۱۰۴ سال پیش در چنین روزی دکتر ملوین الیس کالوین متولد شد. بیشترین شهرت این شیمیدان برجسته به کشف چرخه‌ی کالوین بازمی‌گردد که فرایندی مستقل از نور برای تولید گلوکز است. دکتر کالوین به همین خاطر در سال ۱۹۶۱ میلادی جایزه‌ی نوبل شیمی را دریافت کرد.

۸ آوریل سال ۱۹۱۱ میلادی ملوین کالوین در شهر سنت پل ایالت مینیسوتا در یک خانواده‌ی یهودی متولد شد. پدرش از مهاجران لیتوانی و مادرش از مهاجران گرجستانی بود که به آمریکا مهاجرت کرده بودند. زمانی که ملوین کودک بود خانواده‌ی وی به شهر دیترویت نقل مکان کردند و ملوین در این شهر تحصیلات خود را آغاز کرد و سال ۱۹۲۸ دوره‌ی دبیرستان را به پایان رساند. ملوین سپس وارد دانشگاه فنی میشیگان شد و سال ۱۹۳۱ مدرک کارشناسی خود را دریافت کرد. وی در ادامه برای تحصیل به دانشگاه مینیسوتا رفت و تا مقطع دکترا به تحصیلات خود ادامه داد. کالوین سال ۱۹۳۵ توانست دکترای خود را نیز در رشته شیمی دریافت کند.

سال ۱۹۳۷ ملوین کالوین فعالیت علمی خود را به عنوان استاد شیمی در دانشگاه برکلی آغاز کرد و بیشتر از پنج دهه در این دانشگاه به تدریس و تحقیق پرداخت. مهمترین دستاورد علمی دکتر ملوین کالوین به کشف چرخه‌ی کالوین باز می‌گردد که به همین خاطر نیز جایزه‌ی نوبل شیمی سال ۱۹۶۱ میلادی را دریافت کرد. چرخه کالوین یک فرایند شیمیای مستقل از نور در فرایند نورساخت است که در آن دی اکسید کربن به همراه سایر مواد به گلوکز تبدیل می‌شود. برخلاف نام این فرایند که یک فرایند مستقل از نور نامگذاری شده، اما گیاهان این فرایند را تنها زمان وجود نور اجرا می‌کنند و شبها گیاهان این فرایند را که بخشی از فرایند نورساخت آنها است متوقف می‌کنند. گلوکز یک نوع قند است که در فرایند فتوسنتز یا نورساخت گیاهان تولید می‌شود و جانداران نیز با یک فرایند معکوس از انرژی ذخیره شده آن در فعالیت‌های خود استفاده می‌کنند. دکتر کلوین در سال‌های پایانی تحقیقات علمی خود روی چگونگی استفاده از روغن‌های گیاهی به عنوان سوخت جایگزین برای سوخت‌های فسیلی کار می‌کرد.

دکتر ملوین کالوین سرانجام در تاریخ ۸ ژآنویه سال ۱۹۹۷ در سن ۸۵ سالگی دیده از جهان فروبست.