمایش های بمب های اتمی انجام داد در سال ۱۹۶۲ مفتخر به دریافت جایزه نوبل صلح شد. با وجود تمامی حاشیه هایی که فعالیت های صلح دکتر پاولینگ برایش ایجاد کرده بود، نباید رتبه علمی این دانشمند را در حدی معمول برشمرد؛ چراکه به واسطه دستاوردهای علمی لینوس کارل پاولینگ، نام این دانشمند در بین بزرگ ترین دانشمندان تاریخ قرار دارد. مجله New Scientist نام دکتر پاولینگ را در بین ۲۰ دانشمند بزرگ در تمام تاریخ قرار داده است و جالب است بدانید که به جز دکتر پاولینگ، تنها نام آلبرت اینشتین از میان تمام دانشمندان قرن بیستم میلادی در این لیست قرار دارد. لینوس کارل پاولینگ در ۱۹ آگوست سال ۱۹۹۴ و در ۹۳ سالگی، بعد از یک عمر خدمت به علم و بشریت چشم از جهان فروبست؛ ولی یاد و خاطره وی در کنار تمام دستاوردهای علمی اش باقی خواهد ماند.