یک سال پیش در چنین روزی راجر ایستون دانشمند سرشناس آمریکایی دیده از جهان فروبست. شهرت این دانشمند و فیزیکدان بزرگ بخاطر اختراع سامانه موقعیت یاب جهانی یا GPS است که امروزه به شکل گسترده‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرد.

راجر ایستون در تاریخ ۳۰ آوریل سال ۱۹۲۱ در شهر کرفتسبری متولد شد. بعد از پایان تحصیلات ابتدایی و دبیرستان وارد کالج میدلبری شد و در آنجا در مقطع کارشناسی به تحصیل در رشته فیزیک پرداخت. بعد از پایان تحصیل در مقطع کارشناسی شروع به کار و تحقیق در مراکز تحقیقاتی مختلفی کرد. در سال ۱۹۵۵ و در حالی که ۳۴ سال سن داشت یکی از کسانی بود که طرح مهمی را تحت نام سامانه موقعیت یاب جهانی به وزارت دفاع آمریکا ارائه کرد. این طرح یکی از ایده‌هایی بود که راجر ایستون آنرا پرورش داده بود. اما در آن سال طرح ایستون مورد تایید وزارت دفاع آمریکا قرار نگرفت و اجرا نشد. ایستون به کار خود ادامه داد و در سال ۱۹۵۷ طرح اصلاح شده و پیشرفته‌تری را آماده کرد. طرح ایستون تا اواخر دهه ۱۹۶۰ میلادی و اواسط دهه ۱۹۷۰ میلادی مورد استقبال قرار نگرفت تا اینکه سرانجام ایستون تاییدیه پیاده سازی سیستم در حالت آزمایشی را دریافت کرد و در ابتدا با ۴ ماهواره شروع به پیاده سازی سیستم موقعیت یاب جهانی کرد. آزمایش راجر ایستون در سال ۱۹۷۷ با موفقیت به انجام رسید و ماهواره NTS-2 اولین سیگنال‌های GPS را به زمین ارسال کرد. طرح اولیه GPS با اهداف نظامی بود اما از سال ۱۹۸۰ میلادی این سیستم با اهداف غیر نظامی نیز مورد استفاده قرار گرفت.

سامانه موقعیت یاب جهانی یا Global Positioning System سامانه منظومه‌ای متشکل از ۲۴ ماهواره است که بدور زمین در گردش هستند و در هر مدار ۴ ماهواره قرار دارد. به این ماهواره‌‌ها، نوستار (NAVSTAR) نیز گفته می‌شود. این ماهواره‌‌ها از محاسبات ریاضی ساده‌ای برای پخش اطلاعات استفاده می‌کنند که به عنوان طول و عرض و ارتفاع جغرافیایی، توسط گیرنده‌های زمین دریافت می‌شوند. جی ‌پی ‌اس در تمام شرایط به ‌صورت ۲۴ ساعت در شبانه ‌روز و در تمام دنیا قابل استفاده ‌است و هیچ‌ گونه بهایی بابت این خدمات اخذ نمی‌‌شود. ماهواره‌های جی ‌پی‌ اس، هر روز دو بار در یک مدار دقیق دور زمین می‌گردند و سیگنال‌های حاوی اطلاعات را به زمین می‌فرستند.

راجر ایستون سرانجام در تاریخ ۸ می سال ۲۰۱۴ میلادی و در ۹۳ سالگی دیده از جهان فروبست.