Some text some message..

 

وبگاه مواد شیمیایی مرک

وبگاه مواد شیمیایی مرک آماده عرضه مواد شیمیایی مرک آلمان و محیط کشت های مرک می باشد.

کمپانی مرک

کمپانی مرک دارای بیش از ده هزار ماده شیمیایی در گرید آزمایشگاهی می باشد.

محیط کشت

مرک بزرگترین تولید کننده محیط های کشت در جهان است.

هورمون ها

کمپانی مرک هورمون های آزمایشگاهی و هورمون های رشد را در گرید های گوناگون تولید می کند.

پروکسیما بی اتمسفر خود را با سرعت بالایی از دست می‌دهد

پروکسیما بی، سیاره ای فراخورشیدی و زمین سان است که در اطراف ستاره ی پروکسیما قنطورس گردش می کند. پروکسیما بی، سیاره ای هم اندازه ی زمین است و در ناحیه قابل سکونت (ناحیه ای در اطراف ستاره ها که در آن، تمامی شرایط برای شکل گیری حیات فراهم باشد) ستاره ی مادر خود قرار گرفته است. دانشمندان سال گذشته میلادی این سیاره را کشف کردند و از آن زمان، روی ویژگی های مختلف پروکسیما بی کار می کنند. پیش تر، دانشمندان گمان می کردند که این سیاره، اتمسفری همانند زمین دارد و می تواند گرما را در سرتاسر سیاره توزیع کند؛ اما گویا این تصور دانشمندان اشتباه بوده است. به تازگی پژوهشگران پی برده اند که پروکسیما بی توانایی نگهداری اتمسفر خود را ندارد و سطح این سیاره توسط تابش های ستاره ای بمباران می شود و امکان تشکیل حیات در این سیاره وجود ندارد. پروکسیما بی تنها ۴ سال نوری با زمین فاصله دارد؛ بنابراین نزدیک ترین سیاره ی فراخورشیدی به ما محسوب می شود. دانشمندان مدتی است که ستاره ی پروکسیما قنطورس را تحت نظر گرفته اند؛ اما متأسفانه تا به امروز گذر سیاره پروکسیما بی از مقابل این ستاره را مشاهده نکرده اند. این موضوع باعث شده است دانشمندان نتوانند از روش های رایج برای بررسی اتمسفر این سیاره استفاده کنند؛ بنابراین آن ها برای بررسی قابل سکونت بودن این سیاره، باید بر مدل های شبیه سازی شده تکیه کنند. یکی از این مدل های شبیه سازی رایانه ای، سیاره زمین را در مدار پروکسیما بی به دور ستاره پروکسیما قنطورس قرار می دهد تا ببیند اگر زمین در این شرایط باشد، چه اتفاقی رخ می دهد. با توجه به نتایج پژوهش های ناسا که در تاریخ ۲۴ جولای در نشریه ی Astrophysical Journal Letters منتشر شده است؛ اگر زمین در مدار پروکسیما بی - که فاصله ی بسیار کمی با ستاره ی پروکسیما قنطورس دارد - قرار بگیرد، توانایی حفظ اتمسفر خود را از دست می دهد. proxima تصویری از ستاره ی پروکسیما قنطورس که توسط تلسکوپ فضایی هابل ثبت شده است کاترین گارسیا سیج، دانشمند فضایی از مرکز پروازهای فضایی گودارد ناسا واقع در گرینبلت، مریلند و همچنین نویسنده ی ارشد این مقاله ی پژوهشی، می گوید: ما تصمیم گرفتیم از زمین، به عنوان تنها سیاره ی قابل سکونتی که می شناسیم استفاده کنیم و آن را در جایی که پروکسیما بی قرار دارد، جایگذاری کنیم. همان طوری که گفته شد، فاصله ی پروکسیما بی از ستاره ی مادر خود به گونه ای است که می تواند آب را به شکل مایع روی سطح خود حفظ کند. قرارگیری این سیاره در فاصله ی مناسب از ستاره ی مادر، به این معنی نیست که لزوماً بتواند قابل سکونت باشد. در اینجا باید این موضوع را نیز در نظر گرفت که آیا اصلاً روی این سیاره آب وجود دارد؟ آیا اتمسفر این سیاره می تواند در این مدار ساختار خود را حفظ کند و از بین نرود؟ وجود اتمسفر مناسب، برای حیات بسیار ضروری است. یک اتمسفر مناسب می تواند شرایط آب و هوایی را تنظیم کند، فشار سطح آب را در مقدار مناسبی حفظ کند، از سطح سیاره در مقابل خطرات عوامل کیهانی محافظت کند و بستری مناسب برای شکل گیری پایه های حیات به وجود آورد. مدل شبیه سازی رایانه ای که کاترین گارسیا سیج و همکارانش مورد استفاده قرار دادند، اتمسفر، میدان مغناطیسی و گرانش زمین را به جای پروکسیما بی قرار داد. همچنین آن ها بر اساس داده های دریافت شده از سوی رصدخانه اشعه ی ایکس چاندرا که متعلق به ناسا است، میانگین تابشی را که از سوی ستاره ی پروکسیما قنطورس ساطع می شود، محاسبه کرده اند. به کمک این داده ها، این مدل چگونگی تأثیرات تابش ستاره ی مادر را روی اتمسفر سیاره ی پروکسیما بی شبیه سازی کرد. proxima اوفر کوهن، دانشمند فضایی از دانشگاه ماساچوست و یکی از نویسندگان این مقاله پژوهشی، می گوید: پرسش اصلی این است که چه مقدار از اتمسفر این سیاره از بین رفته و این فرآیند با چه سرعتی رخ داده است؟ اگر ما بتوانیم زمانی را که طول کشیده تا بخشی از اتمسفر پروکسیما بی از بین برود، محاسبه کنیم؛ آن گاه می توانیم مقدار زمانی را که برای از بین رفتن تمام اتمسفر این سیاره لازم است، محاسبه کنیم. آن گاه ما باید مقدار به دست آمده را با سن سیاره مقایسه کنیم. پروکسیما قنطورس، ستاره ی کوتوله ی سرخ بسیار فعالی است. یک چنین ستاره ی فعالی می تواند به اتمسفر سیاره آسیب وارد کند و به تدریج آن را از بین ببرد. این ستاره می تواند به وسیله ی تابش فرابنفش بسیار پرانرژی که از خود ساطع می کند، گازهای اتمسفری را یونیزه کند، به الکترون ها شوک وارد کند و نواری از ذرات باردار الکتریکی به وجود آورد. در این فرآیند، الکترون های تازه تشکیل شده، به اندازه ای انرژی دریافت می کنند که می توانند به راحتی بر گرانش غلبه کنند و از اتمسفر سیاره خارج شوند. بارهای مخالف یکدیگر را می ربایند؛ بنابراین هرچه الکترون های با بار منفی از اتمسفر خارج می شوند، یک جدایش بار قدرتمند را ایجاد می کنند و یون های با بار مثبت را نیز به همراه خود به فضای بیرون می کشند. در «ناحیه قابل سکونت» ستاره ی پروکسیما قنطورس، میزان تابش فرابنفش بسیار بالا است؛ بنابراین سیاره پروکسیما بی توسط مقدار زیادی اشعه ی فرابنفش بمباران می شود. میزان تابش فرابنفش دریافتی پروکسیما بی از ستاره ی پروکسیما قنطورس، صدها برابر بیشتر از میزانی است که زمین از خورشید دریافت می کند. این تابش شدید، انرژی لازم را برای فراری دادن مولکول های سبکی نظیر هیدروژن، تولید می کند و می تواند با گذشت زمان، مولکول های سنگین تری نظیر اکسیژن و نیتروژن را نیز از اتمسفر پروکسیما بی خارج کند. proxima این تابش شدید باعث می شود که اتمسفر پروکسیما بی حدود ۱۰ هزار بار سریع تر از اتمسفر زمین از بین برود. کاترین گارسیا سیج در این خصوص می گوید: ما بر اساس میانگین فعالیت ستاره ی پروکسیما قنطورس، محاسباتی ساده انجام دادیم و توانستیم به این نتیجه برسیم. در این محاسبات، مواردی نظیر گرمای شدید اتمسفر ستاره و آسیب هایی را که ستاره به میدان مغناطیسی سیاره وارد کرده است، مطرح نمی شود. ما در حال حاضر می خواهیم اطلاعاتی در مورد تابش یونیزه کننده و فرار اتمسفر به دست آوریم. دانشمندان برای درک بهتر جنبه های مختلف این فرآیند، به بررسی دو عامل دیگر که در از دست رفتن اتمسفر دخیل هستند پرداخته اند. نخستین عامل، ترموسفر یا همان گرم سپهر است. دانشمندان دریافته اند که هرچه دمای ترموسفر به وسیله ی تابش ستاره ای بیشتر شود، روند از دست رفتن اتمسفر نیز سرعت بیشتری خواهد داشت. همچنین دانشمندان وسعت ناحیه ای را که بیشتر فرار اتمسفر بر فراز آن رخ می دهد، اندازه گیری کرده اند. به این نواحی، کلاه قطبی گفته می شود. قطب های مغناطیسی سیاره ها در مقابل تأثیرات مغناطیسی، بسیار حساس هستند. وقتی که خطوط میدان مغناطیسی در قطب ها بسته باشند، کلاه قطبی محدود می شود و ذرات باردار در نزدیکی سیاره به دام خواهند افتاد. از سوی دیگر، اگر خطوط میدان مغناطیسی در قطب ها باز باشند، اتمسفر با سرعت بالایی به سمت فضا راهی می شود و از دست می رود و هرگز بازنمی گردد. مغناطیس شاون دامگال گلدمن، دانشمند فضایی از مرکز پروازهای فضایی گودارد، می گوید: این پژوهش، به جنبه ی دیگری از سکونت پذیری یک سیاره می پردازد که شاید تاکنون توجه کمتری به آن داشته ایم. در این پژوهش به بررسی ارتباط فیزیک ستاره ای با از دست رفتن اتمسفر پرداخته شده است. سیاره ها، سامانه های تعاملی مختلفی دارند و ما باید تا جای ممکن تمام این سامانه ها را در مدل های خود قرار دهیم. دانشمندان نشان داده اند که به دلیل بالا بودن دما در ترموسفر و همچنین باز بودن خطوط میدان مغناطیسی در قطب های پروکسیما بی، این سیاره به سرعت اتمسفر خود را از دست می دهد. زمین، از دست دادن این مقدار اتمسفر را در ۱۰۰ میلیون سال تجربه می کند؛ زیرا شرایط پروکسیما بی را ندارد. این را هم در نظر داشته باشید که پروکسیما بی اکنون ۴ میلیارد سال سن دارد و اگر دانشمندان دمای پایین تری برای ترموسفر این سیاره در نظر بگیرند و میدان مغناطیسی آن را بسته فرض کنند، باز هم اتمسفر این سیاره حداکثر تا ۲ میلیارد سال نخست می توانسته خود را حفظ کند. جرمی دریک، اخترفیزیک دانی از مرکز هاروارد-اسمیت سونیان و یکی از نویسندگان این مقاله ی پژوهشی، می گوید: بسیار خوب و جالب است اگر یک سیاره ی فراخورشیدی بتواند اتمسفر خود را حفظ کند؛ اما متأسفانه طبق محاسبات انجام شده، از دست رفتن اتمسفر پروکسیما بی بسیار سریع صورت می گیرد و آن را سکونت ناپذیر می کند. این محاسبات و پرسش ها شاید بتوانند سکونت پذیری سیاره هایی را که در اطراف چنین کوتوله های سرخی قرار گرفته اند، به طور کلی مورد بررسی قرار دهند. proxima کوتوله های سرخی نظیر پروکسیما قنطورس یا ستاره ی TRAPPIST-1، معمولاً اهداف مناسبی برای جستجوگران سیاره های فراخورشیدی به شمار می روند؛ زیرا کوتوله های سرخ سردترین، کوچک ترین و فراوان ترین ستاره ها در کهکشان هستند. از آنجایی که آن ها کم نور و سرد هستند، سیاره های که در فاصله ی نزدیک آن ها گردش می کنند می توانند آب را به شکل مایع روی سطح خود حفظ کنند؛ البته اگر آب داشته باشند. البته از دست رفتن اتمسفر می تواند توسط یک فرآیند دیگر مانند فعالیت های شدید آتشفشانی یا برخوردهای شدید سیارکی حادث شود.

معرفی بازی Atomas شیمیدان ها

این روزها الهام از دنیای علم و ساخت عنوانی بر پایه آن ها به سوژه جالبی تبدیل شده است. خود توسعه دهندگان هم توانسته اند با پرداخت مناسب به ایده ها تجربه ای فراموش نشدنی به وجود بیاورند. کار واقعا دشواری به نظر می رسد. تصور کنید دست روی چیزی می گذارید که شاید خیلی ها علاقه نداشته باشند. بنابراین مجبورید به گونه ای المان ها را به کار بگیرید تا کسانی که دل خوشی از دنیای علم هم ندارند لذت ببرند. اتفاقا چند روز پیش به معرفی یکی از بهترین عناوین این سبک با نام Euclidea 3: Geometric Constructions پرداختیم که با تلفیقی عجیب از دنیای ریاضیات و المان های پازل نشان داد اثبات قضیه های هندسه لذت بخش تر از چیزی هستند که فکر می کنید. تمام این حرف ها را زدیم تا بگوییم Atomas یکی از همین عناوین است، با این تفاوت که المان های «آموزشی» کاهش یافته و سازنده سعی کرده تا تجربه ای سرگرم کننده به مخاطب هدیه بدهد. atomas-mobile-ios بازی 124 اتم با شماره های گوناگون دارد. اگر اتم های مشابهی که کنار یکدیگر هستند را از بین ببرید، بسته به تعداد آن ها، اتمی با شماره بالاتر به وجود می آید. این کار هم تا جایی که ببازید ادامه دارد. گیم پلی Atomas بر پایه علم شیمی و اتم ها ساخته شده است. بیایید ابتدا فضای بازی را تجسم کنیم تا بهتر بتوانیم مکانیزم هایش را توضیح دهیم. Atomas دارای محیطی دایره ای شکل بوده و اتم ها هم پیرامون همین فضا قرار می گیرند. هر بار به شما اتمی داده می شود تا بتواند به جایی که می خواهید بفرستید. طبیعتا باید سعی کنید تا اتم های مشابه را کنار یکدیگر بگذارید تا بعدها امتیاز بیشتری به دست بیاورد. اینجاست که تفاوت بزرگ Atomas با عناوین مشابه خود را نشان می دهد. معمولا گیم پلی چنین بازی هایی این گونه هستند که پس از قرار گیری چندین شیء هم رنگ، آن ها ناپدید شده و امتیاز می گیرید. اگر هم محیطی که بازی جریان دارد از اشکال موجود پر شود، خواهید باخت. Atomas این گونه نیست. هر چند بار، جای اتم ها طلسم های شانسی که هر کدام کارایی متفاوتی دارند، ظاهر شده و اگر آن ها را به سمت اتم ها بفرستید امتیاز می گیرید. atomas-game-android به تصویر سمت چپ نگاه کنید، چیزی که وسط می بینید طلسم قرمز رنگ است. اصلی ترین طلسم بازی همین بوده و با پرتابش به سمت زنجیره هایی که بیش از دو اتم، آن ها را از بین برده و اتمی با شماره بالاتر می سازید. شاید ابتدا Atomas گیج کننده به نظر برسد، ولی با کمی انجام بازی به راحتی می توانید با مکانیزم ها اخت بگیرید. متاسفانه همین مسئله موجب گشته تا بعضی کاربرها امتیازات پایینی Atomas بدهند. بنابراین زود از تجربه بازی دست نکشید. از دیدگاه گرافیکی و طراحی محیطی، سادگی و رنگ بندی اتم ها به خوبی با المان های گیم پلی ترکیب شده و جذابیت این عنوان را افزایش داده اند. بخش شنیداری هم با وجود نقش کمش می تواند تا جذابیت بازی را افزایش دهد. Atomas یکی از ساده ترین بازی های اعتیادآور اسمارت فون ها است. شاید با تماشای تصاویر این عنوان با خود بگویید ساخته Max Gittel چه چیزی دارد که توانسته بازیکن ها را این گونه شیفته خود نماید. کافیست به انجام بازی بنشینید تا گذر زمان را فراموش کنید. Atomas حجم کمی دارد، تجربه اش را از دست ندهید.

۱۳ مرداد: تولد نیکولا ژاک کنته مخترع مداد

۲۶۲ سال پیش در چنین روزی نیکولا ژاک کنته نقاش و ماجراجوی فرانسوی در بخش نورماندی کشور فرانسه چشم به جهان گشود. شهرت نیکولا ژاک کونته بخاطر اختراع مداد است. ۲۶۲ سال پیش در چنین روزی یعنی ۴ آگوست ۱۷۵۵ نیکولا ژاک کنته نقاش و ماجراجوی فرانسوی چشم به جهان گشود. این مخترع و نابغه ی فرانسوی در آغاز نبوغ خود را به عنوان نابغه ی علم مکانیک نشان داد و کمک بسیاری به ارتش فرانسه در مصر کرد. شهرتش در این خصوص تا بدانجا پیش رفت که ناپلئون بناپارت وی را این چنین خطاب کرد: "یک مرد جهانی با سلیقه و ذوق همراه با درک و نبوغ که قادر است هنر فرانسه را در قلب این سحرای عربی خلق کند." کنته یکی از پیشگامان و کسانی است که نامش همراه با پیشرفت بالون ها نیز آمیخته است. وی ابداعات و بهبود های زیادی در عرصه ی بالون نوردی از خود بجای گذاشته است؛ اما جدا از تمام اختراعاتی که انجام داد و کارهای هنری وی، چیزی که باعث شد تا نامش در تاریخ جاودان گردد اختراع مداد بود. دولت فرانسه به دلیل مناقشات سیاسی با انگلستان تصمیم گرفت تا واردات گرافیت از انگلستان را قطع کند با این هدف دولت فرانسه از نیکولا ژاک کنته خواست تا جایگزینی برای گرافیت بود بیابد تا فرانسه تا این حد وابسته به گرافیت انگلستان نباشد. نیکولا تحقیقات را اغاز کرد و سرانجام موفق شد تا گرد گرافیت را با خاک رس مخلوط کند و سپس با فشرده سازی آن بین دو قطعه چوبی توانست اولین مداد مدرن تاریخ را اختراع نماید. کنته این اختراع خود را در سال ۱۷۹۵ ثبت کرد. سر انجام این مخترع و ماجراجوی فرانسوی در ۶ دسامبر سال ۱۸۰۵ و در ۵۰ سالگی چشم از جهان فروبست ولی اختراع مداد وی کماکان در دنیا یکی از پرمصرف ترین نوشت افزارهای مورد استفاده ی بشر به حساب می آید.

واکسن ضد سرطان اختصاصی؛ آیا شیمی درمانی به تاریخ می پیوندد؟

درمان قطعی سرطان یکی از بزرگترین چالش های انسان در زمینه مبارزه با بیماری ها به شمار می رود، اما شاید روزی فرا برسد که این کار با یک تزریق ساده انجام شود. این واکسن بیشتر از پیشگیری، برای درمان انواع سرطان مفید است به تازگی نتایج دو تحقیق مجزا در خصوص تولید واکسن ضد سرطان منتشر شده که امیدها را برای دستیابی به درمانی واقعاً موثر افزایش داده است. ایده اصلی در هر دوی این بررسی ها تولید واکسنی است که متناسب با نوع تومور طراحی شده و می تواند مقاومت سیستم ایمنی بدن را در برابر بیماری خطرناکی چون سرطان پوست بهبود ببخشد. واکسن مورد بحث تنها برای پیشگیری از ابتلا مناسب نخواهند بود، بلکه می توان از آن برای درمان فرد مبتلا نیز بهره گرفت. حتی این ترکیب در کنار سایر داروهای ایمن ساز می تواند از رشد مجدد تومورها بعد از خارج سازی آنها از بدن نیز جلوگیری نماید. هر تومور سرطانی با آنتی ژن های ویژه ای موسوم «نئو آنتی ژن» (neoantigens) قابل شناسایی می شوند. به طور طبیعی در بسیاری موارد گلبول های سفید خون قادر به تولید نئو آنتی ژن مناسب برای مبارزه با سلول های سرطانی نیستند، بنابراین تومورهای بدخیم در بدن فرد بیمار گسترش می یابند. محققین امیدوارند بتوانند واکسن ضد سرطان خود را طوری بسازند که بتوان به راحتی آن را با توجه به ترکیب نئو آنتی ژن مناسب هر نوع تومور سرطانی شخصی سازی کرد و سپس به بدن بیمار تزریق نمود.  در واقع واکسن مورد بحث تنها حاوی ملکول های RNA دستکاری شده خواهد بود. گلبول های سفید از طریق اطلاعات ژنتیکی موجود در این پیام رسان های طبیعی می توانند تفاوت توالی ژنی سلول های سرطانی و سلول های عادی بدن فرد را تشخیص داده و به مبارزه با آنها بپردازند. تفاوت دو تحقیق مورد اشاره که یکی در کشور آلمان و دیگری در آمریکا به انجام رسیده، در نحوه تولید نئو آنتی ژن ها است. نمونه آلمانی اطلاعات مورد نیاز برای تولید نئو آنتی ژن مناسب هر سرطان را به سیستم ایمنی بدن بیمار می رساند، در حالی که نمونه آمریکایی خود نئو آنتی ژن را وارد خون فرد می کند. واکسن مورد بحث تنها در مراحل پیشرفته سرطان به کار می آید فارغ از نحوه عملکرد، نتایج امیدوار کننده ای از تست این واکسن ها روی بدن بیماران به دست آمده و هنوز هیچ مورد بازگشت مجدد تومورها در این دسته از مبتلایان گزارش نشده است. البته این روش درمانی محدودیت ها و معایبی نیز دارد. از جمله این که هنوز امکان استفاده از واکسن های مورد اشاره به عنوان یک داروی پیشگیرنده ابتلا به سرطان وجود ندارد. علاوه بر این، این دارو تنها در مراحل پیشرفته بیماری قابل استفاده است و در مراحل ابتدایی کاربرد چندانی ندارد. در آخر نیز می بایست به زمانبر بودن و البته پرهزینه بودن تولید واکسن اختصاصی برای هر بیمار نیز اشاره کرد. به نظر می رسد تمام مشکلات مورد اشاره با انجام تحقیقات بیشتر و توسعه این روش درمانی در آینده ای نه چندان دور مرتفع شود.

علم تغذیه و توصیه‌های ضدونقیض همیشگی؛ کدام توصیه‌ها را باید جدی بگیریم؟

در میان تیترهای داغ و متنوعی که هر روزه در مورد تغذیه و مواد غذایی می بینیم، به کدام ها می توانیم اعتماد کنیم و کدام یک از آن عناوین جنبه ی تبلیغی و غیرواقعی دارند؟ پدر من (نویسنده متن اصلی) یک مزرعه دار قدیمی است که هنوز هم از تلفن های سکه ای استفاده می کند و به بستن کمربند ایمنی علاقه ای ندارد و در عین حال هم به رژیم غذایی اتکینز ایمان کامل دارد. او نیز همانند بسیاری از امریکایی های طبقه ی متوسط با گرایش به هر کدام از دو جریان سیاسی این کشور، به علم و دستاوردهای علمی چندان خوشبین نیست و در مورد آنها تردیدهایی دارد. اما تردید پدر من در مورد علم بر خلاف جریان فکری رایجی که میان هم فکرانش وجود دارد، ارتباط زیادی با باورهای رایج میان آنها ندارد؛ باورهایی از قبیل اینکه تغییرات اقلیمی وجود خارجی ندارند و ساخته و پرداخته ی ذهن ال گور (یکی از معاونین رییس جمهور امریکا در قرن بیستم) هستند یا اینکه مثلا واکسن ها می توانند منجر به اوتیسم شوند یا همچنین این برداشت که محصولات دستکاری شده از نظر ژنتیکی تماما بخشی از توطئه های کمپانی های بزرگ هستند. واقعیت این است که دلیل اصلی تردید پدرم در علم مربوط به تخم مرغ است! وی در سال های ۱۹۷۰ به عنوان یک راننده ی کامیون فعالیت می کرد و مثل تمامی افراد آن دوره، بخش عمده ای از اطلاعات مورد نیازش را از طریق رادیو و برنامه های شبانه ی ان به دست می آورد.او از همین برنامه ها یاد گرفته بود که کلسترول دشمن شماره یک بدن ما است و تخم مرغ ها هم به عنوان مواد تقویت کننده و راهگشا در روند انباشتگی کلسترول در سرخرگ ها و همچنین بیماری های قلبی هستند. پس از گذشت حدود سه دهه از آن دوران و با اختراع اینترنت از یک سو و همچنین پیدایش دوره ی سوپرفودها یا ابرخوراک ها در پی آن، چندین بررسی علمی هم انجام شد که نشان می دادند خودرن یک یا دو تخم مرغ در روز به هیچ عنوان منجر به بالا رفتن کلسترول در بدن نشده است و امریکایی های می توانند تخم مرغ ها را دوباره وارد وعده های غذایی خود کنند. تردید بسیاری از افراد و از جمله پدر من درباره ی علم به این خاطر است که به نظر می رسد دانشمندان حتی روی خوردن یا نخوردن تخم مرغ هم به سختی به یک اجماع کامل می رسند و نمی توانند با قطعیت بگویند که خوردن تخم مرغ ایده ی خوبی است یا نه. این در حالی است که بشر برای هزاران سال از این ماده ی غذایی استفاده کرده است. حال پرسش این است که واقعا چرا جواب دادن به موضوعی به ظاهر ساده تا این حد دشوار می شود؟ به عنوان کسی که ماه ها زمان خودم را صرف آزمایش هایی برای رساله ی خود کرده است، می توانم به شما اطمینان دهم که علم و کار علمی واقعا دشوار است. علوم تغذیه هم یکی از بخش های سخت دنیای علم و واقعا دشوار است. در همین راستا می توانیم به تعبیر دیوید لودویگ، پروفسور متخصص تغذیه از دانشگاه هاروارد اشاره کنیم که از علوم تغذیه به عنوان رشته ای یاد می کند که به طور بی رحمانه ای دشوار است. قهوه وی همچنین باور دارد که به علت پیچیدگی بیش از حد تغذیه ی انسان، ما تنها از طریق بررسی ها و مطالعات گسترده با روش های مختلف می توانیم به واقعیت دست یابیم. برای همین است که خود من هم هنگام روبرو شدن با عناوین مطلقی همچون «نوشیدن قهوه ی بیشتر به طول عمر می انجامد» از کوره در می روم. نویسندگان چنین عناوینی اگر اندکی تامل کنند و زمان بیشتری را برای جستجو اختصاص دهند، احتمالا متوجه کثرت مطالعاتی شده باشند که نشان می دهند قهوه، تخم مرغ، مشروبات الکلی و عملا هر چیز دیگری که می خوریم، به طور همزمان و به طریقی هم منجر به بیماری می شود و هم از آن پیشگیری می کند. در واقع، هر هفته حدود صدها مطالعه در زمینه ی تغذیه منتشر می شود. به گفته ی جان داوسون از دانشگاه تگزاس تک، حتی اگر شمار مطالعات مرتبط بیشتر از این هم باشد، تنها مواردی منتشر خواهد شد که جالب و هیجان انگیز باشند و از طرفی هم انتشارات مختلف تنها به ارائه ی سرتیترهای جذاب اکتفا خواهند کرد. مسئله ی متداولی که در مورد پوشش اخبار تغذیه وجود دارد این است که بسیاری از این مطالعات بر خلاف آنچه که برای ما در رسانه ها ترسیم می کنند، برای پاسخ دادن به پرسش خاصی انجام نشده اند. مطالعاتی که برای نمونه در مورد قهوه انجام شد و هفته های اخیر نیز خبرهایی در مورد آن منتشر شد، چیزی است که دانشمندان به عنوان مطالعات شهودی می شناسند. در چنین مطالعاتی، پژوهشگران در یک بازه ی زمانی مشخص، افراد مصرف کننده ی قهوه و افرادی که قهوه نمی نوشند را تحت نظر قرار داده و در نهایت زمان و چگونگی مرگ آنها را ثبت کرده اند. مسئله در اینجاست که وقتی شما بخواهید به دنبال تفاوت هایی میان دو گروه باشید، در نهایت هم تفاوت هایی را پیدا خواهید کرد. اما لودویگ معتقد است که یافتن این تفاوت ها لزوما ثابت نمی کند که قهوه ماده ی مفیدی است. برای مثال می توانیم اینگونه مطرح کنیم که افراد مصرف کننده ی قهوه در آن آزمایش خاص، ممکن است دارای درآمد بیشتری بوده باشند یا اینکه از نوشیدنی های شکردار کمتری استفاده کرده باشند یا اینکه مثلا دارای سبک زندگی سالم تری هم بوده باشند. مطالعات شهودی از این دست معمولا برای شناسایی و پی بردن به برخی تمایلات جالب مفید هستند؛ اما این مطالعات نمی توانند علت ها و تاثیرها را «توضیح» دهند. پژوهشگران برای آزمایش این موضوع که آیا قهوه ار بیماری های خاصی پیشگیری می کند یا خیر، نیاز به این دارند که برخی از دوره های آزمایشی کنترل شده و تصادفی را اجرا کنند. تخم مرغ در چنین آزمایش هایی، داوطلبان (ترجیحا صدها نفر یا بیشتر) به طور تصادفی به یکی از دو گروه ایجادشده فرستاده می شوند. در مورد مثال ما این دو گروه عبارتند از افرادی که قهوه می نوشند و افرادی که قهوه نمی نوشند. افرادی که قهوه می نوشند برای کنار گذاشتن آن به منظور انجام این آزمایش شاید مردد باشند و افرادی هم که قهوه نمی نوشند احتمالا در برابر ایجاد یک عادت جدید و نوشیدن قهوه مقاومت کنند. باید در نظر داشته باشیم که هیچ راهی برای فهمیدن اینکه آیا افراد واقعا کاری را که از آنها خواسته شده انجام می دهند یا خیر، وجود ندارد. با فرض اینکه داوطلبان همگی به وظیفه شان عمل کنند نیز کماکان این احتمال وجود دارد که برخی تفاوت های مهم دیگر میان دو گروه به طور تصادفی وجود داشته باشد که ما مطلع نباشیم. خلاصه ی کلام به گفته ی کلورفلد این است که متغیرهای فوق کار را برای رسیدن به یک جواب قطعی و مطلق بسیار سخت می کنند. بنابراین در حالی که دوره های آزمایشی کنترل شده و تصادفی به عنوان یک استاندارد علمی طلایی در پژوهش های تغذیه مشخص شده اند؛ اما آنها تمام علم تغذیه نیستند و ایرادهایی هم دارند. شمار این مطالعات کم و مدت زمان مورد نیاز برای آنها طولانی بوده و هزینه و زحمت زیادی را نیز برای پژوهشگران دارند. داوسون در این باره می گوید: دوره های آزمایشی بالینی در میان چند گروه به سادگی می تواند میلیون ها دلار هزینه داشته باشد. این آزمایش ها گاهی نیز می توانند باعث ایجاد التهاب ها یا تصمیمات تعجب انگیزی در میان مردم شوند. مثلا اگر زمانی ما و شما به عنوان خواننده ی این مقاله زمانی در مفید بودن قهوه تردید پیدا کنیم، آیا لزوما سایر افراد جامعه هم چنین حسی پیدا خواهند کرد؟ آیا آنها قانع می شوند که دست از خوردن قهوه بکشند؟ آیا آنهایی که پیشتر به خاطر پژوهشی دیگر در مورد فواید قهوه تشویق به نوشیدن آن شده اند، این بار نیز حاضر به تغییر عادت جدید خواهند شد؟ لودویگ می گوید: حتی با دوره های آزمایشی تصادفی و کنترل آنها نیز هرگز نمی توانیم به یک سوال واقعا مهم، به خوبی پاسخ دهیم؛ آیا ما برای اینکه انتظار اثرگذاری چنین نتایجی در دنیای واقعی را داشته باشیم، دلیل قانع کننده ای داریم؟ برای نمونه ای از این نتایج می توانیم به ماده ی کافئین و کارکرد آن اشاره کنیم؛ آیا کافئین یا هر ماده ی دیگری در قهوه دارای ترکیبات شناخته شده ای هستند که ما بر مبنای آنها بتوانیم نتیجه بگیریم که کافئین واقعا می تواند ما را در برابر بیماری های قلبی یا سرطان قوی تر کند؟ بررسی روی حیوانات و نمونه های آزمایشی در محیط های آزمایشگاهی روش مناسبی برای پاسخ به این پرسش است. اما باید در نظر داشت که انسان ها با موش ها تفاوت زیادی دارند و پیچیدگی تغذیه ی انسانی را نمی توانیم در یک لوله ی آزمایش لحاظ کنیم؛ بنابراین چنین یافته هایی به تنهایی نمی توانند تعیین کننده باشند. دانشمندان تنها زمانی شروع به استخراج یک نتیجه ی مشخص در مورد تغذیه می کنند که چندین مطالعه ی شهودی در کنار دوره های کنترل شده ی تصادفی و آزمایش های روی مدل های حیوانی یا سلول های منفرد، به یک نتیجه یا رویداد خاص اشاره کرده باشند. مجموع نتایج به دست آمده از راه های فوق در کنار هم می تواند به ما در مورد چگونگی تقویت رژیم تغذیه مان کمک کند. متاسفانه اخبار سریع تر از رسیدن به یک نتیجه ی قطعی منتشر می شوند. ما در اینجا چند راهکار را برای اینکه به کدام خبرها باید توجه کنید، معرفی می کنیم. در وهله ی نخست باید مطمین شوید که مطالعه روی انسان ها صورت گرفته باشد، سپس باید تحقیق کنید که این مشاهدات از نوع دوره های کنترل تصادفی بوده اند یا اینکه به صورت شهودی و دقیق به دست آمده اند. سبزیجات موارد خبری که مطالعات شهودی را پوشش می دهند، احتمالا از عبارات تعمیم دهند ای همچون «همه ی افرادی که...» یا «ساکنین ناحیه اروپا که بیشر از رژیم مدیترانه ای استفاده می کنند...» استفاده خواهند کرد. اگر از خود متن خبری پیش رویتان نمی توانید به نوع مطالعه پی ببرید، می توانید به لینک منبع علمی مراجعه کنید و چکیده ی مقاله ی ژورنال را مطالعه کنید. معمولا در چکیده ی مقاله به کنترل شده بودن یا دوره های تصادفی کنترل آزمایش شوندگان یا موارد مشابه این اشاره می شود. داوسون و لودویگ توصیه می کنند که خواه یک پژوهش از نوع شهودی و خواه از نوع دوره های کنترل نتایج باشد، شما باید گفته های آن را به سابقه ی ذهنی خودتان نیز بسنجید؛ می توانید به سادگی از خودتان بپرسید که آیا این ادعا معقول است یا اینکه تجربه های شما یا دوستانتان به عنوان انسان های مورد آزمایش در زندگی عادی چه بوده است. برای نمونه ما شاید ده ها سال است که شاهد انجام مطالعه روی قهوه هستیم. اگر این ماده واقعا کشنده یا مضر می بود، واقعا نباید تاثیر خود را روی جوامع نشان می داد؟ آیا نباید تا به حال به طور ملموس به کشنده بودن قهوه در افراد مصرف کننده پی می بردیم؟ روش های رژیمی بسیاری وجود دارند که از این مرحله ی سنجش با سوابق روزمره ی انسانی عبور نمی کنند. یکی از آنها همان شایعه ی مربوط به تخم مرغ و مضرات افسانه ای آن بود که در ابتدای متن اشاره کردیم. لودویگ، جنون مرتبط با چربی کم را روندی فاجعه آمیز می داند، زیرا این گرایش باعث شده تا امریکایی ها غذاهایی را کنار بگذارند که از نظر علمی بسیار سالم هم هستند؛ مواردی همچون آووکادو، آجیل و ماست پرچرب و در عوض اینها به سراغ جایگزین های سرشار از شکر بروند. مطرح شدن ادعاهایی مبنی بر اینکه قطع کردن مصرف هر غذایی از رژیم ما به تنهایی باعث درمان یا بهبود ما خواهد شد، بیش از آن حدی ساده به نظر می رسد که در واقعیت هم کاربرد داشته باشد. نکته ی مهم تر این است که نباید رژیم غذایی خود را دائم بر اساس مطالعه های علمی تغییر دهید؛ به ویژه اگر آن مطالعه تنها اثر کوچکی در مسیر کلی مطالعات داشته باشد و صحت و میزان تاثیرش مشخص نبوده باشد. در مورد دو مطالعه ای که در اینجا مثال زدیم، روی این موضوع تاکید شده که هر دوی این پژوهش ها شهودی بوده اند و همچنان نشان داده اند نوشیدن قهوه باعث کاهش مرگ ومیر تا ۱۰ درصد می شود. برای اینکه نگاه بهتری داشته باشیم، می توانیم مثال دیگری بزنیم در مورد اینکه احتمال ابتلا به سرطان ریه در صورت مصرف سیگار به میزان ۱۰۰۰ تا ۳۰۰۰ درصد افزایش می یابد. بنابراین اگر این بار شنیدید که شکلات باعث کاهش وزن می شود، معجون ها شما را از بیماری قلبی حفظ می کنند، نوشیدن آبمیوه های شکردار باعث تصفیه بدن می شود، دانه های سنتی همانند گندم سمی هستند یا اینکه نوشیدن دو لیوان قهوه در روز شما را جاودانه می کند، بهتر است پرسش هایی برایتان مطرح شود و بدون پشتوانه ی قوی علمی قانع نشوید. باید بپرسید که شواهد چقدر قوی هستند؟ آیا چندین مطالعه ی مشابه یک نتیجه ی مشابه داشته اند؟ آیا شما در تجربه های زندگی خود و اطرافیانتان آن را لمس کرده اید؟ پدر من هنگامی که در مورد مصرف تخم مرغ اخبار جدیدی شنید، به تجربه های روزمره خود رجوع کرد و تصمیم گرفت تا با وعده صبحانه طبیعی خودش به زندگی ادامه دهد. او کار درستی انجام داده بود. متاسفانه وی چنین فکر کرده بود که اگر گروهی از متخصصان تغذیه یک بار اعلام کنند که تخم مرغ برای بدن مضر است و در ادامه گروهی دیگر با پژوهش های جدید گفته ی آنها را رد کنند، در این صورت خود علم زیر سوال می رود و به تعبیری ابهت آن شکسته می شود. باید بپذیریم که نفس علم هیچ گاه زیر سوال نمی رود؛ بلکه فعالیت های علمی ممکن است دشوار یا گیج کننده شوند. پژوهش ها نشان داده است که سطوح بالای کلسترول LDL (لیپوپروتئین کم چگالی) در خون با افزایش ریسک بیماری های قلبی و حمله ی قلبی ارتباط داشته است و ما می دانستیم که تخم مرغ ها هم دارای کلسترول فراوان هستند. ویتامین ها میوه ها اما در ادامه مشخص می شود که بخش عظیمی از کلسترول موجود در بدن ما توسط کبد ساخته می شود و اساسا به طور مستقیم از وعده های غذایی مان نمی آید. مسلما چنین تفاوت ظریفی را نمی توان به عنوان یک تیتر پر آب وتاب برای مخاطبان ارائه داد. آنچه که ما در مورد تغذیه می دانیم، بیشتر از مطالعه های مکرر با تغییرات متنوع در روش های آن روی جمعیت های بزرگ و با مکانیزم های تست شده در مدل های حیوانی به دست آمده اند؛ مطالعه هایی که همگی به یک نتیجه ی واحد رسیده اند و پیام کلی آنها این بوده است که خوردن مقدار زیادی از میوه های تازه و سبزیجات برای شما خوب است. همچنین مصرف یک رژیم تغذیه ای با فیبر پایین و کالری بالا به همراه شکر و چربی زیاد نیز برای شما بد است. اما این پیام کلی خبر یا اخبار جدیدی در بر ندارد و از این رو مطالعاتی از این دست را هیچ گاه در قالب عنوان های پرهیجان یا جلب توجه کننده برای مردم ارائه نمی دهند. در میان شیدایی خاصی که نسبت به عناوین داغ در میان برخی مردم و رسانه ها وجود دارد، اگر شما بخواهید به شماری از راهنمایی های مطمین و کارامد در زمینه ی تعذیه دست یابید، ما به شما توصیه می کنیم که به این نگرش کلی توجه کنید: میانه روی و تنوع بخشی در خوردن مواد غذایی دو قانون اساسی هستند که هیچگاه و تحت هیچ شرایطی تغییر نخواهند کرد. متن اصلی این مقاله در پایگاه واشینگتن پست منتشر شده است.

مقالات دیگر...

صفحه5 از52

در باره ما

وبگاه مواد شیمیایی مرک وارد کننده عمده مواد شیمیایی مرک آلمان و اصلی ترین عامل توزیع کننده محصولات مرک در ایران می باشد .وبگاه مواد شیمیایی مرک , دست اول ترین توزیع کننده مواد شیمیایی مرک در ایران می باشد . بنابرین شما به ارزان ترین قیمت در بازار دست خواهید یافت  چراکه این تخصص ماست .

لینک های مرتبط

طبق ماده 12 فصل سوم قانون جرائم رایانه هرگونه کپی برداری ممنوع بوده و پیگرد قانونیتوسط پلیس سایبری را دارد

تماس با ما

آدرس :

  • تهران - خیابان کارگر شمالی - خیابان فرصت شیرازی - تقاطع ولعصر

تلفن:

  • 74 21 59 66 021
  • 72 60 42 66 021

تلگرام اعلام قیمت:

  • 35 137 137 099

ایمیل:

  • این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید

 

       

اعلام قیمت و موجودی از طریق تلگرام :

  • 35 137 137 099

 

 

JoomShaper