میگوهایی که در حوالی حفره‌های آب جوشان در اعماق دریای کاراییب زندگی می‌کنند احتمالاً اطلاعات ارزشمندی از چگونگی وجود حیات در سیارات دیگر را در اختیار دانشمندان قرار می‌دهند.

بر اساس تازه‌ترین تحقیقات انجام گرفته در آزمایشگاه پیش‌رانش جت ناسا (JPL) میگوهایی که به صورت گروهی در کنار حوضچه‌های آب داغ در عمق ۲۲۰۰ متری از دریای کاراییب زندگی می‌کنند نمونه‌های زنده ارزشمندی هستند که می‌توانند سرنخ‌های خوبی از زندگی فرازمینی را در اختیار محققان قرار دهند.

آبی که از این حفره‌های آب جوشان خارج می‌شود به اندازه کافی سرد هست تا این موجودات اسرار آمیز بتوانند به راحتی در آن شرایط به زندگی خود ادامه دهند. در‌ واقع آب جوشان در آن محیط طاقت فرسا چیزی در حدود ۴۰۰ درجه سانتی گراد دما دارد که حتی تصورش برای موجوداتی که بر روی سطح این کره خاکی زندگی می‌کنند بسیار وحشتناک و شبیه به کابوس است.

در این دما غذای مورد علاقه میگوها پخته شده و آماده مصرف می‌شود!

خوراک اصلی میگوهای اعماق دریای کاراییب کربوهیدراتی است که توسط باکتری‌هایی که در داخل حفره‌های آب گرم زندگی می‌کنند، تولید می‌شود. اما ارتباط این زنجیره غذایی با زندگی فرازمینی چیست؟ پاسخ ساده است، اگر این باکتری‌ها می‌توانند در این شرایط طاقت فرسا به زندگی خود ادامه دهند، به احتمال زیاد این شرایط به نوعی دیگر می‌تواند در گوشه‌ای دیگر از فضای بی‌انتها نیز تکرار شود. یکی از مکان‌هایی که احتمال حضور چنین موجودات کوچکی وجود دارد قمر یخ زده و مشهور سیاره مشتری یعنی اروپا است که به خاطر سطح یخ زده و در زیر آن اقیانوس‌های در جریان و فعال در نزد اهالی علم شناخته شده است.

پروفسور مکس کولمن، دانشمند JPL در ناسا اذعان می‌کند که دو سوم تاریخ حیات بر روی زمین به حیات میکروبی اختصاص داشته است. به همین جهت با در کنار هم قرار دادن این داده‌ها، احتمال حصور چنین حیاتی در قمر اروپا بسیار محتمل است.

دکتر اما ورستیگ در ارتباط با وجود حیات میکروبی در مشتری می‌گوید:

احتمال حضور باکتری‌هایی نظیر باکتری‌های فعال در حفره‌های آب جوشان اعماق دریای کاراییب در اعماق اقیانوس‌های اروپا به مقدار زیادی بستگی به میزان انرژی‌های آزاد شده در آن ناحیه دارد. این انرژی به احتمال زیاد از طریق حفره‌های گرمایی موجود در اعماق اقیانوس‌های اروپا آزاد می‌شود.

دانشمندان معتقدند که باکتری‌ها انرژی‌ آزاد شده در اعماق دریا را دریافت و طی واکنش‌های شیمیایی به کربوهیدارت تبدیل می‌کنند. اما نکته جالب‌تر در این بین پیدا شدن بقایای سخت پوستان در داخل دستگاه گوارش میگوها است که به خودی خود داستان حیات را بیش از پیش جذاب می‌کند.

۱۲۹ سال پیش جورج مینوت دانشمند بزرگ آمریکایی متولد شد. شهرت این دانشمند بخاطر دستاوردهایش در زمینه بیماری کم‌خونی پرنیشیوز و تاثیر کبد در بیماری کم خونی است که به همین سبب جایزه نوبل پزشکی سال 1934 را به همراه جورج هویت ویپل و ویلیام مورفی دریافت کرد.

جورج مینوت ۲ دسامبر سال ۱۸۸۵ در شهر بوستون و در یک خانواده تحصیل کرده متولد شد. پدر جورج، جیمز جکسون مینوت یکی پزشکان سرشناس آن زمان بود که تاثیر زیادی در علاقه جورج به علم پزشکی داشت.

پدر بزرگ جورج از موسسان بیمارستان عمومی ماساچوست و پسر عموی پدرش یکی از پزشکان و متخصصان آناتومی معروف آن دوران بود. بدین ترتیب جورج مینوت در محیطی پرورش یافت که زیر بنای آینده‌ی شغلی وی را بوجود آورد. جورج مینوت تحصیلات خود را تا پایان مقطع دبیرستان با موفقیت سپری کرد و سپس وارد دانشگاه هاروارد شد و از این دانشگاه سال 1912 دکترا گرفت.

بین سال‌های 1914 تا 1915 جورج به عنوان دستیار در دانشگاه جان هاپکینز مشغول به کار شد و بعد از آن در سال 1915 به عنوان دستیار به دانشگاه هاروارد بازگشت. دکتر مینوت بیشتر عمرش را صرف تحقیق و بررسی در خصوص بیماری کم خونی و انواع آن کرد و بخاطر دستاوردهایش در زمینه بیماری کم خونی پرنیشیوز و تاثیر کبد در این بیماری جایزه نوبل فیزیک سال 1934 را به همراه جورج هویت وییل و ویلیام مورفی از آن خود کرد.

کم خونی پرنیسیوز نوعی کم‌خونی مگالوبلاستیک است که به علت یک واکنش اتوایمیون رخ می‌دهد و به موجب آن سیستم دفاعی بدن، علیه سلول‌های خودی دیواره معده عمل می‌کنند. سلول‌های دیواره معده فاکتور داخلی را ترشح می‌کنند که برای جذب ویتامین B12 وجود آن ضروری است. بنابراین تخریب سلول‌های دیواره سبب نبود فاکتور داخلی و در نتیجه جذب ناچیز ویتامین B12 می‌شود. پس از اختلال در جذب ویتامین ابتدا بیمار از ذخایر کبدی استفاده می‌کند. پس از اتمام ذخایر کبدی کمبود ویتامین ‌B12 که یک جزء ضروری در تولید گلبول قرمز است به کم خونی مگالوبلاستیک منجر می‌شود. بیمار همزمان مشکلات عصبی پیدا می‌کند. دکتر بینوت که زندگی خود را وقف کسانی کرده بود که از بیماری کم خونی رنج می‌بردند خود به بیماری قند مبتلا بود که در آن دوران یکی از کشنده‌ترین بیماری‌های رایج به شمار می‌رفت.

اگر سال 1921 داروی انسولین کشف نمی‌شد، دکتر جورج مینوت هیچگاه نمی‌توانست به بیماران مبتلا به کم خونی کمک کند. بیماری قند دکتر مینوت از سال 1947 شدت یافت و دیگر داروهای رایج موثر نبودند، در این شرایط باز هم دکتر مینوت دست از کارهای تحقیقاتی نکشید و به کار خود ادامه می‌داد. وی بعد از حمله قلبی که در اواخر سال 1947 رخ داد قادر به کار نبود و سرانجام سال 1950 در اثر بیماری قند دیده از جهان فرو بست.

3 دسامبر سال 1994 شرکت ژاپنی سونی کنسول بازی PlayStation را معرفی کرد. محصولی که شاید در آن زمانهیچکس تصور نمی‌کرد که بتواند انقلابی در صنعت بازی‌های رایانه‌ای و کنسول‌ها ایجاد کند.

PlayStation زاده ایده‌ و خلاقیت‌های یک مهندس سخت افزار و الکترونیک به نام کن کوتاراگی بود که بعدها به عنوان ریاست شرکت سونی کامپیوتر انترتینمنت از زیر مجموعه‌های این شرکت انتخاب شد.

از وی به عنوان پدر پلی استیشن یاد می‌شود. پلی استیشن اولین کنسول بازی در جهان بود که بیش از 100 میلیون نسخه از آن به فروش رفت و موفقیت بزرگی برای سونی به همراه داشت و خاطرات بسیاری را برای کاربران آن دوران خلق کرد. موفقیت سونی در عرضه اولین نسخه از پلی‌استیشن، آنها را بر آن داشت تا پلی استیشن ۲ را نیز عرضه کنند که این اتفاق 9 سال و 4 ماه پس از عرضه نسخه اولیه به وقوع پیوست و پلی استیشن 2 وارد بازار شد تا رکوردی تاریخی را به ثبت رساند. پلی استیشن ۲ توانست به رکورد فروش حدود ۱۵۵ میلیون نسخه تا سال ۲۰۱۲ دست پیدا کند که بالاترین میزان فروش کنسول بازی تا حالا بوده است.

شرکت سونی در سال 2006 نسل سوم از پلی استیشن را ارائه کرد و رکورد فروش 80 میلیون نسخه از این کنسول تا سال 2013 به ثبت رسید. کنسول اصلی دیگر شرکت سونی نسخه 4 از پلی استیشن بود که در سال 2014 ارائه شد و تنها در 24 ساعت اول عرضه‌ی محصول به بازار، حدود 1 میلیون از این کنسول در سراسر جهان به فروش رفت و یک رکورد دیگر برای شرکت سونی به عنوان سریع‌ترین فروش در میان کنسول‌ها، ثبت شد.

پلی استیشن 1 که برای نخستین بار در سال 1994 در ژاپن عرضه شده بود یکی از پر طرفدارترین کنسول‌های سونی به شمار می‌رود که شرکت سونی تا سال 2006 و کمی قبل از عرضه نسخه 3 پلی استیشن به تولید آن ادامه داد و سرانجام این کنسول را بعد از 11 سال از خط تولید خود کنار گذاشت و بازنشته کرد. بهترین بازی به فروش رسیده روی این کنسول، گرن توریسمو بود که تا سال 2008 حدود 10.85 میلیون نسخه از آن به فروش رسیده است و رکورددار بازی‌های پلی استیشن 1 است.

پلی استیشن ۱ از یک جهت بیشتر از نسخه‌های بعدی آن برای شرکت سونی دارای اهمیت بود و آن هم تسخیر بازار کنسول‌های بازی بود که اوایل دهه 1990 در اختیار شرکت‌های نظیر سگا و نینتندو قرار داشت، اما سونی ابتدا در تاریخ ۱۶ نوامبر سال ۱۹۹۳ در توکیو، شرکت سونی کامپیوتر اینترتیمنت را تاسیس کرد و یکسال بعد از آن نیز با اولین کنسول خانگی پلی‌استیشن تمام موازنه‌های قدرت را در حوزه کنسول‌های بازی برهم ریخت و تبدیل به هیولای بی چون و چرای دنیای سرگرمی شد و تا قبل از ظهور کنسول بازی مایکروسافت به حکمران بی رقیب کنسول‌های بازی تبدیل شد.

شی مرموزی که در اوایل سال جاری از روسیه به فضا پرتاب شد پس از انجام چند مانور پیچیده این سؤال را مطرح کرده است که آیا روسیه در حال توسعه‌ی نوعی سلاح مخفی فضایی است؟

ماهواره‌ی کنجکاوی، شی 2014-28E را که در اردیبهشت ماه سال جاری به فضا پرتاب شد شناسایی کرده است. این شی همراه با سه ماهواره‌ی ارتباطی که به نظر می‌رسد برای ملحق شدن به ماهواره‌های نظامی قبلی پرتاب شده‌اند در مدار قرار گرفته است، آمریکایی‌ها آن را به عنوان زباله‌ی فضایی در نظر گرفته بودند اگرچه روسیه هیچگاه رسما پرتاب آن را اعلام نکرد. تحرکات عجیب این شی که توسط منجمان آماتور در ایالات متحده و روسیه رویت شده است تردیدهای زیادی را در مورد ماهیت آن به وجود آورده است. این شی مرموز مانند یک هواپیمای بی موتور پرواز بسیار دقیقی را انجام داده و بین ماهواره‌های روسی حرکت کرده است و سپس دوباره به جای اصلی خود باز گشته است؛ این حرکات پیچیده باعث شده ایالات متحده آن را دوباره طبقه بندی و ماهواره در نظر بگیرد، اگرچه هنوز کسی واقعاً نمی‌داند این شی چه کاری انجام می‌دهد. برخی تصور می‌کنند وسیله‌ای برای تمیزکردن آشغال‌های فضایی است که ممکن است به ماهواره‌ها آسیب برساند و برخی دیگر احتمال می‌دهند فضاپیمایی برای تعمیر یا سوخت‌گیری ماهواره‌های موجود باشد اگر چه احتمال سومی هم وجود دارد و آن این است که این وسیله ممکن است سلاحی ضد ماهواره‌ای باشد.

در خلال جنگ سرد شوروی سابق پروژه‌ای با نام Istrebitel Sputnikov یا قاتل ماهواره را توسعه می‌داد که پس از فروپاشی آن کشور در دهه‌ی ۱۹۹۰ میلادی مسکوت ماند با این حال مقامات نظامی روسیه اعلام کرده‌اند که اگر روابط این کشور با ایالات متحده رو به وخامت برود ممکن است پروژه‌ی IS را دوباره احیا کنند. تحریم‌های جدید غرب از ابتدای سال جاری و فشاری که بر روسیه به علت دخالت در بحران اوکراین وارد می‌شود ممکن است بار دیگر این کشور را تشویق به شروع تحقیق و توسعه‌ی سلاح فضایی مسکوت مانده‌ی خود کرده باشد.

هدف گیری گسترده و از بین بردن ماهواره‌های کشورهای دیگر قابلیتی کلیدی برای امنیت ملی هر کشوری به شمار می‌رود، اما روسیه تنها کشور شناخته شده‌ قادر به توسعه‌ی این فناوری نظامی نیست، در سال ۲۰۰۷ میلادی چین یکی از ماهواره‌های هواشناسی خود را نابود کرد و سال بعد نیز آمریکا یکی از فضاپیماهای قدیمی خود را منفجر کرد. اگرچه ماهواره‌هایی با قابلیت مانور بالا پتانسیل به کارگیری برای اهداف نظامی را دارند اما این کارایی صرفاً به معنای آن نیست که آن‌ها سلاح‌هایی فضایی هستند، اگرچه متخصصان امنیتی عقیده دارند پرتاب این نوع از اشیاء به فضا می‌تواند بیشتر از یک هدف داشته باشد.