Some text some message..

 

وبگاه مواد شیمیایی مرک

وبگاه مواد شیمیایی مرک آماده عرضه مواد شیمیایی مرک آلمان و محیط کشت های مرک می باشد.

کمپانی مرک

کمپانی مرک دارای بیش از ده هزار ماده شیمیایی در گرید آزمایشگاهی می باشد.

محیط کشت

مرک بزرگترین تولید کننده محیط های کشت در جهان است.

هورمون ها

کمپانی مرک هورمون های آزمایشگاهی و هورمون های رشد را در گرید های گوناگون تولید می کند.

۹ مرداد: تولد فردریش وهلر شیمیدان آلمانی

۲۱۷ سال پیش در چنین روزی، فردریش وهلر، شیمیدان بزرگ آلمانی در نزدیکی شهر فرانکفورت چشم به جهان گشود. شهرت این شیمیدان به خاطر ساختن اوره از مواد معدنی است. ۲۱۷ سال پیش در چنین روزی (۳۱ جولای سال ۱۸۰۰ میلادی)، فردریش وهلر در دهکده ی اشرسهایم در نزدیکی شهر فرانکفورت به دنیا آمد. فردریش در خانواده ی ثروتمند و تحصیل کرده متولد شد و پدرش اهمیت زیادی برای علم و تحصیل قائل بود و در کنار این موضوع، فردریش خود نیز علاقه ی خاصی به معدن شناسی و رشته ی شیمی داشت. فردریش با حمایت پدر و آزادی کاملی که به او در انتخاب رشته تحصیلی داده شده بود، در کنار تحصیل، یک آزمایشگاه خصوصی برای خود آماده کرد و در آن آزمایش های بسیاری انجام داد. فردریش وهلر در رشته ی پزشکی در دانشگاه هایدلبرگ شروع به تحصیل کرد؛ ولی پروفسور گملین به او پیشنهاد کرد که به جای حرفه ی پزشکی علم شیمی را دنبال کند. وهلر توصیه ی استاد خود را پذیرفت و تصمیم گرفت برای ادامه ی تحصیل در رشته شیمی به شهر استکهلم برود و زیر نظر شیمی دان بزرگ سوئدی، برزلیوس به تحصیل در رشته ی شیمی بپردازد. فردریش وهلر به عنوان پیشگام علم شیمی آلی شناخته می شود و در واقع این علم به واسطه ی تحقیقات این دانشمند و دستاوردهای وی به عنوان یک شاخه از علم شیمی به وجود آمده است. زمانی که وی به همراه دوست و استاد خود برزلیوس، ویژگی شیمیایی ایزومر را کشف کرد، موجب شد تحولی در علم شیمی به وجود بیاید و بسیاری از نظریه های سابق، همچون نظریه ی حیات گرایی را نقض کند که همین موضوع موجب شهرت این شیمی دان شد. کشف هایی که این دانشمند بزرگ در علم شیمی از خود بجای گذاشت، تأثیر عمیقی بر تئوری این علم گذاشت. در ژورنال های علم شیمی از سال ۱۸۲۰ تا سال ۱۸۸۱، هرساله می توان مقالات علمی و دستاوردهای این دانشمند بزرگ را مشاهده کرد. اگر این دانشمند وجود نداشت، علم شیمی با آنچه امروز هست متفاوت بود. فردریش وهلر در کنار یک عمر تحقیق و بررسی در علم شیمی، توانست شاگردان بزرگی چون گئورگ کاریوس، هاینریش لیمپریخت، ویلهلم رودولف فیتیگ، هرمان کولبه، آلبرت نیمن و ووژک سافاریک را تربیت کند که از جمله برجسته ترین شیمی د انان و دانشمندان عصر خود بوده اند و خدمات بسیاری را در علم شیمی از خود بجای گذاشته اند. در سال ۱۸۸۲ درمجله علمی Scientific American که یکی از قدیمی ترین و معتبرترین مجلات علمی به حساب می آید در کنار تمجید از تلاش های این دانشمند بزرگ، اشاره شد که فردریش برای ۲ یا ۳ دستاورد بزرگش لایق دریافت عالی ترین جایزه ی علمی است که بشر می تواند آن را تصاحب کند. فردریش وهلر در ۲۳ سپتامبر ۱۸۸۲ و در ۸۲ سالگی، درحالی که سیر تحول علمی دنیای خود را تغییر داده بود، در شهر گوتینگن چشم از جهان فروبست.

۵ مرداد: سالگرد درگذشت امیل تئودور کوچر، جراح بزرگ سوئیسی

۱۰۰ سال پیش در چنین روزی، امیل تئودور کوچر، فیزیولوژیست و جراح برجسته سوئیسی و برنده جایزه نوبل چشم از جهان فروبست. ۱۰۰ سال پیش در چنین روزی (۲۷ جولای ۱۹۱۷)، امیل تئودور کوچر، فیزیولوژیست برجسته ی سوئیسی در ۷۵ سالگی چشم از جهان فروبست. این دانشمند بزرگ مبتکر روش جراحی غدد تیروئید بود و با تحقیقات و روش جراحی خود، توانست زندگی را به بسیاری از کسانی که از مشکل تیروئید رنج می بردند بازگرداند. روشی که این جراح و دانشمند بزرگ با پیاده سازی اصول ایمنی و ضد عفونی در کنار مراقبت های بعد از عمل برای بیماران خود اجرا کرد، باعث شد آمار مرگ و میر در جراحی هایش به زیر یک درصد برسد. تئودور کوچر در ۲۵ آگوست ۱۸۴۱ در شهر برن چشم به جهان گشود. او در سال ۱۸۴۵ به همراه خانواده ی خود به شهر برگدورف رفت و در همان جا تحصیل را در مقطع ابتدایی آغاز کرد؛ سپس به همراه خانواده ی خود مجددا به شهر برن بازگشت و دوره ی راهنمایی و دبیرستان را در این شهر سپری کرد. تئودور کوچر در طول تحصیل همیشه جزو شاگردان ممتاز بود. او در دوران تحصیل در مقطع دبیرستان به حوزه های گوناگون همچون هنر و ادبیات کلاسیک علاقه نشان داد؛ ولی سرانجام تصمیم گرفت پزشک شود. تئودور کوچر تحصیلات تکمیلی را در دانشگاه برن آغاز کرد و در سال ۱۸۶۵ توانست مدرک دکترای خود را از این دانشگاه دریافت کند. در بهار همان سال، کوچر به همراه استاد خود به زوریخ سفر کرد و از بیمارستان زوریخ بازدید کرد که همین بازدید، تأثیر زیادی در جهت گیری های تحقیقاتی بعدی وی برجای گذاشت. بعد از آن، کوچر سفری را آغاز کرد و به دیدن اکثر جراحان نامدار آن زمان اروپا در شهرهای مختلف رفت. کوچر در سال ۱۸۷۱ و درحالی که ۳۰ سال سن داشت، به مقام استادی دانشگاه برن برگزیده شد و به مدت ۴۵ سال در کنار کارهای تحقیقاتی خود، به عنوان استاد به تعلیم و تربیت دانشجویان این دانشگاه پرداخت. تئودور کوچر زمانی که به عنوان استاد دانشگاه برن برگزیده شد، تلاش های خستگی ناپذیری برای تأمین مالی ساخت بیمارستان جدید دانشگاه انجام داد و سرانجام موفق شد بیمارستان جدید را در سال ۱۸۸۴ در شهر پراگ راه اندازی و مقدمات انتقال از بیمارستان قدیمی به جدید را فراهم کند. در طول تحقیقات گسترده در جراحی، کوچر متوجه اهمیت بسیار زیاد استفاده از تکنیک های ضد عفونی در عمل های جراحی شد. وی در بیمارستانش اصول و قوانین خاصی برای عمل های جراحی اعمال می کرد تا احتمال عفونت های ناشی از عمل را به حداقل برساند. همکاران کوچر همیشه در تعجب بودند که او با چه دقتی به دنبال پیدا کردن و از بین بردن کوچک ترین احتمال های بروز عفونت است و سعی می کند تمامی ریسک هایی را که می توانند موجب بروز عفونت شوند، از بین ببرد. همین موضوع باعث شد در بیمارستان تئودور کوچر میزان مرگ و میر به حداقل برسد. وی مقاله های بی شماری در خصوص به کارگیری روش های ضدعفونی و عمل جراحی منتشر کرد که به نوعی باعث تحول در عمل های جراحی و به حداقل رساندن تلفات در عمل های جراحی شد. بسیاری از انسان ها زندگی خود را مدیون روش ها و قوانینی هستند که این فیزیولوژیست برجسته از خود به جای گذاشته است. این دانشمند و جراح بزرگ در کنار ابداع روش جراحی غدد تیروئید که به خاطر آن مفتخر به دریافت جایزه ی نوبل شد، تحقیقات و خدمات بسیاری در حوزه ی جراحی مغز و اعصاب انجام داد. بسیاری از پیشرفت ها در این نوع جراحی بر پایه ی تحقیقات و نتایج اولیه این دانشمند بزرگ گسترش یافته اند. در سال ۱۸۷۲ جراحی غدد تیروئید خطر ۷۲ درصد داشت و حتی در فرانسه غیر قانونی به حساب می آمد و جان بیماران با خطر جدی روبرو می کرد. ولی روش جراحی این دانشمند بزرگ و اصول جراحی وی، باعث شد در سال ۱۹۱۲ میزان خطر این جراحی به ۰.۵ درصد کاهش یابد. دکتر تئودور کوچر در کنار تمام موفقیت های علمی و خدمات بی شمارش، به عنوان یک معلم دلسوز و مهربان نیز شهرت داشت. او در طول حدود ۱۰۰ ترمی که تدریس می کرد، بیش از ۱۰ هزار دانشجو را در دانشگاه برن پرورش داد. در میان دانشجویان این دانشمند و معلم بزرگ می توان به افرادی چون کارل آرند، اسکار برنهارد، آندرا کروتی، گوستاو داردل، کارل گره، فریتز دی کواروین، سزار روکس و هایازو ایتو اشاره کرد که پزشکان و جراحان بزرگ زمان خود بودند و توانستند با دانشی که از استاد خود فراگرفته بودند، جان بیماران بسیاری را نجات دهند. دکتر کوچر در کنار تربیت شاگردان ممتاز، در طول حیات خود ۲۴۹ مقاله ی علمی و کتاب را به رشته ی تحریر درآورد و استاد راهنمای رساله ی دکترای بیش از ۱۳۰ دانشجوی دکترا بود. دکتر تئودور کوچر، روز ۲۷ جولای ۱۹۱۷ و در ۷۵ سالگی چشم از جهان فروبست؛ ولی یاد و خاطره اش همیشه جاودان خواهد ماند.

۲ مرداد: سالگرد درگذشت سر جیمز چادویک

۴۳ سال پیش در چنین روزی، سر جیمز چادویک، فیزیکدان بزرگ انگلیسی که در سال ۱۹۳۵ مفتخر به دریافت جایزه نوبل فیزیک شد، چشم از جهان فروبست.

۴۳ سال پیش در چنین روزی (۲۴ جولای ۱۹۷۴)، سر جیمز چادویک، فیزیکدان و دانشمند بزرگ انگلیسی بعد از یک عمر تحقیق و فعالیت علمی، در ۸۲ سالگی در شهر کمبریج انگلستان چشم از جهان فروبست. شهرت این دانشمند بزرگ به خاطر کشف نوترون‌ در سال ۱۹۳۲ بود. در سال ۱۹۴۱ این دانشمند بزرگ اولین پیش‌نویس از گزارش معروف M.A.U.D را ارائه کرد که به‌موجب آن، دولت آمریکا ترغیب به سرمایه‌گذاری جدی برای دستیابی به بمب اتم شد. این دانشمند در پروژه‌ی منهتن سرپرست تیم انگلیسی پروژه بود و در کنار سایر دانشمندان روی آن کار می‌کرد.

چادویک در ۲۰ اکتبر ۱۸۹۱ در شهر بولینگتن چشم به جهان گشود. در سال ۱۸۹۵، والدین جیمز جوان به شهر منچستر نقل مکان کردند. او از همان ابتدا نبوغ خود را  نشان داد و توانست بورسیه‌ی مدرسه گرامر منچستر را به دست بیاورد؛ ولی به خاطر فقر خانوادگی نتوانست به این مدرسه برود؛ چرا که والدینش قادر به پرداخت همان سهم کوچک برای تحصیل در این مدرسه نبودند.

جیمز در سال ۱۹۰۸ وارد دانشگاه ویکتوریای منچستر شد. او در آغاز قرار بود تحصیلات خود را در رشته‌ی ریاضیات ادامه دهد؛ ولی بعدها به سمت فیزیک گرایش پیدا کرد. در پایان سال اول دانشگاه توانست بورسیه‌ی تحصیل در رشته‌ی فیزیک را از دانشگاه کسب کند. جیمز توانست در سال ۱۹۱۱ به‌عنوان دانشجوی ممتاز فارغ‌التحصیل شود و سپس به تحصیلات خود ادامه داد و در سال ۱۹۱۲ فوق لیسانس خود را نیز دریافت کرد. او در سال ۱۹۱۳ توانست بورسیه‌ی تحصیلی اروپا را دریافت کند که بدین منظور دانشگاهی در شهر برلین آلمان را برگزید و در کنار هانس گایگر شروع به تحقیق در خصوص ذرات بتا کرد. بعد از سال‌ها تحقیق و بررسی روی ذرات، جیمز چادویک در سال ۱۹۲۰ به کشورش بازگشت و برای گذراندن دوره‌ی دکترا وارد کمبریج شد. او در یک سال و نیم دوره‌ی دکترای خود روی شماره‌های اتمی کار کرد و سال دوم در مورد نیروهای درون هسته‌ای تحقیق کرد و سرانجام در ژوئن ۱۹۲۱ موفق به دریافت مدرک دکترا شد.

تحقیقات این دانشمند در حوزه‌ی ذرات ادامه پیدا کرد تا این‌که سرانجام در فوریه ۱۹۳۲ و تنها دو هفته بعد از آزمایش موفق نوترون‌، مقاله‌ای بر اساس یافته‌های خود در خصوص نوترون‌ها در هسته، به مجله‌ی علمی Nature ارسال کرد. زمانی که مقاله‌ی او مورد مطالعه قرار گرفت، بسیاری از گره‌ها و معماهایی که در خصوص هسته‌ها وجود داشت برطرف شد. دانشمندان بزرگی چون نیلز بور و ورنر هایزنبرگ بر اساس همین مقاله متقاعد شدند که نوترون باید ذره‌ی هسته‌ای و نه جفت پروتون الکترون باشد. همین موضوع باعث شد بسیاری از معماهایی که تا آن روز در تحقیق ذرات و انرژی هسته‌ای وجود داشت، حل شود. جیمز چادویک با کشفیات خود توانست کمک زیادی به رسیدن بشر به دانش هسته‌ای و شناخت ساختار هسته‌ی مواد بکند و به‌ دلیل همین اکتشاف، مفتخر به دریافت جایزه نوبل فیزیک در سال ۱۹۳۵ شد.

سر جیمز چادویک بعد از یک عمر تحقیق و بررسی و خدمات بسیار به علم فیزیک،در ۲۴ جولای ۱۹۷۴ و در ۸۲ سالگی چشم از جهان فروبست.

۴ مرداد: اولین اصابت موشک V2 به خاک انگلستان

۷۳ سال پیش در چنین روزی، شاهکار نظامی مهندسی آلمان نازی، یعنی موشک پیشرفته V2 برای نخستین بار به خاک انگلستان اصابت کرد.

۷۳ سال پیش در چنین روزی (۲۶ جولای ۱۹۴۴)، موشک V2 آلمان به خاک انگلستان اصابت کرد. موشک V2 در زمان خود شاهکار مهندسی به‌حساب می‌آمد و به‌جرئت می‌توان گفت که تکنولوژی به‌کاررفته در طراحی این موشک بسیار فراتر از دانش زمان خود بود. این موشک پیشرفته اولین موشک بالستیک ساخت بشر به‌حساب می‌آید که قادر بود از جو زمین خارج شود و بدون استفاده از سوخت و با قوانین بالستیکی، مسیر خود طی کند و سپس با ورود مجدد به جو زمین، به سمت هدف خود ادامه‌ی مسیر دهد.

آلمان در برنامه‌های سِری خود، دستور ساخت سلاح‌های دوربرد برای از بین بردن زیرساخت‌های استراتژیک دشمن را از سال ۱۹۳۹ به‌صورت جدی پی گرفته بود و طولانی شدن جنگ در یک جبهه‌ی گسترده که شامل شمال آفریقا، جبهه‌ی شرق در مبارزه با شوروی و جبهه‌ی غرب در مبارزه با انگلستان و متحدانش بود، لزوم این نوع سلاح‌ها را برای آلمانی‌ها بعد از سال ۱۹۴۲ بیشتر کرده بود. با این هدف آلمان‌ها نخست موفق به ساخت موشک V1 شدند. موشک V1 بیشتر شبیه یک هواپیمای جت بدون سرنشین بود که با پرواز در ارتفاع پایین، به هدف خود اصابت می‌کرد. این موشک قادر به حمل ۸۵۰ کیلوگرم مواد منفجره بود؛ ولی مشکل اصلی آن سر و صدای زیاد و ارتفاع پایین آن بود که باعث می‌شد هدف قرار دادن آن توسط هواپیما‌ها و توپ‌های ضد هوایی دشمن امکان‌پذیر شود.

v1

موشک V1 به‌عنوان یک سلاح جنگی پیشرفته، ترس بر اندام متفقین انداخته بود؛ ولی به خاطر محدودیت‌هایش، نمی‌توانست انتظارات آلمان را برآورده کند. در کنار طراحی موشک V1، آلمان‌ها به کمک دانشمند موشکی خود فن براون که یکی از اعضای ارشد اس‌اس بود، طراحی موشک سری V2 را نیز پیش بردند. در سال ۱۹۴۲ اولین آزمایش موفق از موشک V2 ثبت شد. جاسوسان انگلیسی و آمریکایی به‌سرعت گزارشات خود را به لندن ارسال کردند و غرب متوجه وجود سلاحی فوق سری شد که قادر بود از خاک آلمان، اهداف دور از دسترس را هدف قرار دهد. متفقین بعد از اطلاع از وجود این نوع سلاح، از سال ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۵ بمباران شدیدی را در مناطقی که فکر می‌کردند آلمان‌ها در آنجا اقدام به ساخت این سلاح می‌کنند، انجام دادند تا روند ساخت آن را با وقفه روبرو کنند.

V2book 2005 html m4158b2e2

آلمانی‌ها حدود ۶ هزار موشک V2 ساختند ولی تنها توانستند از نیمی از آن‌ها برای اهدافی در انگلستان، هلند و فرانسه استفاده کنند. شاید این موشک به دلیل این موضوع که دیر آماده‌ی بهره‌برداری شد، نتوانست به آلمان‌ها در خلال جنگ جهانی دوم کمک بزرگی کند؛ ولی بعد از جنگ و زمانی که طرح‌ها و نمونه‌های آن در اختیار نیروهای شوروی و آمریکایی قرار گرفت، فصل جدیدی را آغاز کرد. فون براون دانشمند موشکی آلمان که این موشک‌ها حاصل نبوغ مهندسی او به‌حساب می‌آیند، بعد از شکست آلمان‌ها به همراه تمام تجهیزات و طرح‌های موشک‌ V2 به آمریکا منتقل و تبدیل به دانشمند موشکی آن‌ها شد.

v2 rocket

افسانه اکتشاف فضا با همین موشک تبدیل به واقعیت شد؛ جایی که آمریکایی‌ها اولین عکس‌های خود را از فضا در سال ۱۹۴۶ با موشک V2 آلمان که به فضا ارسال شده بود، گرفتند. این مهم حدود ۱۱ سال قبل از اسپوتنیک انجام شد. اسپوتنیک در سال ۱۹۵۷ توسط مهندسان روسی به‌عنوان اولین ماهواره‌ی ساخته بشر به فضا ارسال شد. موشک V2 با وجود اینکه با اهداف نظامی ساخته شده بود؛ ولی بیشتر از آنکه در خدمت اهداف نظامی در جنگ جهانی دوم قرار بگیرد، به شروع و گسترش دانش فضایی کمک کرد؛ چرا که راه را برای خروج از جو برای بشر باز کرده و نقطه عطفی بود که در آن افسانه‌ای بوی واقعیت می‌گرفت.

۲۰ تیر: تولد الکساندر پروخورف

۱۰۱ سال پیش در چنین روزی، الکساندر پروخورف، فیزیکدان بزرگ اتحاد جماهیر شوروی که در سال ۱۹۶۴ برنده جایزه نوبلفیزیک شد، چشم به جهان گشود. الکساندر پروخورف یکی از پیشگامان تحقیق در خصوص لیزر و میزر به‌حساب می‌آید.

 ۱۰۱ سال پیش در چنین روزی (۱۱ جولای ۱۹۱۶)، الکساندر میخائیلویچ پروخورف فیزیکدان بزرگ روس در شهر کوینزلند استرالیا چشم به جهان گشود. الکساندر پروخروف یکی از پیشگامان حوزه‌ی تحقیق در خصوص لیزر و میزر به‌حساب می‌آید و جایزه نوبل خود را در سال ۱۹۶۴ به همین دلیل دریافت کرد. وی این جایزه را در حالی از جامعه‌ی علمی غرب دریافت کرد که شوروی و ایالت متحده آمریکا در اوج جنگ سرد به سر می‌بردند و هرگونه موفقیت در هر حوزه‌ای را تحت تأثیر خود قرار داده بودند. دنیای علم و موفقیت‌های علمی نیز از این موضوع جدا نبود.

الکساندر در سال ۱۹۱۶ در کوینزلند استرالیا و در یک خانواده‌ی انقلابی و مخالف رژیم تزار روسیه متولد شد. او در سال ۱۹۲۳ و بعد از انقلاب اکتبر، به همراه خانواده خود به روسیه مراجعت کرد. در سال ۱۹۳۴، الکساندر جوان وارد دانشگاه سن‌پترزبورگ شد و در آنجا به تحصیل در رشته‌ی فیزیک پرداخت. الکساندر با نمرات عالی از دانشگاه در سال ۱۳۳۹ فارغ‌التحصیل شد و بعد از آن، جهت کار در مؤسسه‌ی فیزیک لبدف به مسکو رفت. با آغاز جنگ جهانی دوم و یورش آلمان نازی به خاک شوروی، الکساندر به‌صورت داوطلب به ارتش سرخ پیوست و در پیاده‌نظام به دفاع از کشورش پرداخت. الکساندر در خلال جنگ جهانی دوم دو بار زخمی شد و توانست سه مدال شجاعت دریافت کند. در سال ۱۹۴۶ الکساندر پروخورف به مؤسسه‌ی فیزیک لبدف بازگشت و در آن از رساله‌ی دکترای خود دفاع کرد.

در سال ۱۹۴۷ پروخورف شروع به تحقیق در خصوص امواج گسیل‌شده‌ی منسجم و شتاب‌دهنده‌ها کرد. الکساندر پروخورف در سال ۱۹۵۱ تحقیقات خود را در خصوص تشدید پارامغناطیس الکترون که یک تکنیک طیف‌بینی آشکارکننده‌ی مواد دارای الکترون جفت نشده است آغاز کرد. الکساندر تمرکز خود را در این تحقیق بر یون‌های عناصر گروه آهن در زیرمجموعه‌ی اکسید آلومینیوم قرار داد. در میان همین تحقیق‌ها، این ایده در سال ۱۹۵۷ به ذهن الکساندر خطور کرد که از ماده به‌عنوان محیط فعال لیزر می‌توان استفاده کرد. این راهکار ارتعاش دهنده و تشدیدکننده‌ی جدید که الکساندر در سال ۱۹۵۸ پیشنهاد آن را ارائه کرد، یک تحول در دانش لیزر به وجود آورد و همین رویکرد جدید که حتی امروزه به‌صورت گسترده‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرد، موجب شد الکساندر پروخورف جایزه‌ی نوبل فیزیک را در سال ۱۹۶۴ به خود اختصاص داد. الکساندر پروخورف دانشمند بزرگ فیزیک بعد از یک عمر تحقیق و پژوهش، در ۸ ژانویه ۲۰۰۲ و در ۸۵ سالگی در شهر مورد علاقه خود یعنی مسکو چشم از جهان فروبست.

در سال ۱۹۷۱ اولین سمپوزیسیوم فیزیک لیزر در ایران و در شهر اصفهان برگزار شد. در این مراسم بزرگ‌ترین دانشمندان فیزیک جهان از جمله الکساندر پروخورف حضور داشتند تا یکی از مهم‌ترین رویدادهای فیزیک لیزر در قرن بیستم را رقم بزنند. در این مراسم به‌جز پروخورف، دانشمندان بزرگی چون سرجیو پورتو، نیکولاس برومن برگر، بوریس استوچف، پییریاکویی نوت، رایموند کیدر، آرتور لئونارد شالو و علی جوان و ده‌ها فیزیکدان بزرگ حضور داشتند.
پروفسور علی جوان  دانشمند بزرگ ایرانی است که مخترع لیزر گازی در جهان به‌حساب می‌آید. لیزر گازی از ترکیب گاز هلیوم و نئون ایجاد می‌شود. این نوع لیزر کاملا بی‌خطر است و در بارکد خوان‌ها، سی‌دی‌ها، دی‌وی‌دی‌ها، طیف نمایی چاپگرها، شبکه‌های مخابراتی کابل نوری، دستگاه‌های برش فلزات‌، فاصله‌یابی ماهواره‌ای، حفاری‌های تونل‌ها‌، نقشه‌برداری زیرزمینی همانند مترو‌، نوشتن و خواندن اطلاعات در حافظه‌های نوری، بخیه‌ی بافت‌های بدن، برداشت خال‌های اضافی، درمان پوسیدگی‌های دندان، جراحی چشم با لیزر، جداسازی ایزوتوپ‌ها، عکس‌برداری سه بعدی و هزاران هزار کاربرد دیگر در زندگی امروز بشر استفاده‌های گسترده‌ای از آن می‌شود که همگی مدیون اختراع لیزر گازی پروفسور علی جوان هستند. علی جوان، لیزر گازی را در سال ۱۹۶۰ اختراع کرد. این دانشمند بزرگ ایرانی متولد ۱۳۰۵ هجری شمسی سالیان سال استاد فیزیک دانشگاه MIT آمریکا بود.

 

مقالات دیگر...

صفحه6 از52

در باره ما

وبگاه مواد شیمیایی مرک وارد کننده عمده مواد شیمیایی مرک آلمان و اصلی ترین عامل توزیع کننده محصولات مرک در ایران می باشد .وبگاه مواد شیمیایی مرک , دست اول ترین توزیع کننده مواد شیمیایی مرک در ایران می باشد . بنابرین شما به ارزان ترین قیمت در بازار دست خواهید یافت  چراکه این تخصص ماست .

لینک های مرتبط

طبق ماده 12 فصل سوم قانون جرائم رایانه هرگونه کپی برداری ممنوع بوده و پیگرد قانونیتوسط پلیس سایبری را دارد

تماس با ما

آدرس :

  • تهران - خیابان کارگر شمالی - خیابان فرصت شیرازی - تقاطع ولعصر

تلفن:

  • 74 21 59 66 021
  • 72 60 42 66 021

تلگرام اعلام قیمت:

  • 35 137 137 099

ایمیل:

  • این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

 

       

اعلام قیمت و موجودی از طریق تلگرام :

  • 35 137 137 099

 

 

JoomShaper