Some text some message..

 

وبگاه مواد شیمیایی مرک

وبگاه مواد شیمیایی مرک آماده عرضه مواد شیمیایی مرک آلمان و محیط کشت های مرک می باشد.

کمپانی مرک

کمپانی مرک دارای بیش از ده هزار ماده شیمیایی در گرید آزمایشگاهی می باشد.

محیط کشت

مرک بزرگترین تولید کننده محیط های کشت در جهان است.

هورمون ها

کمپانی مرک هورمون های آزمایشگاهی و هورمون های رشد را در گرید های گوناگون تولید می کند.

علم تغذیه و توصیه‌های ضدونقیض همیشگی؛ کدام توصیه‌ها را باید جدی بگیریم؟

در میان تیترهای داغ و متنوعی که هر روزه در مورد تغذیه و مواد غذایی می بینیم، به کدام ها می توانیم اعتماد کنیم و کدام یک از آن عناوین جنبه ی تبلیغی و غیرواقعی دارند؟ پدر من (نویسنده متن اصلی) یک مزرعه دار قدیمی است که هنوز هم از تلفن های سکه ای استفاده می کند و به بستن کمربند ایمنی علاقه ای ندارد و در عین حال هم به رژیم غذایی اتکینز ایمان کامل دارد. او نیز همانند بسیاری از امریکایی های طبقه ی متوسط با گرایش به هر کدام از دو جریان سیاسی این کشور، به علم و دستاوردهای علمی چندان خوشبین نیست و در مورد آنها تردیدهایی دارد. اما تردید پدر من در مورد علم بر خلاف جریان فکری رایجی که میان هم فکرانش وجود دارد، ارتباط زیادی با باورهای رایج میان آنها ندارد؛ باورهایی از قبیل اینکه تغییرات اقلیمی وجود خارجی ندارند و ساخته و پرداخته ی ذهن ال گور (یکی از معاونین رییس جمهور امریکا در قرن بیستم) هستند یا اینکه مثلا واکسن ها می توانند منجر به اوتیسم شوند یا همچنین این برداشت که محصولات دستکاری شده از نظر ژنتیکی تماما بخشی از توطئه های کمپانی های بزرگ هستند. واقعیت این است که دلیل اصلی تردید پدرم در علم مربوط به تخم مرغ است! وی در سال های ۱۹۷۰ به عنوان یک راننده ی کامیون فعالیت می کرد و مثل تمامی افراد آن دوره، بخش عمده ای از اطلاعات مورد نیازش را از طریق رادیو و برنامه های شبانه ی ان به دست می آورد.او از همین برنامه ها یاد گرفته بود که کلسترول دشمن شماره یک بدن ما است و تخم مرغ ها هم به عنوان مواد تقویت کننده و راهگشا در روند انباشتگی کلسترول در سرخرگ ها و همچنین بیماری های قلبی هستند. پس از گذشت حدود سه دهه از آن دوران و با اختراع اینترنت از یک سو و همچنین پیدایش دوره ی سوپرفودها یا ابرخوراک ها در پی آن، چندین بررسی علمی هم انجام شد که نشان می دادند خودرن یک یا دو تخم مرغ در روز به هیچ عنوان منجر به بالا رفتن کلسترول در بدن نشده است و امریکایی های می توانند تخم مرغ ها را دوباره وارد وعده های غذایی خود کنند. تردید بسیاری از افراد و از جمله پدر من درباره ی علم به این خاطر است که به نظر می رسد دانشمندان حتی روی خوردن یا نخوردن تخم مرغ هم به سختی به یک اجماع کامل می رسند و نمی توانند با قطعیت بگویند که خوردن تخم مرغ ایده ی خوبی است یا نه. این در حالی است که بشر برای هزاران سال از این ماده ی غذایی استفاده کرده است. حال پرسش این است که واقعا چرا جواب دادن به موضوعی به ظاهر ساده تا این حد دشوار می شود؟ به عنوان کسی که ماه ها زمان خودم را صرف آزمایش هایی برای رساله ی خود کرده است، می توانم به شما اطمینان دهم که علم و کار علمی واقعا دشوار است. علوم تغذیه هم یکی از بخش های سخت دنیای علم و واقعا دشوار است. در همین راستا می توانیم به تعبیر دیوید لودویگ، پروفسور متخصص تغذیه از دانشگاه هاروارد اشاره کنیم که از علوم تغذیه به عنوان رشته ای یاد می کند که به طور بی رحمانه ای دشوار است. قهوه وی همچنین باور دارد که به علت پیچیدگی بیش از حد تغذیه ی انسان، ما تنها از طریق بررسی ها و مطالعات گسترده با روش های مختلف می توانیم به واقعیت دست یابیم. برای همین است که خود من هم هنگام روبرو شدن با عناوین مطلقی همچون «نوشیدن قهوه ی بیشتر به طول عمر می انجامد» از کوره در می روم. نویسندگان چنین عناوینی اگر اندکی تامل کنند و زمان بیشتری را برای جستجو اختصاص دهند، احتمالا متوجه کثرت مطالعاتی شده باشند که نشان می دهند قهوه، تخم مرغ، مشروبات الکلی و عملا هر چیز دیگری که می خوریم، به طور همزمان و به طریقی هم منجر به بیماری می شود و هم از آن پیشگیری می کند. در واقع، هر هفته حدود صدها مطالعه در زمینه ی تغذیه منتشر می شود. به گفته ی جان داوسون از دانشگاه تگزاس تک، حتی اگر شمار مطالعات مرتبط بیشتر از این هم باشد، تنها مواردی منتشر خواهد شد که جالب و هیجان انگیز باشند و از طرفی هم انتشارات مختلف تنها به ارائه ی سرتیترهای جذاب اکتفا خواهند کرد. مسئله ی متداولی که در مورد پوشش اخبار تغذیه وجود دارد این است که بسیاری از این مطالعات بر خلاف آنچه که برای ما در رسانه ها ترسیم می کنند، برای پاسخ دادن به پرسش خاصی انجام نشده اند. مطالعاتی که برای نمونه در مورد قهوه انجام شد و هفته های اخیر نیز خبرهایی در مورد آن منتشر شد، چیزی است که دانشمندان به عنوان مطالعات شهودی می شناسند. در چنین مطالعاتی، پژوهشگران در یک بازه ی زمانی مشخص، افراد مصرف کننده ی قهوه و افرادی که قهوه نمی نوشند را تحت نظر قرار داده و در نهایت زمان و چگونگی مرگ آنها را ثبت کرده اند. مسئله در اینجاست که وقتی شما بخواهید به دنبال تفاوت هایی میان دو گروه باشید، در نهایت هم تفاوت هایی را پیدا خواهید کرد. اما لودویگ معتقد است که یافتن این تفاوت ها لزوما ثابت نمی کند که قهوه ماده ی مفیدی است. برای مثال می توانیم اینگونه مطرح کنیم که افراد مصرف کننده ی قهوه در آن آزمایش خاص، ممکن است دارای درآمد بیشتری بوده باشند یا اینکه از نوشیدنی های شکردار کمتری استفاده کرده باشند یا اینکه مثلا دارای سبک زندگی سالم تری هم بوده باشند. مطالعات شهودی از این دست معمولا برای شناسایی و پی بردن به برخی تمایلات جالب مفید هستند؛ اما این مطالعات نمی توانند علت ها و تاثیرها را «توضیح» دهند. پژوهشگران برای آزمایش این موضوع که آیا قهوه ار بیماری های خاصی پیشگیری می کند یا خیر، نیاز به این دارند که برخی از دوره های آزمایشی کنترل شده و تصادفی را اجرا کنند. تخم مرغ در چنین آزمایش هایی، داوطلبان (ترجیحا صدها نفر یا بیشتر) به طور تصادفی به یکی از دو گروه ایجادشده فرستاده می شوند. در مورد مثال ما این دو گروه عبارتند از افرادی که قهوه می نوشند و افرادی که قهوه نمی نوشند. افرادی که قهوه می نوشند برای کنار گذاشتن آن به منظور انجام این آزمایش شاید مردد باشند و افرادی هم که قهوه نمی نوشند احتمالا در برابر ایجاد یک عادت جدید و نوشیدن قهوه مقاومت کنند. باید در نظر داشته باشیم که هیچ راهی برای فهمیدن اینکه آیا افراد واقعا کاری را که از آنها خواسته شده انجام می دهند یا خیر، وجود ندارد. با فرض اینکه داوطلبان همگی به وظیفه شان عمل کنند نیز کماکان این احتمال وجود دارد که برخی تفاوت های مهم دیگر میان دو گروه به طور تصادفی وجود داشته باشد که ما مطلع نباشیم. خلاصه ی کلام به گفته ی کلورفلد این است که متغیرهای فوق کار را برای رسیدن به یک جواب قطعی و مطلق بسیار سخت می کنند. بنابراین در حالی که دوره های آزمایشی کنترل شده و تصادفی به عنوان یک استاندارد علمی طلایی در پژوهش های تغذیه مشخص شده اند؛ اما آنها تمام علم تغذیه نیستند و ایرادهایی هم دارند. شمار این مطالعات کم و مدت زمان مورد نیاز برای آنها طولانی بوده و هزینه و زحمت زیادی را نیز برای پژوهشگران دارند. داوسون در این باره می گوید: دوره های آزمایشی بالینی در میان چند گروه به سادگی می تواند میلیون ها دلار هزینه داشته باشد. این آزمایش ها گاهی نیز می توانند باعث ایجاد التهاب ها یا تصمیمات تعجب انگیزی در میان مردم شوند. مثلا اگر زمانی ما و شما به عنوان خواننده ی این مقاله زمانی در مفید بودن قهوه تردید پیدا کنیم، آیا لزوما سایر افراد جامعه هم چنین حسی پیدا خواهند کرد؟ آیا آنها قانع می شوند که دست از خوردن قهوه بکشند؟ آیا آنهایی که پیشتر به خاطر پژوهشی دیگر در مورد فواید قهوه تشویق به نوشیدن آن شده اند، این بار نیز حاضر به تغییر عادت جدید خواهند شد؟ لودویگ می گوید: حتی با دوره های آزمایشی تصادفی و کنترل آنها نیز هرگز نمی توانیم به یک سوال واقعا مهم، به خوبی پاسخ دهیم؛ آیا ما برای اینکه انتظار اثرگذاری چنین نتایجی در دنیای واقعی را داشته باشیم، دلیل قانع کننده ای داریم؟ برای نمونه ای از این نتایج می توانیم به ماده ی کافئین و کارکرد آن اشاره کنیم؛ آیا کافئین یا هر ماده ی دیگری در قهوه دارای ترکیبات شناخته شده ای هستند که ما بر مبنای آنها بتوانیم نتیجه بگیریم که کافئین واقعا می تواند ما را در برابر بیماری های قلبی یا سرطان قوی تر کند؟ بررسی روی حیوانات و نمونه های آزمایشی در محیط های آزمایشگاهی روش مناسبی برای پاسخ به این پرسش است. اما باید در نظر داشت که انسان ها با موش ها تفاوت زیادی دارند و پیچیدگی تغذیه ی انسانی را نمی توانیم در یک لوله ی آزمایش لحاظ کنیم؛ بنابراین چنین یافته هایی به تنهایی نمی توانند تعیین کننده باشند. دانشمندان تنها زمانی شروع به استخراج یک نتیجه ی مشخص در مورد تغذیه می کنند که چندین مطالعه ی شهودی در کنار دوره های کنترل شده ی تصادفی و آزمایش های روی مدل های حیوانی یا سلول های منفرد، به یک نتیجه یا رویداد خاص اشاره کرده باشند. مجموع نتایج به دست آمده از راه های فوق در کنار هم می تواند به ما در مورد چگونگی تقویت رژیم تغذیه مان کمک کند. متاسفانه اخبار سریع تر از رسیدن به یک نتیجه ی قطعی منتشر می شوند. ما در اینجا چند راهکار را برای اینکه به کدام خبرها باید توجه کنید، معرفی می کنیم. در وهله ی نخست باید مطمین شوید که مطالعه روی انسان ها صورت گرفته باشد، سپس باید تحقیق کنید که این مشاهدات از نوع دوره های کنترل تصادفی بوده اند یا اینکه به صورت شهودی و دقیق به دست آمده اند. سبزیجات موارد خبری که مطالعات شهودی را پوشش می دهند، احتمالا از عبارات تعمیم دهند ای همچون «همه ی افرادی که...» یا «ساکنین ناحیه اروپا که بیشر از رژیم مدیترانه ای استفاده می کنند...» استفاده خواهند کرد. اگر از خود متن خبری پیش رویتان نمی توانید به نوع مطالعه پی ببرید، می توانید به لینک منبع علمی مراجعه کنید و چکیده ی مقاله ی ژورنال را مطالعه کنید. معمولا در چکیده ی مقاله به کنترل شده بودن یا دوره های تصادفی کنترل آزمایش شوندگان یا موارد مشابه این اشاره می شود. داوسون و لودویگ توصیه می کنند که خواه یک پژوهش از نوع شهودی و خواه از نوع دوره های کنترل نتایج باشد، شما باید گفته های آن را به سابقه ی ذهنی خودتان نیز بسنجید؛ می توانید به سادگی از خودتان بپرسید که آیا این ادعا معقول است یا اینکه تجربه های شما یا دوستانتان به عنوان انسان های مورد آزمایش در زندگی عادی چه بوده است. برای نمونه ما شاید ده ها سال است که شاهد انجام مطالعه روی قهوه هستیم. اگر این ماده واقعا کشنده یا مضر می بود، واقعا نباید تاثیر خود را روی جوامع نشان می داد؟ آیا نباید تا به حال به طور ملموس به کشنده بودن قهوه در افراد مصرف کننده پی می بردیم؟ روش های رژیمی بسیاری وجود دارند که از این مرحله ی سنجش با سوابق روزمره ی انسانی عبور نمی کنند. یکی از آنها همان شایعه ی مربوط به تخم مرغ و مضرات افسانه ای آن بود که در ابتدای متن اشاره کردیم. لودویگ، جنون مرتبط با چربی کم را روندی فاجعه آمیز می داند، زیرا این گرایش باعث شده تا امریکایی ها غذاهایی را کنار بگذارند که از نظر علمی بسیار سالم هم هستند؛ مواردی همچون آووکادو، آجیل و ماست پرچرب و در عوض اینها به سراغ جایگزین های سرشار از شکر بروند. مطرح شدن ادعاهایی مبنی بر اینکه قطع کردن مصرف هر غذایی از رژیم ما به تنهایی باعث درمان یا بهبود ما خواهد شد، بیش از آن حدی ساده به نظر می رسد که در واقعیت هم کاربرد داشته باشد. نکته ی مهم تر این است که نباید رژیم غذایی خود را دائم بر اساس مطالعه های علمی تغییر دهید؛ به ویژه اگر آن مطالعه تنها اثر کوچکی در مسیر کلی مطالعات داشته باشد و صحت و میزان تاثیرش مشخص نبوده باشد. در مورد دو مطالعه ای که در اینجا مثال زدیم، روی این موضوع تاکید شده که هر دوی این پژوهش ها شهودی بوده اند و همچنان نشان داده اند نوشیدن قهوه باعث کاهش مرگ ومیر تا ۱۰ درصد می شود. برای اینکه نگاه بهتری داشته باشیم، می توانیم مثال دیگری بزنیم در مورد اینکه احتمال ابتلا به سرطان ریه در صورت مصرف سیگار به میزان ۱۰۰۰ تا ۳۰۰۰ درصد افزایش می یابد. بنابراین اگر این بار شنیدید که شکلات باعث کاهش وزن می شود، معجون ها شما را از بیماری قلبی حفظ می کنند، نوشیدن آبمیوه های شکردار باعث تصفیه بدن می شود، دانه های سنتی همانند گندم سمی هستند یا اینکه نوشیدن دو لیوان قهوه در روز شما را جاودانه می کند، بهتر است پرسش هایی برایتان مطرح شود و بدون پشتوانه ی قوی علمی قانع نشوید. باید بپرسید که شواهد چقدر قوی هستند؟ آیا چندین مطالعه ی مشابه یک نتیجه ی مشابه داشته اند؟ آیا شما در تجربه های زندگی خود و اطرافیانتان آن را لمس کرده اید؟ پدر من هنگامی که در مورد مصرف تخم مرغ اخبار جدیدی شنید، به تجربه های روزمره خود رجوع کرد و تصمیم گرفت تا با وعده صبحانه طبیعی خودش به زندگی ادامه دهد. او کار درستی انجام داده بود. متاسفانه وی چنین فکر کرده بود که اگر گروهی از متخصصان تغذیه یک بار اعلام کنند که تخم مرغ برای بدن مضر است و در ادامه گروهی دیگر با پژوهش های جدید گفته ی آنها را رد کنند، در این صورت خود علم زیر سوال می رود و به تعبیری ابهت آن شکسته می شود. باید بپذیریم که نفس علم هیچ گاه زیر سوال نمی رود؛ بلکه فعالیت های علمی ممکن است دشوار یا گیج کننده شوند. پژوهش ها نشان داده است که سطوح بالای کلسترول LDL (لیپوپروتئین کم چگالی) در خون با افزایش ریسک بیماری های قلبی و حمله ی قلبی ارتباط داشته است و ما می دانستیم که تخم مرغ ها هم دارای کلسترول فراوان هستند. ویتامین ها میوه ها اما در ادامه مشخص می شود که بخش عظیمی از کلسترول موجود در بدن ما توسط کبد ساخته می شود و اساسا به طور مستقیم از وعده های غذایی مان نمی آید. مسلما چنین تفاوت ظریفی را نمی توان به عنوان یک تیتر پر آب وتاب برای مخاطبان ارائه داد. آنچه که ما در مورد تغذیه می دانیم، بیشتر از مطالعه های مکرر با تغییرات متنوع در روش های آن روی جمعیت های بزرگ و با مکانیزم های تست شده در مدل های حیوانی به دست آمده اند؛ مطالعه هایی که همگی به یک نتیجه ی واحد رسیده اند و پیام کلی آنها این بوده است که خوردن مقدار زیادی از میوه های تازه و سبزیجات برای شما خوب است. همچنین مصرف یک رژیم تغذیه ای با فیبر پایین و کالری بالا به همراه شکر و چربی زیاد نیز برای شما بد است. اما این پیام کلی خبر یا اخبار جدیدی در بر ندارد و از این رو مطالعاتی از این دست را هیچ گاه در قالب عنوان های پرهیجان یا جلب توجه کننده برای مردم ارائه نمی دهند. در میان شیدایی خاصی که نسبت به عناوین داغ در میان برخی مردم و رسانه ها وجود دارد، اگر شما بخواهید به شماری از راهنمایی های مطمین و کارامد در زمینه ی تعذیه دست یابید، ما به شما توصیه می کنیم که به این نگرش کلی توجه کنید: میانه روی و تنوع بخشی در خوردن مواد غذایی دو قانون اساسی هستند که هیچگاه و تحت هیچ شرایطی تغییر نخواهند کرد. متن اصلی این مقاله در پایگاه واشینگتن پست منتشر شده است.

۹ مرداد: تولد فردریش وهلر شیمیدان آلمانی

۲۱۷ سال پیش در چنین روزی، فردریش وهلر، شیمیدان بزرگ آلمانی در نزدیکی شهر فرانکفورت چشم به جهان گشود. شهرت این شیمیدان به خاطر ساختن اوره از مواد معدنی است. ۲۱۷ سال پیش در چنین روزی (۳۱ جولای سال ۱۸۰۰ میلادی)، فردریش وهلر در دهکده ی اشرسهایم در نزدیکی شهر فرانکفورت به دنیا آمد. فردریش در خانواده ی ثروتمند و تحصیل کرده متولد شد و پدرش اهمیت زیادی برای علم و تحصیل قائل بود و در کنار این موضوع، فردریش خود نیز علاقه ی خاصی به معدن شناسی و رشته ی شیمی داشت. فردریش با حمایت پدر و آزادی کاملی که به او در انتخاب رشته تحصیلی داده شده بود، در کنار تحصیل، یک آزمایشگاه خصوصی برای خود آماده کرد و در آن آزمایش های بسیاری انجام داد. فردریش وهلر در رشته ی پزشکی در دانشگاه هایدلبرگ شروع به تحصیل کرد؛ ولی پروفسور گملین به او پیشنهاد کرد که به جای حرفه ی پزشکی علم شیمی را دنبال کند. وهلر توصیه ی استاد خود را پذیرفت و تصمیم گرفت برای ادامه ی تحصیل در رشته شیمی به شهر استکهلم برود و زیر نظر شیمی دان بزرگ سوئدی، برزلیوس به تحصیل در رشته ی شیمی بپردازد. فردریش وهلر به عنوان پیشگام علم شیمی آلی شناخته می شود و در واقع این علم به واسطه ی تحقیقات این دانشمند و دستاوردهای وی به عنوان یک شاخه از علم شیمی به وجود آمده است. زمانی که وی به همراه دوست و استاد خود برزلیوس، ویژگی شیمیایی ایزومر را کشف کرد، موجب شد تحولی در علم شیمی به وجود بیاید و بسیاری از نظریه های سابق، همچون نظریه ی حیات گرایی را نقض کند که همین موضوع موجب شهرت این شیمی دان شد. کشف هایی که این دانشمند بزرگ در علم شیمی از خود بجای گذاشت، تأثیر عمیقی بر تئوری این علم گذاشت. در ژورنال های علم شیمی از سال ۱۸۲۰ تا سال ۱۸۸۱، هرساله می توان مقالات علمی و دستاوردهای این دانشمند بزرگ را مشاهده کرد. اگر این دانشمند وجود نداشت، علم شیمی با آنچه امروز هست متفاوت بود. فردریش وهلر در کنار یک عمر تحقیق و بررسی در علم شیمی، توانست شاگردان بزرگی چون گئورگ کاریوس، هاینریش لیمپریخت، ویلهلم رودولف فیتیگ، هرمان کولبه، آلبرت نیمن و ووژک سافاریک را تربیت کند که از جمله برجسته ترین شیمی د انان و دانشمندان عصر خود بوده اند و خدمات بسیاری را در علم شیمی از خود بجای گذاشته اند. در سال ۱۸۸۲ درمجله علمی Scientific American که یکی از قدیمی ترین و معتبرترین مجلات علمی به حساب می آید در کنار تمجید از تلاش های این دانشمند بزرگ، اشاره شد که فردریش برای ۲ یا ۳ دستاورد بزرگش لایق دریافت عالی ترین جایزه ی علمی است که بشر می تواند آن را تصاحب کند. فردریش وهلر در ۲۳ سپتامبر ۱۸۸۲ و در ۸۲ سالگی، درحالی که سیر تحول علمی دنیای خود را تغییر داده بود، در شهر گوتینگن چشم از جهان فروبست.

۴ مرداد: اولین اصابت موشک V2 به خاک انگلستان

۷۳ سال پیش در چنین روزی، شاهکار نظامی مهندسی آلمان نازی، یعنی موشک پیشرفته V2 برای نخستین بار به خاک انگلستان اصابت کرد.

۷۳ سال پیش در چنین روزی (۲۶ جولای ۱۹۴۴)، موشک V2 آلمان به خاک انگلستان اصابت کرد. موشک V2 در زمان خود شاهکار مهندسی به‌حساب می‌آمد و به‌جرئت می‌توان گفت که تکنولوژی به‌کاررفته در طراحی این موشک بسیار فراتر از دانش زمان خود بود. این موشک پیشرفته اولین موشک بالستیک ساخت بشر به‌حساب می‌آید که قادر بود از جو زمین خارج شود و بدون استفاده از سوخت و با قوانین بالستیکی، مسیر خود طی کند و سپس با ورود مجدد به جو زمین، به سمت هدف خود ادامه‌ی مسیر دهد.

آلمان در برنامه‌های سِری خود، دستور ساخت سلاح‌های دوربرد برای از بین بردن زیرساخت‌های استراتژیک دشمن را از سال ۱۹۳۹ به‌صورت جدی پی گرفته بود و طولانی شدن جنگ در یک جبهه‌ی گسترده که شامل شمال آفریقا، جبهه‌ی شرق در مبارزه با شوروی و جبهه‌ی غرب در مبارزه با انگلستان و متحدانش بود، لزوم این نوع سلاح‌ها را برای آلمانی‌ها بعد از سال ۱۹۴۲ بیشتر کرده بود. با این هدف آلمان‌ها نخست موفق به ساخت موشک V1 شدند. موشک V1 بیشتر شبیه یک هواپیمای جت بدون سرنشین بود که با پرواز در ارتفاع پایین، به هدف خود اصابت می‌کرد. این موشک قادر به حمل ۸۵۰ کیلوگرم مواد منفجره بود؛ ولی مشکل اصلی آن سر و صدای زیاد و ارتفاع پایین آن بود که باعث می‌شد هدف قرار دادن آن توسط هواپیما‌ها و توپ‌های ضد هوایی دشمن امکان‌پذیر شود.

v1

موشک V1 به‌عنوان یک سلاح جنگی پیشرفته، ترس بر اندام متفقین انداخته بود؛ ولی به خاطر محدودیت‌هایش، نمی‌توانست انتظارات آلمان را برآورده کند. در کنار طراحی موشک V1، آلمان‌ها به کمک دانشمند موشکی خود فن براون که یکی از اعضای ارشد اس‌اس بود، طراحی موشک سری V2 را نیز پیش بردند. در سال ۱۹۴۲ اولین آزمایش موفق از موشک V2 ثبت شد. جاسوسان انگلیسی و آمریکایی به‌سرعت گزارشات خود را به لندن ارسال کردند و غرب متوجه وجود سلاحی فوق سری شد که قادر بود از خاک آلمان، اهداف دور از دسترس را هدف قرار دهد. متفقین بعد از اطلاع از وجود این نوع سلاح، از سال ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۵ بمباران شدیدی را در مناطقی که فکر می‌کردند آلمان‌ها در آنجا اقدام به ساخت این سلاح می‌کنند، انجام دادند تا روند ساخت آن را با وقفه روبرو کنند.

V2book 2005 html m4158b2e2

آلمانی‌ها حدود ۶ هزار موشک V2 ساختند ولی تنها توانستند از نیمی از آن‌ها برای اهدافی در انگلستان، هلند و فرانسه استفاده کنند. شاید این موشک به دلیل این موضوع که دیر آماده‌ی بهره‌برداری شد، نتوانست به آلمان‌ها در خلال جنگ جهانی دوم کمک بزرگی کند؛ ولی بعد از جنگ و زمانی که طرح‌ها و نمونه‌های آن در اختیار نیروهای شوروی و آمریکایی قرار گرفت، فصل جدیدی را آغاز کرد. فون براون دانشمند موشکی آلمان که این موشک‌ها حاصل نبوغ مهندسی او به‌حساب می‌آیند، بعد از شکست آلمان‌ها به همراه تمام تجهیزات و طرح‌های موشک‌ V2 به آمریکا منتقل و تبدیل به دانشمند موشکی آن‌ها شد.

v2 rocket

افسانه اکتشاف فضا با همین موشک تبدیل به واقعیت شد؛ جایی که آمریکایی‌ها اولین عکس‌های خود را از فضا در سال ۱۹۴۶ با موشک V2 آلمان که به فضا ارسال شده بود، گرفتند. این مهم حدود ۱۱ سال قبل از اسپوتنیک انجام شد. اسپوتنیک در سال ۱۹۵۷ توسط مهندسان روسی به‌عنوان اولین ماهواره‌ی ساخته بشر به فضا ارسال شد. موشک V2 با وجود اینکه با اهداف نظامی ساخته شده بود؛ ولی بیشتر از آنکه در خدمت اهداف نظامی در جنگ جهانی دوم قرار بگیرد، به شروع و گسترش دانش فضایی کمک کرد؛ چرا که راه را برای خروج از جو برای بشر باز کرده و نقطه عطفی بود که در آن افسانه‌ای بوی واقعیت می‌گرفت.

۵ مرداد: سالگرد درگذشت امیل تئودور کوچر، جراح بزرگ سوئیسی

۱۰۰ سال پیش در چنین روزی، امیل تئودور کوچر، فیزیولوژیست و جراح برجسته سوئیسی و برنده جایزه نوبل چشم از جهان فروبست. ۱۰۰ سال پیش در چنین روزی (۲۷ جولای ۱۹۱۷)، امیل تئودور کوچر، فیزیولوژیست برجسته ی سوئیسی در ۷۵ سالگی چشم از جهان فروبست. این دانشمند بزرگ مبتکر روش جراحی غدد تیروئید بود و با تحقیقات و روش جراحی خود، توانست زندگی را به بسیاری از کسانی که از مشکل تیروئید رنج می بردند بازگرداند. روشی که این جراح و دانشمند بزرگ با پیاده سازی اصول ایمنی و ضد عفونی در کنار مراقبت های بعد از عمل برای بیماران خود اجرا کرد، باعث شد آمار مرگ و میر در جراحی هایش به زیر یک درصد برسد. تئودور کوچر در ۲۵ آگوست ۱۸۴۱ در شهر برن چشم به جهان گشود. او در سال ۱۸۴۵ به همراه خانواده ی خود به شهر برگدورف رفت و در همان جا تحصیل را در مقطع ابتدایی آغاز کرد؛ سپس به همراه خانواده ی خود مجددا به شهر برن بازگشت و دوره ی راهنمایی و دبیرستان را در این شهر سپری کرد. تئودور کوچر در طول تحصیل همیشه جزو شاگردان ممتاز بود. او در دوران تحصیل در مقطع دبیرستان به حوزه های گوناگون همچون هنر و ادبیات کلاسیک علاقه نشان داد؛ ولی سرانجام تصمیم گرفت پزشک شود. تئودور کوچر تحصیلات تکمیلی را در دانشگاه برن آغاز کرد و در سال ۱۸۶۵ توانست مدرک دکترای خود را از این دانشگاه دریافت کند. در بهار همان سال، کوچر به همراه استاد خود به زوریخ سفر کرد و از بیمارستان زوریخ بازدید کرد که همین بازدید، تأثیر زیادی در جهت گیری های تحقیقاتی بعدی وی برجای گذاشت. بعد از آن، کوچر سفری را آغاز کرد و به دیدن اکثر جراحان نامدار آن زمان اروپا در شهرهای مختلف رفت. کوچر در سال ۱۸۷۱ و درحالی که ۳۰ سال سن داشت، به مقام استادی دانشگاه برن برگزیده شد و به مدت ۴۵ سال در کنار کارهای تحقیقاتی خود، به عنوان استاد به تعلیم و تربیت دانشجویان این دانشگاه پرداخت. تئودور کوچر زمانی که به عنوان استاد دانشگاه برن برگزیده شد، تلاش های خستگی ناپذیری برای تأمین مالی ساخت بیمارستان جدید دانشگاه انجام داد و سرانجام موفق شد بیمارستان جدید را در سال ۱۸۸۴ در شهر پراگ راه اندازی و مقدمات انتقال از بیمارستان قدیمی به جدید را فراهم کند. در طول تحقیقات گسترده در جراحی، کوچر متوجه اهمیت بسیار زیاد استفاده از تکنیک های ضد عفونی در عمل های جراحی شد. وی در بیمارستانش اصول و قوانین خاصی برای عمل های جراحی اعمال می کرد تا احتمال عفونت های ناشی از عمل را به حداقل برساند. همکاران کوچر همیشه در تعجب بودند که او با چه دقتی به دنبال پیدا کردن و از بین بردن کوچک ترین احتمال های بروز عفونت است و سعی می کند تمامی ریسک هایی را که می توانند موجب بروز عفونت شوند، از بین ببرد. همین موضوع باعث شد در بیمارستان تئودور کوچر میزان مرگ و میر به حداقل برسد. وی مقاله های بی شماری در خصوص به کارگیری روش های ضدعفونی و عمل جراحی منتشر کرد که به نوعی باعث تحول در عمل های جراحی و به حداقل رساندن تلفات در عمل های جراحی شد. بسیاری از انسان ها زندگی خود را مدیون روش ها و قوانینی هستند که این فیزیولوژیست برجسته از خود به جای گذاشته است. این دانشمند و جراح بزرگ در کنار ابداع روش جراحی غدد تیروئید که به خاطر آن مفتخر به دریافت جایزه ی نوبل شد، تحقیقات و خدمات بسیاری در حوزه ی جراحی مغز و اعصاب انجام داد. بسیاری از پیشرفت ها در این نوع جراحی بر پایه ی تحقیقات و نتایج اولیه این دانشمند بزرگ گسترش یافته اند. در سال ۱۸۷۲ جراحی غدد تیروئید خطر ۷۲ درصد داشت و حتی در فرانسه غیر قانونی به حساب می آمد و جان بیماران با خطر جدی روبرو می کرد. ولی روش جراحی این دانشمند بزرگ و اصول جراحی وی، باعث شد در سال ۱۹۱۲ میزان خطر این جراحی به ۰.۵ درصد کاهش یابد. دکتر تئودور کوچر در کنار تمام موفقیت های علمی و خدمات بی شمارش، به عنوان یک معلم دلسوز و مهربان نیز شهرت داشت. او در طول حدود ۱۰۰ ترمی که تدریس می کرد، بیش از ۱۰ هزار دانشجو را در دانشگاه برن پرورش داد. در میان دانشجویان این دانشمند و معلم بزرگ می توان به افرادی چون کارل آرند، اسکار برنهارد، آندرا کروتی، گوستاو داردل، کارل گره، فریتز دی کواروین، سزار روکس و هایازو ایتو اشاره کرد که پزشکان و جراحان بزرگ زمان خود بودند و توانستند با دانشی که از استاد خود فراگرفته بودند، جان بیماران بسیاری را نجات دهند. دکتر کوچر در کنار تربیت شاگردان ممتاز، در طول حیات خود ۲۴۹ مقاله ی علمی و کتاب را به رشته ی تحریر درآورد و استاد راهنمای رساله ی دکترای بیش از ۱۳۰ دانشجوی دکترا بود. دکتر تئودور کوچر، روز ۲۷ جولای ۱۹۱۷ و در ۷۵ سالگی چشم از جهان فروبست؛ ولی یاد و خاطره اش همیشه جاودان خواهد ماند.

۲ مرداد: سالگرد درگذشت سر جیمز چادویک

۴۳ سال پیش در چنین روزی، سر جیمز چادویک، فیزیکدان بزرگ انگلیسی که در سال ۱۹۳۵ مفتخر به دریافت جایزه نوبل فیزیک شد، چشم از جهان فروبست.

۴۳ سال پیش در چنین روزی (۲۴ جولای ۱۹۷۴)، سر جیمز چادویک، فیزیکدان و دانشمند بزرگ انگلیسی بعد از یک عمر تحقیق و فعالیت علمی، در ۸۲ سالگی در شهر کمبریج انگلستان چشم از جهان فروبست. شهرت این دانشمند بزرگ به خاطر کشف نوترون‌ در سال ۱۹۳۲ بود. در سال ۱۹۴۱ این دانشمند بزرگ اولین پیش‌نویس از گزارش معروف M.A.U.D را ارائه کرد که به‌موجب آن، دولت آمریکا ترغیب به سرمایه‌گذاری جدی برای دستیابی به بمب اتم شد. این دانشمند در پروژه‌ی منهتن سرپرست تیم انگلیسی پروژه بود و در کنار سایر دانشمندان روی آن کار می‌کرد.

چادویک در ۲۰ اکتبر ۱۸۹۱ در شهر بولینگتن چشم به جهان گشود. در سال ۱۸۹۵، والدین جیمز جوان به شهر منچستر نقل مکان کردند. او از همان ابتدا نبوغ خود را  نشان داد و توانست بورسیه‌ی مدرسه گرامر منچستر را به دست بیاورد؛ ولی به خاطر فقر خانوادگی نتوانست به این مدرسه برود؛ چرا که والدینش قادر به پرداخت همان سهم کوچک برای تحصیل در این مدرسه نبودند.

جیمز در سال ۱۹۰۸ وارد دانشگاه ویکتوریای منچستر شد. او در آغاز قرار بود تحصیلات خود را در رشته‌ی ریاضیات ادامه دهد؛ ولی بعدها به سمت فیزیک گرایش پیدا کرد. در پایان سال اول دانشگاه توانست بورسیه‌ی تحصیل در رشته‌ی فیزیک را از دانشگاه کسب کند. جیمز توانست در سال ۱۹۱۱ به‌عنوان دانشجوی ممتاز فارغ‌التحصیل شود و سپس به تحصیلات خود ادامه داد و در سال ۱۹۱۲ فوق لیسانس خود را نیز دریافت کرد. او در سال ۱۹۱۳ توانست بورسیه‌ی تحصیلی اروپا را دریافت کند که بدین منظور دانشگاهی در شهر برلین آلمان را برگزید و در کنار هانس گایگر شروع به تحقیق در خصوص ذرات بتا کرد. بعد از سال‌ها تحقیق و بررسی روی ذرات، جیمز چادویک در سال ۱۹۲۰ به کشورش بازگشت و برای گذراندن دوره‌ی دکترا وارد کمبریج شد. او در یک سال و نیم دوره‌ی دکترای خود روی شماره‌های اتمی کار کرد و سال دوم در مورد نیروهای درون هسته‌ای تحقیق کرد و سرانجام در ژوئن ۱۹۲۱ موفق به دریافت مدرک دکترا شد.

تحقیقات این دانشمند در حوزه‌ی ذرات ادامه پیدا کرد تا این‌که سرانجام در فوریه ۱۹۳۲ و تنها دو هفته بعد از آزمایش موفق نوترون‌، مقاله‌ای بر اساس یافته‌های خود در خصوص نوترون‌ها در هسته، به مجله‌ی علمی Nature ارسال کرد. زمانی که مقاله‌ی او مورد مطالعه قرار گرفت، بسیاری از گره‌ها و معماهایی که در خصوص هسته‌ها وجود داشت برطرف شد. دانشمندان بزرگی چون نیلز بور و ورنر هایزنبرگ بر اساس همین مقاله متقاعد شدند که نوترون باید ذره‌ی هسته‌ای و نه جفت پروتون الکترون باشد. همین موضوع باعث شد بسیاری از معماهایی که تا آن روز در تحقیق ذرات و انرژی هسته‌ای وجود داشت، حل شود. جیمز چادویک با کشفیات خود توانست کمک زیادی به رسیدن بشر به دانش هسته‌ای و شناخت ساختار هسته‌ی مواد بکند و به‌ دلیل همین اکتشاف، مفتخر به دریافت جایزه نوبل فیزیک در سال ۱۹۳۵ شد.

سر جیمز چادویک بعد از یک عمر تحقیق و بررسی و خدمات بسیار به علم فیزیک،در ۲۴ جولای ۱۹۷۴ و در ۸۲ سالگی چشم از جهان فروبست.

مقالات دیگر...

صفحه6 از52

در باره ما

وبگاه مواد شیمیایی مرک وارد کننده عمده مواد شیمیایی مرک آلمان و اصلی ترین عامل توزیع کننده محصولات مرک در ایران می باشد .وبگاه مواد شیمیایی مرک , دست اول ترین توزیع کننده مواد شیمیایی مرک در ایران می باشد . بنابرین شما به ارزان ترین قیمت در بازار دست خواهید یافت  چراکه این تخصص ماست .

دانلود اپ اندروید برنامه شرکت از بازار

لینک های مرتبط

طبق ماده 12 فصل سوم قانون جرائم رایانه هرگونه کپی برداری ممنوع بوده و پیگرد قانونیتوسط پلیس سایبری را دارد

تماس با ما

آدرس :

  • تهران - خیابان کارگر شمالی - خیابان فرصت شیرازی - تقاطع ولعصر

تلفن:

  • 74 21 59 66 021
  • 72 60 42 66 021

تلگرام اعلام قیمت:

  • 35 137 137 099

اینستاگرام:

ایمیل:

  • این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

 

       

اعلام قیمت و موجودی از طریق تلگرام :

  • 35 137 137 099

 

 

JoomShaper