۹۰ سال پیش در چنین روزی یعنی ۱۲ مارچ سال ۱۹۲۵ رئونا ایزاکی مشهور به لئو ایزاکی فیزیکدان سرشناس ژاپنی متولد شد. شهرت وی بخاطر کشف پدیده‌ی تونل زنی کوانتومی در فیزیک است که به همین خاطر نیز جایزه نوبل فیزیک سال ۱۹۷۳ به ایشان تعلق گرفت.

رئونا ایزاکی در شهر اوزاکای ژاپن متولد شد. بعد از پایان تحصیلات در مقطع مقدماتی و متوسطه وارد دانشگاه توکیو شد و در این دانشگاه به تحصیل در رشته‌ی فیزیک پرداخت. در سال ۱۹۴۷ و بعد از پایان جنگ جهانی دوم توانست کارشناسی خود را در رشته‌ی فیزیک از دانشگاه توکیو دریافت کند و سپس با ادامه تحصیل در مقطع دکترا در سال ۱۹۵۹ نیز دکترا گرفت. در سال ۱۹۵۸ و قبل از پایان دوره‌ی دکترا رئونا ایزاکی در تحقیقات مهمی فعالیت کرد و نقش کلیدی در کشف پدیده تونل زنی کوانتومی بازی کرد.

تونل زنی کوانتومی اشاره به فرایندی کوانتومی دارد که در آن ذره در حرکت کوانتومی خود از سدی که از نظر تئوری کلاسیک قادر به عبور آن نیست عبور می‌کند. به عبارت ساده‌تر پدیده‌ی تونل زنی کوانتومی توضیح رفتارهایی است که در تئوری‌های کلاسیک فیزیک کوانتومی قابل تشریح نیست و رفتاری را بررسی می‌کند که بر خلاف نظریه‌های کلاسیک فیزیک کوانتوم است.

این پدیده یکی از اصلی‌ترین پدیده‌ها در توضیح همجوشی هسته‌ای و حرکت الکترون‌ها است که برای مثال در سطح خورشید اتفاق می‌افتد. همچنین بر اساس همین پدیده نیز دستگاه‌های فوق پیشرفته‌ای نیز نظیر دیود تونلی توسط بشر تولید شده است. دیود تونلی یک نوع دیود است که قابلیت عملکرد بسیار سریع در حد فرکانس‌های ریزموج را داراست این نوع دیودها به احترام دکتر لئو ایزاکی به دیودهای ایزاکی نیز شناخته می‌شوند. لئو ایزاکی در سال ۱۹۶۰ به دعوت از شرکت IBM به آمریکا رفت و در مرکز تحقیقات فوق پیشرفته این شرکت مشغول به تحقیق شد. وی تحقیقات بسیاری در خصوص نیمه هادی‌ها انجام داده است. در حال حاضر نیز ریاست علمی بسیاری از دانشگاه‌های ژاپن نظیر دانشگاه تسوکوبا را برعهده دارد و کماکان به کارهای تحقیقاتی خود ادامه می‌دهد.

73 سال پیش در چنین روزی سر ویلیام هنری برگ - دانشمند سرشناس انگلیسی فوت کرد. شهرت وی به خاطر خدماتش در تحلیل ساختار کریستال‌ها به کمک اشعه‌ی ایکس است که به همین خاطر نیز جایزه‌ی نوبل فیزیک سال ۱۹۱۵ را دریافت کرد.

ویلیام هنری برگ در تاریخ ۳ جولای سال ۱۸۶۲ در شهر وستوارد در نزدیکی کامبرلند انگلستان متولد شد. ویلیام هنری ۷ سال بیشتر نداشت که مادرش را از دست داد.

بعد از مرگ مادر سرپرستی وی به عمویش سپرده شد و نزد عمویش پرورش یافت. ویلیام بعد از پایان تحصیلات در مقطع متوسطه وارد کالج شاه شد، بخاطر استعداد و تلاش زیادش توانست بورسیه تحصیلی کالج ترینیتی دانشگاه کمبریج را دریافت کند.

ویلیام هنری برگ سال ۱۸۸۴ توانست به عنوان دانشجوی ممتاز تحصیلات خود را به پایان برساند. وی سال ۱۸۸۵ در حالی که ۲۳ سال داشت به عنوان استاد ریاضیات و فیزیک آزمایشگاهی دانشگاه آدلاید استرالیا انتخاب و مشغول به کار شد تا به همین واسطه انگلستان را ترک و به استرالیا برود.

علاقه بِرگ به فیزیک از سال ۱۸۹۵ فزونی یافت؛ در این سال بصورت اتفاقی همراه ارنست رادرفورد فیزیکدان سرشناس از نیوزیلند تا کمبریج همسفر بود و در این سفر با صحبت‌هایی که با ارنست رادرفورد داشت به فیزیک علاقه‌مند شد. ویلیام سال ۱۹۰۸ بعد از حدود ۲۳ سال به انگلستان بازگشت و در دانشگاه یونیورسیتی کالج لندن مشغول به تدریس شد. سال ۱۹۲۳ با مایکل فارادی آشنا شد و باهم شروع به فعالیت کردند. ویلیام هنری برگ به عنوان دوست و مدیر آزمایشگاه فارادی تقریبا تا پایان عمر با مایکل فارادی همکاری کرد.

بعد از کشفِ اشعه‌ی ایکس توسط فون لاوه، ویلیام هنری برگ و فرزندش ویلیام لورنس برگ که او هم فیزیکدان بود به اشعه‌ی ایکس علاقه‌مند شدند و تحقیقات بسیاری در خصوص این اشعه و کاربرد آن انجام دادند. آن‌ها در خصوص طیف نماهای اشعه ایکس پدیده پراش اشعه ایکس و مطالعه ساختار کریستال‌ها به کمک اشعه ایکس پرداختند و سال ۱۹۱۵ هر دو مفتخر به دریافت جایزه نوبل فیزیک شدند.

پرتو ایکس نوعی تابش از نوع الکترومغناطیسی است؛ این اشعه در بلورشناسی و عکسبرداری از اعضای داخلی بدن و عکسبرداری از درون اشیای جامد و به عنوان یکی از روش‌های تست غیرمخرب در تشخیص نقص‌های موجود در اشیای ساخته شده برای مثال لوله‌ها کاربرد دارد. ساختار کریستال یا ساختار بلوری به ساختار و جهت گیری اتم‌ها، یون‌ها یا مولکول‌های داخل بلور جامد یا مایع گفته می‌شود. سر ویلیام هنری برگ سرانجام در تاریخ ۱۲ مارچ سال ۱۹۴۲ میلادی در سن ۷۹ سالگی دیده از جهان فروبست.

۹۵ سال پیش در چنین روزی نیکولاس بلومبرگن - فیزیکدان سرشناس هلندی آمریکایی متولد شد. شهرت این دانشمند بزرگ بخاطر طیف سنجی لیزر و توسعه این روش در مطالعه و شناخت مواد است که به همین خاطر نیز جایزه‌ی نوبل فیزیک سال ۱۹۸۱ به ایشان تعلق گرفته است.

۱۱ مارچ سال ۱۹۲۰ نیکولاس بلومبرگن در شهر دوردرخت هلند متولد شد. تحصیلات مقدماتی و متوسطه را در زادگاهش سپری کرد و سپس وارد دانشگاه لیدن در هلند شد و تا مقطع دکترا در این دانشگاه پیش رفت.

وی سال ۱۹۴۵ و اواخر جنگ جهانی دوم بخاطر مشکلاتی که در پی جنگ پیش آمده بود هلند را به مقصد آمریکا ترک کرد و تحصیلاتش را در مقطع دکترا در دانشگاه هاروارد ادامه داد. در این مقطع بصورت پاره وقت با ادوارد میلز پرسل در لابراتوار تشعشعات هسته‌ای دانشگاه MIT در پروژه‌های تحقیقاتی فعالیت می‌کرد و بعد از مدتی بخاطر تجربه کارهای تحقیقاتی به عنوان استاد فیزیک کاربردی دانشگاه هاروارد انتخاب شد. دکتر نیکولاس بلومبرگن سال ۱۹۵۸ ملیت آمریکایی را بعد از سال‌ها زندگی در این کشور برگزید.

مهمترین دستاورد علمی دکتر بلومبرگن به مبحث طیف سنجی به کمک لیزر مربوط می‌شود که باعث شد خواصی از مواد مختلف نمایان شود که بدون لیزر به هیچ وجه قابل شناسایی نبودند. به همین خاطر نیز جایزه نوبل فیزیک سال ۱۹۸۱ به ایشان تعلق گرفت. طیف سنجی یا بیناب یابی عبارت است از مطالعه‌ی ماده و خواص آن‌ها با بررسی نور، صوت و ذرات گسیل شده ، جذب شده یا پراکنده شده از ماده. از لحاظ علمی طیف‌ سنجی به شاخه‌ای از علم بر می‌گردد که نور مرئی برای مطالعات نظری در ساختار ماده و آنالیزهای کیفی و کمی استفاده می‌شود. اگرچه اخیراً به عنوان یک تکنیک جدید نه فقط برای نور مرئی بلکه بسیاری از اشکال تابش‌های الکترومغناطیسی و غیرالکترومغناطیسی مانند میکروموج‌ها، امواج رادیویی، اشعه ایکس، الکترون‌ها، فونون‌ها (امواج صوتی) و غیره را نیز شامل می‌شود و برای مطالعه ماده از آنها نیز استفاده می‌شود.

طیف سنجی لیزی یکی از مهمترین شاخه‌های علم در مطالعه مواد و خصوصیات آنها است که دکتر نیکولاس بلومبرگن نقش کلیدی در شکلی گیری آن داشته است. دکتر بلومبرگن در حال حاضر با ۹۵ سال سن کماکان به تحقیق در دانشگاه آریزونا مشغول است.

۹۲ سال پیش در چنین روزی یعنی ۹ مارچ سال ۱۹۲۳ والتر کوهن - فیزیکدان نظری سرشناس آمریکایی متولد شد. شهرت این دانشمند بزرگ بخاطر دستاوردهای مهم و زیرساختی در نظریه تابعی چگالی است که به همین خاطر نیز جایزه‌ی نوبل شیمی ۱۹۹۸ به همراه جان پوپل به ایشان تعلق گرفته است.

والتر کوهن در شهر وین در اتریش بدنیا آمد زمانی که اتریش به خاک آلمان نازی ضمیمه شد والتر کوهن حدود ۱۶ سال داشت و به انگلستان فرستاده شد بخاطر اینکه پیش زمینه آلمانی داشت از انگلستان به کانادا فرستاده شد. والتر کوهن بعد از ورود به کانادا تحصیلات خود را ادامه داد و وارد دانشگاه تورنتو شد و از این دانشگاه کارشناسی و کارشناسی ارشد خود را دریافت کرد و سپس برای دوره دکترا به دانشگاه هاروارد رفت و فارق‌التحصیل شد. بعد از کسب دکترا از دانشگاه هاروارد، وارد دانشگاه کارنگی ملون شد و از سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۶۰ در این دانشگاه مشغول به کار و تحقیق بود. در همین دوران والتر کوهن کارهای تحقیقاتی مشترکی را نیز با آزمایشگاه مشهور بل در خصوص ابررسانه‌ها انجام داد.

در سال ۱۹۶۰ دکتر کوهن دانشگاه کارنگی را ترک کرد و ریاست دپارتمان فیزیک دانشگاه کالیفرنیا در سن دیگو را برعهده گرفت تا سال ۱۹۷۹ در این مقام باقی ماند. وی سپس ریاست یک موسسه تحقیقاتی در زمینه فیزیک نظری را برعهده گرفت.

دکتر کوهن در سال ۱۹۸۴ مجددا به دانشگاه کالیفرنیا بازگشت و هم اکنون نیز با ۹۲ سال سن کماکان به تدریس و تحقیق ادامه می‌دهد. مهمترین دستاورد علمی دکتر والتر کوهن مربوط به یافته‌های کلیدی ایشان در نظریه تابعی چگالی با ارائه قضیه هوهنبرگ-کوهن است که به همین خاطر نیز جایزه نوبل شیمی سال ۱۹۹۸ به ایشان تعلق گرفت. نظریه تابعی چگالی نظریه‌ای در ساختار مکانیک کوانتومی برای بررسی ساختار الکترونی مواد در سیستم‌های بس ذره‌ای است. این نظریه ریشه در مدل توماس-فرمی دارد، و بر پایه دو قضیهٔ هوهنبرگ-کوهن بنا شده است. نظریه تابعی چگالی از محبوب ترین و فراگیرترین روشها در فیزیک حالت جامد و مکانیک کوانتومی و شیمی کوانتومی است.