۵۰۳ سال پیش در چنین روزی یعنی ۵ مارچ سال ۱۵۱۲ میلادی گرادوس مرکاتور فیلسوف و ریاضیدان برجسته بلژیکی متولد شد. بیشترین شهرت این دانشمند بخاطر نقشه‌ای است که از جهان آن زمان ترسیم کرد و به نقشه ۱۵۶۹ معروف است.

گرادوس در شهر روپلموند متولد شد. وی پس از پایان تحصیلات ابتدایی وارد دانشگاه لوون شد. با وجود اینکه بیشترین شهرت مرکاتور بخاطر نقشه‌های جغرافیایی است که کشیده، اما درآمد اصلی وی از ریاضیات و ساخت ابزارالات ریاضی بوده و در آن دوران درامد خاصی از نقشه کشی نصیبش نمی‌شد.

گرادوس در سال ۱۵۳۵ کار کشیدن اطلس جهان را آغاز کرد و تقریبا تا پایان عمر به این کار مشغول بود. در این دوران گرادوس مرکاتور تلاش فراوانی کرد تا نقشه دنیا را براساس تمام اطلاعات موجود به دقت رسم کند. در سال ۱۵۴۴ کلیسا گرادوس مرکاتور را کافر برشمرد و به مدت ۷ ماه وی را زندانی کرد تا اینکه گرادوس مرکاتور در دادگاه کلیسا بی گناه شناخته شد و آزاد شد.

در سال ۱۵۵۲ به شهر دویسبرگ نقل مکان کرد و در آنجا یک کارگاه نقشه کشی راه اندازی کرد و توانست نقشه اروپا را در ۶ بخش آماده کند. مرکاتور در همین شهر برای امرار معاش به تدریس ریاضیات در دانشگاه می‌پرداخت. هرچند که در کنار تدریس به کار نقشه کشی نیز مشغول بود. در سال ۱۵۶۹ بعد از سال‌ها تلاش سرانجام گرادوس مرکاتور توانست اولین اطلس پیشرفته خود را کامل کند و در سال ۱۵۷۰ نسخه نهایی آن‌را ارائه کرد.

گرادوس مرکاتور به خاطر کشیدن نقشه‌های خود سفرهای زیادی انجام می‌داد و بعد از ارائه نسخه اولیه از اطلس جهان تلاش بسیاری کرد تا از خطای آن بکاهد و بعد از ۸ سال تلاش در سال ۱۵۷۸ نسخه دوم ازاطلس جهان خود را ارائه کرد. گرادوس مرکاتور بصورت مداوم بر روی نقشه خود کار می‌کرد و نقشه‌های زیر مجموعه از اطلس جهان خود را فراهم می‌کرد، تا سال ۱۵۸۸ نقشه دقیق آلمان، فرانسه، هلند، بالکان و یونان به نقشه اصلی اضافه شدند. گرادوس مرکاتور در تاریخ ۲ دسامبر سال ۱۵۹۴ دیده از جهان فروبست اما پسرش رومولد مرکاتور راه پدر را ادامه داد و نقشه جهان را تکمیل‌تر کرد.

۹۷ سال پیش در چنین روزی  آرتور کورنبرگ - زیست شیمیدان سرشناس آمریکایی متولد شد. شهرت این دانشمند بزرگ بخاطر کشف مکانیزم تشکیل دئوکسی‌ریبونوکلئیک‌اسید یا DNA است که به همین خاطر نیز جایزه‌ی نوبل پزشکی سال ۱۹۵۹ به وی تعلق گرفت.

۳ مارچ سال ۱۹۱۸، آرتور کورنبرگ در شهر نیویورک و در یک خانواده یهودی مهاجر متولد شد؛ پدرش یک مغازه‌ی کوچک داشت و بیشتر عمر خود را مشغول فروش ابزار آلات سپری کرد و آرتور زمانی که کودک بود در مغازه‌ی پدر به وی کمک می‌کرد. آرتور از نظر هوشی یک نابغه بود و در نه سالگی قادر به صحبت به ۶ زبان شد در حالی که هیچگونه آموزش رسمی ندیده بود.

آرتور کورنبرگ دوره‌ی دبیرستان خود را در مدرسه‌ی آبراهام لینکولن سپری کرد و سپس وارد دانشگاه نیویورک شد. سال ۱۹۳۷ مدرک کارشناسی خود را دریافت کرد و سپس دوره پزشکی را در دانشگاه روچستر ادامه داد و سال ۱۹۴۱ مدرک پزشک عمومی خود را گرفت. وی در خلال جنگ جهانی دوم به عنوان پزشک در ارتش آمریکا خدمت کرد. البته در خلال خدمت، بصورت پاره وقت در بعضی از پروژه‌های تحقیقاتی پزشکی نیز فعالیت می‌کرد. بعد از پایان جنگ دکتر کورنبرگ تحقیقات وسیعی را در دانشگاه نیویورک و دانشگاه کلمبیا آغاز کرد که نتیجه این تحقیقات کشف آنزیم هایی بود که باعث تشکیل DNA می‌شوند. دکتر کورنبرگ سال ۱۹۵۳ وارد دانشگاه واشنگتن شد و تحقیقات خود را روی DNA و فرایند شکل گیری آن ادامه داد.

دی ان ای یا دئوکسی‌ریبونوکلئیک ‌اسید نوعی اسید نوکلئیک با دستورالعمل‌های ژنتیکی است که برای کار کرد و توسعه بیولوژیکی موجودات زنده و ویروس مورد استفاده قرار می‌گیرد. نقش اصلی مولکول DNA ذخیره ‌سازی طولانی مدت اطلاعات ژنتیکی است. کشف DNA، ساختار و وظایف آن انقلابی در علم زیست شناسی ایجاد کرد و دریچه‌های جدیدی در علم گشود. دکتر آرتور کورنبرگ بخاطر کشف آنزیم هایی که باعث تولید دی ان ای می‌شوند توانست جایزه‌ی نوبل پزشکی سال ۱۹۵۹ را به خود اختصاص دهد.

دکتر آرتور کورنبرگ در تاریخ ۲۶ اکتبر سال ۲۰۰۷ میلادی در سن ۸۹ سالگی دیده از جهان فروبست.

۴ سال پیش در چنین روزی،  آلینوش طریان فیزیکدان و ستاره شناس سرشناس ایرانی دیده از جهان فروبست. از وی به عنوان مادر ستاره شناسی مدرن ایران  و بانوی اختر فیزیک ایران یاد می‌شود.

آلینوش طریان در تاریخ ۹ نووامبر سال ۱۹۲۰ در یک خانواده ارمنی ایرانی متولد شد. پدر آلینوش شاعر و مترجم بود و مادر وی فارغ التحصیل رشته ادبیات از سوئیس بود. آلینوش تحصیلات خود را در مدرسه ارامنه آغاز کرد و بعد از پایان دوره ابتدایی وارد دبیرستان انوشیروان دادگر شد.

وی بعد از پایان دوره دبیرستان وارد دانشگاه تهران شد و سال ۱۳۲۶ مدرک کارشناسی خود را از این دانشگاه دریافت کرد. پس از فارغ التحصیلی یک فرصت شغلی در دانشگاه تهران پیدا کرد. بعد از مدتی از دانشگاه درخواست دریافت بورسیه تحصیلی برای ادامه تحصیل کرد اما استادش، دکتر حسابی بخاطر اینکه اعتقاد داشت تحصیل بیش از این برای یک زن مناسب نیست با درخواست آلینوش طریان مخالفت کرد و دانشگاه تهران به ایشان بورسیه تحصیلی نداد. آلینوش که به شدت به ادامه تحصیل علاقه داشت از تصمیم خود منصرف نشد و با حمایت مالی پدرش به دانشگاه سوربن فرانسه رفت و از این دانشگاه مدرک دکترای دریافت کرد. بعد از پایان دوره دکترا در حالی که پیشنهاد کار در این دانشگاه را داشت تصمیم گرفت به کشورش ایران بازگردد. بعد از بازگشت از فرانسه در دانشگاه تهران به عنوان دانشیار مشغول به کار شد. سال ۱۹۳۸ برای دوره رصدخانه خورشیدی از دولت آلمان غربی بورسیه دریافت کرد و به آلمان رفت و مدتی در این کشور به تحصیل پرداخت و سپس به ایران بازگشت. خانم دکتر طریان سال ۱۹۴۳ به مقام استادی دانشگاه تهران رسید و اولین کسی بود که به تدریس اخترفیزیک در دانشگاه تهران پرداخت.

دکتر طریان سال ۱۳۵۸ و بعد از ۳۰ سال تدریس در دانشگاه تهران خود را بازنشست کرد. وی در طول دوران فعالیت های علمی خود نخستین رصدخانه فیزیک خورشیدی را در ایران تاسیس کرد و اولین فردی بود که در ایران مفاهیم اخترفیزیک را تدریس می‌کرد. وی هیچگاه ازدواج نکرد و خانه خود را وقف کمک به دانشجویان کرد. دکتر طریان به عنوان بانوی اختر فیزیک ایران و مادر علم ستاره شناسی مدرن در ایران شناخته می‌شود. ایشان در سال‌های پایانی عمر در خانه سالمندان توحید زندگی می‌کرد و سرانجام در تاریخ ۴ مارچ سال ۲۰۱۱ میلادی مصادف با ۱۵ اسفند سال ۱۳۸۹ شمسی به علت کهولت سن و در ۹۰ سالگی دیده از جهان فروبست.

۱۱۳ سال پیش در چنین روزی  ادوارد کاندون - فیزیکدان سرشناس آمریکایی متولد شد. شهرت وی به خاطر دستاوردهای علمی‌اش در فیزیک هسته‌ای و رادار است که کمک بسیاری به توسعه دانش هسته‌ای و فناوری رادار کرده است.

ادوارد کاندون ۲ مارچ سال ۱۹۰۲ در شهر آلاموگوردو در نیومکزیکو متولد شد. پدرش سرپرست تیم خط راه آهن بود و تمام زمانش را به کار سپری می‌کرد. ادوارد بعد از پایان دوره دبیرستان به عنوان روزنامه نگار به مدت سه سال مشغول به کار شد اما روزنامه نگاری کاری نبود که وی علاقه داشت. به همین دلیل این کار را رها کرد و وارد دانشگاه برکلی در کالیفرنیا شد تا تحصیلات خود را ادامه دهد.

در آغاز رشته‌ی شیمی را برگزید و در این رشته به تحصیل پرداخت اما بعد از مدتی به فیزیک گرایش پیدا کرد و تغییر رشته داد. ادوارد کاندون توانست در ۳ سال دوره کارشناسی خود را به پایان برساند و تنها در ۲ سال دکترای فیزیک گرفت. سپس بخاطر علاقه‌ای که به فیزیک داشت به اروپا و آلمان سفر کرد و در دانشگاه گوتینگن زیر نظر مکس بورن به عمق بخشیدن دانش فیزیک خود پرداخت و سپس به دانشگاه مونیخ رفت و زیر نظر آرنولد سامرفلد آموزش دید. بعد از این دوره در آلمان به آمریکا بازگشت و به قدری این دوران بر وی تاثیر گذاشت که رساله دکترای خود را رد کرد و تمام آن‌را مجددا از ابتدا با در نظر گرفتن نظریه کوانتوم نوشت و همچنین توانست اصل فرانک-کاندون را ارائه کند.

این اصل در شیمی کوانتومی بیانگر این قضیه است که انتقالات الکترونی در محتمل‌ترین حالت به گونه‌‌ای انجام می‌شوند که مکان و مومنتوم هسته‌ها ثابت بمانند. این اصل از تقریب سرعت بسیار بالای انتقالات الکترونی در مقایسه با ارتعاشات هسته و در نتیجه ثابت بودن هسته اتم هنگام انتقالات الکترونی ناشی می‌شود. اواخر دهه ۱۹۲۰ در پروژه‌های تحقیقاتی آزمایشگاه بل مشغول به فعالیت شد و در همین دوران به همراه تیم تحقیقاتی بل موفق به کشف پدیده پراکنش الکترون شد. دکتر کاندون از سال ۱۹۲۸ تا ۱۹۳۷ در دانشگاه پرینستون مشغول تحقیق و تدریس بود. سال ۱۹۳۷ در یک شرکت خصوصی یک تیم تحقیقاتی تشکیل داد تا روی فیزیک هسته‌ای کار کند. وی توانست موادی بسازد که به کمک آن قادر بود اورانیوم را بصورت ایزوله جهت استفاده در بمب هسته‌ای نگهداری کند. همچنین در همین دوران در پروژه رادار زیر نظر دولت آمریکا مشغول به کار شد و دستاوردهای مهمی از خود در جهت توسعه فناوری رادار برجای گذاشت. سال ۱۹۴۳ به دعوت دولت آمریکا وارد پروژه منهتن شد اما تنها ۶ هفته بعد از این پروژه استعفا داد و از آنها جدا شد. دکتر کاندون در خلال سال‌های ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۵ بصورت پاره وقت در پروژه جداسازی اورانیم ۲۳۵ و ۲۳۸ مشغول به کار شد و بعد از پایان جنگ جهانی دوم به عضویت کمیته انرژی هسته‌ای آمریکا درآمد. در خلال سال‌های ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۳ در دانشگاه واشینگتن به فعالیت مشغول شد و سپس به دانشگاه کولورادو رفت و تا سال ۱۹۷۰ و زمان بازنشستگی در این دانشگاه باقی ماند.

دکتر کاندون در تاریخ ۲۶ مارچ سال ۱۹۷۴ در سن ۷۲ سالگی دیده از جهان فروبست.