۱۰۱ سال پیش در چنین روزی، الکساندر پروخورف، فیزیکدان بزرگ اتحاد جماهیر شوروی که در سال ۱۹۶۴ برنده جایزه نوبلفیزیک شد، چشم به جهان گشود. الکساندر پروخورف یکی از پیشگامان تحقیق در خصوص لیزر و میزر به‌حساب می‌آید.

 ۱۰۱ سال پیش در چنین روزی (۱۱ جولای ۱۹۱۶)، الکساندر میخائیلویچ پروخورف فیزیکدان بزرگ روس در شهر کوینزلند استرالیا چشم به جهان گشود. الکساندر پروخروف یکی از پیشگامان حوزه‌ی تحقیق در خصوص لیزر و میزر به‌حساب می‌آید و جایزه نوبل خود را در سال ۱۹۶۴ به همین دلیل دریافت کرد. وی این جایزه را در حالی از جامعه‌ی علمی غرب دریافت کرد که شوروی و ایالت متحده آمریکا در اوج جنگ سرد به سر می‌بردند و هرگونه موفقیت در هر حوزه‌ای را تحت تأثیر خود قرار داده بودند. دنیای علم و موفقیت‌های علمی نیز از این موضوع جدا نبود.

الکساندر در سال ۱۹۱۶ در کوینزلند استرالیا و در یک خانواده‌ی انقلابی و مخالف رژیم تزار روسیه متولد شد. او در سال ۱۹۲۳ و بعد از انقلاب اکتبر، به همراه خانواده خود به روسیه مراجعت کرد. در سال ۱۹۳۴، الکساندر جوان وارد دانشگاه سن‌پترزبورگ شد و در آنجا به تحصیل در رشته‌ی فیزیک پرداخت. الکساندر با نمرات عالی از دانشگاه در سال ۱۳۳۹ فارغ‌التحصیل شد و بعد از آن، جهت کار در مؤسسه‌ی فیزیک لبدف به مسکو رفت. با آغاز جنگ جهانی دوم و یورش آلمان نازی به خاک شوروی، الکساندر به‌صورت داوطلب به ارتش سرخ پیوست و در پیاده‌نظام به دفاع از کشورش پرداخت. الکساندر در خلال جنگ جهانی دوم دو بار زخمی شد و توانست سه مدال شجاعت دریافت کند. در سال ۱۹۴۶ الکساندر پروخورف به مؤسسه‌ی فیزیک لبدف بازگشت و در آن از رساله‌ی دکترای خود دفاع کرد.

در سال ۱۹۴۷ پروخورف شروع به تحقیق در خصوص امواج گسیل‌شده‌ی منسجم و شتاب‌دهنده‌ها کرد. الکساندر پروخورف در سال ۱۹۵۱ تحقیقات خود را در خصوص تشدید پارامغناطیس الکترون که یک تکنیک طیف‌بینی آشکارکننده‌ی مواد دارای الکترون جفت نشده است آغاز کرد. الکساندر تمرکز خود را در این تحقیق بر یون‌های عناصر گروه آهن در زیرمجموعه‌ی اکسید آلومینیوم قرار داد. در میان همین تحقیق‌ها، این ایده در سال ۱۹۵۷ به ذهن الکساندر خطور کرد که از ماده به‌عنوان محیط فعال لیزر می‌توان استفاده کرد. این راهکار ارتعاش دهنده و تشدیدکننده‌ی جدید که الکساندر در سال ۱۹۵۸ پیشنهاد آن را ارائه کرد، یک تحول در دانش لیزر به وجود آورد و همین رویکرد جدید که حتی امروزه به‌صورت گسترده‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرد، موجب شد الکساندر پروخورف جایزه‌ی نوبل فیزیک را در سال ۱۹۶۴ به خود اختصاص داد. الکساندر پروخورف دانشمند بزرگ فیزیک بعد از یک عمر تحقیق و پژوهش، در ۸ ژانویه ۲۰۰۲ و در ۸۵ سالگی در شهر مورد علاقه خود یعنی مسکو چشم از جهان فروبست.

در سال ۱۹۷۱ اولین سمپوزیسیوم فیزیک لیزر در ایران و در شهر اصفهان برگزار شد. در این مراسم بزرگ‌ترین دانشمندان فیزیک جهان از جمله الکساندر پروخورف حضور داشتند تا یکی از مهم‌ترین رویدادهای فیزیک لیزر در قرن بیستم را رقم بزنند. در این مراسم به‌جز پروخورف، دانشمندان بزرگی چون سرجیو پورتو، نیکولاس برومن برگر، بوریس استوچف، پییریاکویی نوت، رایموند کیدر، آرتور لئونارد شالو و علی جوان و ده‌ها فیزیکدان بزرگ حضور داشتند.
پروفسور علی جوان  دانشمند بزرگ ایرانی است که مخترع لیزر گازی در جهان به‌حساب می‌آید. لیزر گازی از ترکیب گاز هلیوم و نئون ایجاد می‌شود. این نوع لیزر کاملا بی‌خطر است و در بارکد خوان‌ها، سی‌دی‌ها، دی‌وی‌دی‌ها، طیف نمایی چاپگرها، شبکه‌های مخابراتی کابل نوری، دستگاه‌های برش فلزات‌، فاصله‌یابی ماهواره‌ای، حفاری‌های تونل‌ها‌، نقشه‌برداری زیرزمینی همانند مترو‌، نوشتن و خواندن اطلاعات در حافظه‌های نوری، بخیه‌ی بافت‌های بدن، برداشت خال‌های اضافی، درمان پوسیدگی‌های دندان، جراحی چشم با لیزر، جداسازی ایزوتوپ‌ها، عکس‌برداری سه بعدی و هزاران هزار کاربرد دیگر در زندگی امروز بشر استفاده‌های گسترده‌ای از آن می‌شود که همگی مدیون اختراع لیزر گازی پروفسور علی جوان هستند. علی جوان، لیزر گازی را در سال ۱۹۶۰ اختراع کرد. این دانشمند بزرگ ایرانی متولد ۱۳۰۵ هجری شمسی سالیان سال استاد فیزیک دانشگاه MIT آمریکا بود.