اینستاگرام شرکت 
۱۰۰ سال پیش در چنین روزی، امیل تئودور کوچر، فیزیولوژیست و جراح برجسته سوئیسی و برنده جایزه نوبل چشم از جهان فروبست.
۱۰۰ سال پیش در چنین روزی (۲۷ جولای ۱۹۱۷)، امیل تئودور کوچر، فیزیولوژیست برجسته ی سوئیسی در ۷۵ سالگی چشم از جهان فروبست. این دانشمند بزرگ مبتکر روش جراحی غدد تیروئید بود و با تحقیقات و روش جراحی خود، توانست زندگی را به بسیاری از کسانی که از مشکل تیروئید رنج می بردند بازگرداند. روشی که این جراح و دانشمند بزرگ با پیاده سازی اصول ایمنی و ضد عفونی در کنار مراقبت های بعد از عمل برای بیماران خود اجرا کرد، باعث شد آمار مرگ و میر در جراحی هایش به زیر یک درصد برسد.
تئودور کوچر در ۲۵ آگوست ۱۸۴۱ در شهر برن چشم به جهان گشود. او در سال ۱۸۴۵ به همراه خانواده ی خود به شهر برگدورف رفت و در همان جا تحصیل را در مقطع ابتدایی آغاز کرد؛ سپس به همراه خانواده ی خود مجددا به شهر برن بازگشت و دوره ی راهنمایی و دبیرستان را در این شهر سپری کرد. تئودور کوچر در طول تحصیل همیشه جزو شاگردان ممتاز بود. او در دوران تحصیل در مقطع دبیرستان به حوزه های گوناگون همچون هنر و ادبیات کلاسیک علاقه نشان داد؛ ولی سرانجام تصمیم گرفت پزشک شود. تئودور کوچر تحصیلات تکمیلی را در دانشگاه برن آغاز کرد و در سال ۱۸۶۵ توانست مدرک دکترای خود را از این دانشگاه دریافت کند. در بهار همان سال، کوچر به همراه استاد خود به زوریخ سفر کرد و از بیمارستان زوریخ بازدید کرد که همین بازدید، تأثیر زیادی در جهت گیری های تحقیقاتی بعدی وی برجای گذاشت.
بعد از آن، کوچر سفری را آغاز کرد و به دیدن اکثر جراحان نامدار آن زمان اروپا در شهرهای مختلف رفت. کوچر در سال ۱۸۷۱ و درحالی که ۳۰ سال سن داشت، به مقام استادی دانشگاه برن برگزیده شد و به مدت ۴۵ سال در کنار کارهای تحقیقاتی خود، به عنوان استاد به تعلیم و تربیت دانشجویان این دانشگاه پرداخت. تئودور کوچر زمانی که به عنوان استاد دانشگاه برن برگزیده شد، تلاش های خستگی ناپذیری برای تأمین مالی ساخت بیمارستان جدید دانشگاه انجام داد و سرانجام موفق شد بیمارستان جدید را در سال ۱۸۸۴ در شهر پراگ راه اندازی و مقدمات انتقال از بیمارستان قدیمی به جدید را فراهم کند.
در طول تحقیقات گسترده در جراحی، کوچر متوجه اهمیت بسیار زیاد استفاده از تکنیک های ضد عفونی در عمل های جراحی شد. وی در بیمارستانش اصول و قوانین خاصی برای عمل های جراحی اعمال می کرد تا احتمال عفونت های ناشی از عمل را به حداقل برساند. همکاران کوچر همیشه در تعجب بودند که او با چه دقتی به دنبال پیدا کردن و از بین بردن کوچک ترین احتمال های بروز عفونت است و سعی می کند تمامی ریسک هایی را که می توانند موجب بروز عفونت شوند، از بین ببرد. همین موضوع باعث شد در بیمارستان تئودور کوچر میزان مرگ و میر به حداقل برسد. وی مقاله های بی شماری در خصوص به کارگیری روش های ضدعفونی و عمل جراحی منتشر کرد که به نوعی باعث تحول در عمل های جراحی و به حداقل رساندن تلفات در عمل های جراحی شد. بسیاری از انسان ها زندگی خود را مدیون روش ها و قوانینی هستند که این فیزیولوژیست برجسته از خود به جای گذاشته است.
این دانشمند و جراح بزرگ در کنار ابداع روش جراحی غدد تیروئید که به خاطر آن مفتخر به دریافت جایزه ی نوبل شد، تحقیقات و خدمات بسیاری در حوزه ی جراحی مغز و اعصاب انجام داد. بسیاری از پیشرفت ها در این نوع جراحی بر پایه ی تحقیقات و نتایج اولیه این دانشمند بزرگ گسترش یافته اند. در سال ۱۸۷۲ جراحی غدد تیروئید خطر ۷۲ درصد داشت و حتی در فرانسه غیر قانونی به حساب می آمد و جان بیماران با خطر جدی روبرو می کرد. ولی روش جراحی این دانشمند بزرگ و اصول جراحی وی، باعث شد در سال ۱۹۱۲ میزان خطر این جراحی به ۰.۵ درصد کاهش یابد.
دکتر تئودور کوچر در کنار تمام موفقیت های علمی و خدمات بی شمارش، به عنوان یک معلم دلسوز و مهربان نیز شهرت داشت. او در طول حدود ۱۰۰ ترمی که تدریس می کرد، بیش از ۱۰ هزار دانشجو را در دانشگاه برن پرورش داد. در میان دانشجویان این دانشمند و معلم بزرگ می توان به افرادی چون کارل آرند، اسکار برنهارد، آندرا کروتی، گوستاو داردل، کارل گره، فریتز دی کواروین، سزار روکس و هایازو ایتو اشاره کرد که پزشکان و جراحان بزرگ زمان خود بودند و توانستند با دانشی که از استاد خود فراگرفته بودند، جان بیماران بسیاری را نجات دهند. دکتر کوچر در کنار تربیت شاگردان ممتاز، در طول حیات خود ۲۴۹ مقاله ی علمی و کتاب را به رشته ی تحریر درآورد و استاد راهنمای رساله ی دکترای بیش از ۱۳۰ دانشجوی دکترا بود.
دکتر تئودور کوچر، روز ۲۷ جولای ۱۹۱۷ و در ۷۵ سالگی چشم از جهان فروبست؛ ولی یاد و خاطره اش همیشه جاودان خواهد ماند.
