۲۷ دسامبر سال ۱۵۷۱ میلادی، درست ۴۴۳ سال پیش در چنین روزی، یوهانس کپلر دانشمند سرشناس آلمانی که نقش کلیدی در انقلاب علمی قرن ۱۷ میلادی ایفا کرد، دیده به جهان گشود.

پدربزرگ یوهانس شهردار شهر تودل وی بود و در دوران خود وضعیت مالی خوبی داشت. اما پدر یوهانس کپلر به دلیل شرایط بد مالی و بدهی‌هایش، زمانی که یوهانس فقط ۵ سال داشت، خانواده را ترک کرد و آن‌ها را تنها گذاشت.

بر این اساس مادر یوهانس نزد پدربزرگش رفت که در آن زمان یک مهمان‌سرای کوچک داشت. یوهانس کودکی زودرس بود و بیشتر مواقع با مریضی دست و پنجه نرم می‌کرد. یوهانس در همان کودکی نبوغ خود را در ریاضیات نشان داد و برای کمک به پدربزرگش با طرح معماهای ریاضی و حل آنها، مسافران را سرگرم می‌کرد و به نوعی نمایش ریاضی اجرا می‌کرد. در همان سنین بود که به ستاره شناسی و مطالعه اجرام آسمانی علاقه‌مند شد و این علاقه تمام زندگیش را تحت تاثیر قرار داد.

کپلر در سال ۱۵۷۷ میلادی وقتی ۶ ساله بود، موفق شد ستاره دنباله دار C/1577 V1 که به ستاره دنباله دار بزرگ ۱۵۷۷ نیز مشهور است را در آسمان مشاهده کند و همین موضوع علاقه وی برای مطالعه اجسام آسمانی را بیشتر کرد. یوهانس کپلر که به ریاضیات و نجوم علاقه‌ی شدیدی پیدا کرده بود از همان سنین کم تمام وقت خود را صرف ریاضیات و مطالعه و مشاهده آسمان می‌کرد. سال ۱۷۸۰ در سن 9 سالگی، خسوف ماه را مشاهده کرد. متاسفانه یوهانس کپلر در کودکی دچار بیماری آبله شد و همین موضوع قدرت بینایی‌اش را کاهش داد و باعث فلج شدن دستانش شد که عملا کار مشاهده آسمان و مطالعه را برای وی بسیار سخت کرد. کپلر همچنین بصورت ارثی به بیماری صرع نیز مبتلا بود و این بیماری بعدها باعث مرگش شد. این شرایط برای یوهانس که دیوانه‌وار عاشق آسمان و ریاضیات شده بود بسیار سخت و دردآور بود. حتی در این شرایط نیز یوهانس کپلر دست از مطالعه و تحصیل نکشید و به کار خود ادامه داد تا اینکه سال ۱۷۸۹ وارد دانشگاه توبینگر شد و در آنجا زیر نظر ویتوس مولر و جیکوب هیربراند شروع به تحصیل در رشته فلسفه و الهیات کرد. کپلر نبوغ خود را در ریاضیات و ستاره شناسی نشان داد و مدارج ترقی را خیلی سریع طی کرد و در این دوران با نظریات کوپرنیک نیز آشنا شد که بیشتر مورد تایید وی قرار داشت. کپلر سال ۱۵۹۴ با پایان تحصیلاتش در مدرسه گراتس به عنوان استاد ریاضی و نجوم در حالی که فقط ۲۳ سال سن داشت شروع به تدریس کرد.

کپلر یکی از بزرگترین دانشمندان تاریخ بشر بوده است که از وی به عنوان پدر علم ستاره شناسی جدید نیز یاد می‌کنند. یوهانس کپلر در طول حیات خود حتی با وجود شرایط سختی که بخاطر کاهش بینایی و ضعف در دستان و بیماری صرع داشت، به تحقیقات علمی خود ادامه داد. وی با تحقیق دربارهٔ ستارگان و سیارات، توانست قوانین معروف کپلر را ارائه دهد که امروزه به عنوان قوانین سه‌گانهٔ کپلر در ستاره‌شناسی شناخته می‌شود. یوهانس کپلر سال ۱۶۰۶ کتاب نجوم جدید را منتشر کرد و در آن نشان داد که سیاره‌ها در مدارهای بیضی شکل به دور خورشید و حول یک کانون مشترک حرکت می‌کنند و اگر خطی بین خورشید و یک ستاره در حال حرکت رسم شود این خط در زمان معینی از نواحی مدار بیضی خواهد گذشت که این موضوع پایه گذار قوانین معروف اول و دوم کپلر بود. او پس از چندین سال مطالعه در حرکت سیارات، سال ۱۶۱۸ موفق به کشف قانون سوم خود نیز شد، کپلر در قوانین سه‌گانه خود مدل جدیدی از کیهان را ارائه کرد. این قوانین نه تنها در مورد حرکت سیارات منظومه شمسی به دور خورشید به خوبی پاسخگو بود، بلکه چگونگی حرکت چهار قمر بزرگ مشتری که بعدها گالیله آنها را یافت را نیز به دقت پیش‌بینی می‌کرد. کشف این قمرهای چهارگانه دلیل خوب و واضحی بود که نشان دهد همه جرم‌های آسمانی به دور زمین نمی‌چرخند. ما امروزه از همین قوانین به منظور بررسی حرکت ماهواره‌ها به دور زمین استفاده می‌کنیم.

کپلر ۱۵ نوامبر سال ۱۶۳۱ درحالی که از ضعف بینایی و صرع رنج می‌برد، دیده از جهان فرو بست. پس از او عده‌ای از شاگردانش نوشته‌ها و مقالاتش را به صورت کتاب جمع‌آوری کردند. اما هیچ‌کس آثار او را مطالعه نمی‌کرد و در نتیجه پس از مرگ خیلی زود فراموش شد؛ وی خود قبلاً در این خصوص چنین نوشته بود: من کتاب خود را می‌نویسم، خواه خوانندگان آن مردان فعلی یا آیندگان باشند تفاوتی ندارد. این کتاب می‌تواند سال‌ها انتظار خوانندگان واقعی خود را بکشد، مگر نه خداوند نیز ۶ هزار سال انتظار کشید تا تماشاگری برای آثار او پیدا شد.

تا اینکه دوران طلایی کپلر سال‌ها بعد از مرگش زمانی آغاز شد که نیوتن و لاپلاس شناخته شدند.

۲۳۴ سال پیش در چنین روزی یعنی ۲۶ دسامبر سال ۱۷۸۰، ماری سامرویل نویسنده، دانشمند و عالم بزرگ اسکاتلندی در شهر جدبرگ متولد شد. وی یکی از سرشناس‌ترین ریاضیدانان و ستاره‌شناسان زمان خود بود و به همراه کارولین هرشل اولین زنان عضو انجمن سلطنتی ستاره شناسی بریتانیا بودند.

ماری سامرویل دختر دریادار ایرلندی سر ویلیام جورج فیرفکس بود؛ مادرش از زنان سرشناس اسکاتلند به شمار می‌رفت و با اکثر خانواده‌های سرشناس اسکاتلندی نسبت داشت. تحصیلات ابتدایی را در خانه و در سنین پایین آغاز کرد. از انجا که پدرش فردی روشن فکر بود و به علم اهمیت زیادی می‌داد شرایطی را فراهم کرد تا دخترش نیز همانند برادرش بتواند به فراگیری علم بپردازد و به همین خاطر وی را در کودکی به یکی از مدرسه‌های خوب و خصوصی فرستاد.

به مرور ماری سامرویل تحصیلات خود را سپری کرد. با توجه به علاقه شدیدی که به مطالعه داشت، از منابع موجود در کتابخانه‌ها استفاده کرد و در خصوص ریاضیات، جغرافیا و ستاره‌شناسی به مطالعه پرداخت. ماری سومرویل به شدت مشتاق مطالعه و آموختن بود و در راه یادگیری هیچ حد و مرزی را نمی‌شناخت، وی با تلاش و پشتکار فراوان زبان لاتین را از دکتر توماس سامرویل، دایی خود فرا گرفت تا بتواند کتاب‌های علمی و قدیمی را نیز مطالعه کند. ماری زمانی که معلم برادرش به وی ریاضیات آموزش می‌داد با دقت به صحبت‌های معلم برادرش گوش می‌داد و سعی می‌کرد تمرینات برادرش را حل کند. ماری سامرویل به هنر نیز علاقه داشت و در این حوزه هم زیر نظر الکساندر نسمیت، نقاش سرشناس اسکاتلندی به تحصیل پرداخت.

ماری زمانی که ۱۰ سال سن داشت خواهرش را بخاطر بیماری از دست داد که این واقعه تاثیر زیادی بر پدر و مادرش گذاشت؛ آنها وی را از ادامه تحصیل منع کردند و به وی گفتند تو دیگر کودک نیستی و باید همانند سایر دختران و زنان به زندگی بپردازی. با این وجود ماری سامرویل تا ۲۴ سالگی بصورت مخفیانه به مطالعه در خصوص مباحث مورد علاقه خود ادامه داد تا اینکه با کنسول کشور روسیه در لندن ازدواج کرد. با وجود اینکه دیگر ماری سامرویل می‌توانست به راحتی به مطالعه بپردازد، اما شرایط نیز آن طور که وی علاقه داشت پیش نمی‌رفت چراکه همسرش اعتقادی به تحصیل زنان نداشت و مخالف تحصیلات دانشگاهی زنان بود. در سال ۱۸۰۷ همسر ماری فوت کرد و وی به اسکاتلند بازگشت. با توجه به ارثی که از همسرش به وی رسیده بود توانست تا حدودی به استقلال دست پیدا کند و بیشتر وقتش را به تحقیق و مطالعه بپردازد.

در سال ۱۸۱۲ ماری سامرویل با پسر عمویش دکتر ویلیام سامرویل ازدواج کرد؛ این بار بر خلاف همسر قبلیش دکتر سامرویل به شدت همسرش را به کارهای علمی و نوشتن کتاب تشویق می‌کرد و با حمایت‌های وی بود که ماری سامرویل موفق به نوشتن و انتشار کتاب مکانیزم آسمان‌ها شد.

بسیاری از دانشمندان مرد آن دوران نام ماری سامرویل را شنیده بودند و تحت تاثیر سطح علمی وی قرار گرفته بودند. پیر سیمون لاپلاس فیزیکدان، ستاره شناس ِاخترشناس و فیلسوف بزرگ فرانسوی در دورانی که هنوز ماری سامرویل آن چنان شناخته شده نبود بصورت اتفاقی با وی ملاقات کرد و بعد از کمی بحث علمی با شگفتی تمام گفت که وی جزو معدود زنانی است که توانسته است در مباحث علمی با وی هم صبحت شود و نقطه نظرات وی را درک کند.

خانم ماری سامرویل در تاریخ ۲۸ نووامبر سال ۱۸۷۲ و در ۹۱ سالگی در شهر ناپل واقع در کشور ایتالیا از دنیا رفت. وی از جمله مورد احترام‌ترین دانشمندان عصر خود بود.

۳۷۲ سال پیش در چنین روزی یعنی ۲۵ دسامبر سال ۱۶۴۲ اسحاق نیوتن (سِر ایزاک نیوتن)، فیزیکدان، ریاضیدان و فیلسوف بزرگ انگلیسی متولد شد. سر اسحاق نیوتن بدون شک جزو بزرگترین و تاثیرگذارترین دانشمندان تمام تاریخ بشریت است که می‌توان از وی به عنوان یکی از مهمترین معماران انقلاب علمی بشر یاد کرد.

اسحاق نیوتن ۳ ماه بعد از مرگ پدرش به دنیا آمد؛ وی کودکی زودرس بود و در آغاز تولد مشکلات بسیاری داشت و پزشکان تصور می‌کردند که شاید نتواند به حیات ادامه دهد. نیوتن در کودکی هم ضعیف و بیمار بود؛ مادرش زمانی که اسحاق ۳ سال داشت با فرد دیگری ازدواج کرد و اسحاق را نزد مادربزرگش فرستاد.

اسحاق هیچوقت رابطه خوبی با ناپدری‌اش نداشت و همین موضوع باعث فاصله گرفتن وی از مادرش شده بود. نیوتن از ۱۲ تا ۱۷ سالگی در مدرسه پادشاهی گرنتام مشغول به یادگرفتن زبان لاتین شد. در اکتبر سال ۱۶۵۹ تحصیل را رهاکرد و به پیش مادرش رفت تا در راه اندازی یک مزرعه به او کمک کند، ولی در واقعیت نیوتن از کار کشاورزی متنفر بود. در این بین مدیر مدرسه پادشاهی گرنتام تلاش کرد تا مادر نیوتن را متقاعد کند تا اجازه دهد نیوتن به مدرسه باز گردد و تحصیل را به پایان برساند؛ او سرانجام موفق به این کار شد. نیوتن در بازگشت به مدرسه توانست به عنوان شاگرد ممتاز خود را مطرح کند. او در کنار تبدیل شدن به شاگرد ممتاز با ساخت ساعت‌های خورشیدی و ارايه طرح‌های مختلف از آسیاب‌های بادی خود را متمایز از سایر دانش آموزان کرد و علاوه بر آن، نبوغ بی‌نظیر خود را در ریاضیات و فیزیک به رخ همگان کشیده بود.

اسحاق نیوتن در سال ۱۶۶۱ وارد کالج ترینیتی در کمبریج شد. در آغاز تحصیل نیوتن با مشکل مالی روبر بود و برای تامین مخارج تحصیل مجبور بود تا لباس‌های کثیف دانشجویان و کارمندان دانشگاه را جمع آوری کند یا به نظافت آشپزخانه و اتاق دانشجویان بپردازد. تا اینکه در سال ۱۶۶۴ موفق شد بورسیه تحصیلی بگیرد. در آن دوران پایه‌ی مطالبی که در دانشگاه‌ها تدریس می‌شد بر اساس نظریات و فلسفه ارسطو بود، اما نیوتن زیاد اعتقادی به آنها نداشت و شروع به مطالعه نظریات سایر فلاسفه و دانشمندان نوگرایی چون دکارت، گالیله و توماس استریت کرد و در همین دوران بود که با نظریات علمی کپلر آشنا شد که تاثیر بسیار زیادی بر وی گذاشت. در سال ۱۶۶۵ نیوتن در خصوص بسط های دو جمله‌ای تحقیقات بسیار کرد و با گسترش این موضوع در ریاضیات زمینه را برای آنچه امروزه حسابان شناخته می‌شود فراهم کرد. حسابان یا حساب دیفرانسیل و انتگرال یکی از شاخه‌های اصلی علم ریاضیات است که با پیشرفت جبر و هندسه بوجود آمده است. در خصوص این علم می‌توان ادعا کرد که نیوتن و گوتفرید لایبنیتس فیلسوف و ریاضیدان بزرگ آلمانی هر دو معمار و طراح این علم بوده‌اند که البته امروزه علامت‌های تعریف شده توسط لایبنیتس مورد استفاده قرار می‌گیرد. لایبنیتس از سال ۱۶۸۴ شروع به انتشار مقالات و دستاوردهایش در خصوص حسابان کرد، اما نیوتن دستاوردهایش را تا سال ۱۶۹۳ منتشر نکرده بود. از دیگر دستاوردهای علمی نیوتن می‌توان به قانون گرانش و نظریه‌های نیوتن در نور اشاره کرد که اصول اولیه آنها را در همان جوانی و در سال ۱۶۶۷ ارایه کرد و در سال‌های بعد به تکمیل آنها پرداخت. نیوتن بعد از ارایه نظریات اولیه در خصوص قانون گرانش تا سال ۱۶۸۴ به تحقیقاتش در این خصوص ادامه داد و بر اساس نتایج همین تحقیقات کتاب معروف خود یعنی «اصول ریاضی فلسفه طبیعی» را منتشر کرد. این کتاب تاثیر بسیاری در علم فیزیک ایجاد کرد و به اعتقاد بسیاری مهمترین کتاب علمی تاریخ است.

یوهانس کپلر ستاره‌شناس آلمانی در سال ۱۶۰۹ نظریه‌ی انقلابی خود درباره‌ی حرکت سیارات را ارائه کرد. در آن زمان هنوز دانشمندان به دستاوردهای علمی کپرنیک اعتقاد نداشتند و اکثر مردم بر این باور بودند که زمین مرکز جهان است و سیارات بدور آن می‌چرخند. یوهانس کپلر با استفاده از نتایج رصدهای استادش تیکو براهه و مشاهدات خود برپایه دستاوردهای علمی کپرنیک توانست ثابت کند که سیارات نه به دور زمین بلکه به دور خورشید می‌چرخند و مدار آنها نیز بر خلاف تصور رایج دایره‌ای نیست بلکه بیضوی است. آنچه کپلر نتوانسته بود توضیحی برای آن پیدا کند دلیل بیضی بودن مدار سیارات و علل گردش آنها بود که نیوتن در کتاب اصول ریاضی و فلسفه طبیعی به پاسخ این سوالات پرداخت. نیوتن ثابت کرد که نیروی گرانش میان اجسام آسمان برابر است با عکس مجذور فاصله میان آن دو جسم. نیوتن با تحلیل ریاضی نشان داد که قانون عکس مربع ناگذیر مسیر حرکت سیاره‌ها را بیضی شکل می‌کند. همین دستاوردهای علمی نیوتن بود که وی را به سمت کشف قانون عمومی گرانش سوق داد که به موجب آن هر جسمی در عالم به هر جسم دیگری نیروی کششی وارد می‌کند و مقدار ان همانطور که اشاره شد عکس مجذور فاصله میان آن دو جسم است. در کتاب اصول ریاضی فلسفه طبیعی نیوتن در بخشی به تشریح قوانین حرکتی قانون اول نیوتن، قانون دوم نیوتن و قانون سوم نیوتن پرداخت که بنیان فیزیک مکانیک کلاسیک را شکل داد.

نیوتن در اواخر عمر درباره خصوصیات و شکست نور تحقیق می‌کرد که پایه آن علاقه شخصی وی به منشورها بود که سال‌ها قبل با آن‌ها آشنا شده بود و دریافته بود که نور سفید اگر از یک منشور عبور کند به طیفی از رنگ‌ها تجزیه می‌شود. همچنین به‌وسیله‌ی قرار دادن منشور مشابه دیگری در مسیر نور تجزیه شده به صورت وارونه، می‌توان رنگ‌های طیف را باز ترکیب کرد و نور سفید به دست ‌آورد.

سر اسحاق نیوتن در تاریخ ۲۰ مارچ سال ۱۷۲۶ و در ۸۴ سالگی دیده از جهان فروبست.