۸۲ سال پیش در چنین روزی  آرنو الن پنزیاس - فیزیکدان سرشناس آمریکایی متولد شد. شهرت وی به کشف تابش زمینه کیهانی باز می‌گردد که کمک بسیاری به توسعه نظریه انفجار بزرگ یا مهبانگ کرده است.

۲۶ آوریل سال ۱۹۳۳ آرنو الن پنزیاس در شهر مونیخ آلمان و در یک خانواده یهودی متولد شد. بخاطر فعالیت حزب نازی آلمان در همان اوایل به انگلستان فرستاده شد و سپس با شروع جنگ جهانی دوم به همراه خانواده خود به آمریکا مهاجرت کرد.

پنزیاس در سال ۱۹۵۱  توانست از دبیرستان فنی بروکلین فارغ التحصیل شود. وی سپس وارد کالج شهر نیویورک شد و در رشته‌های شیمی و فیزیک به تحصیل پرداخت. پنزیاس در سال ۱۹۵۴ فارغ التحصیل شد و به ارتش پیوست و مدت ۲ سال در واحد رادار ارتش آمریکا خدمت کرد که این تجربه علاقه‌ی وی را به امواج رادیویی افزایش داد.

بعد از دوره‌ی خدمت در ارتش به دانشگاه کلمبیا رفت تا تحصیلات در رشته‌ی فیزیک و به خصوص در حوزه‌ی امواج رادیویی را ادامه دهد. در آزمایشگاه دانشگاه کلمبیا به شدت روی امواج رادیویی به تحقیق پرداخت. در این دوران وی زیر نظر دکتر چارلز تاونز فعالیت می‌کرد که بعدها موفق به کشف میزر شد.

پنزیاس سرانجام در سال ۱۹۶۲ توانست از دانشگاه کلمبیا با مدرک دکترا فارغ التحصیل شود. بعد از پایان دوره‌ی دکترا به لابراتوار تحقیقاتی و معروف بل رفت و در آنجا نیز به تحقیقات خود در خصوص امواج رادیویی ادامه داد و به اخترشناسی نیز علاقه‌مند شد. مهمترین کشف دکتر آرنو الن پنزیاس نیز به همین دوران باز می‌گردد که موفق به کشف تابش زمینه کیهانی یا CMB شد. در علم کیهان ‌شناسی تابش زمینه‌ی کیهانی، تابشی الکترومغناطیسی است که سراسر کیهان را پوشانده ‌است و بیشینه‌ی این تابش در محدوده‌ی ریزموج با بسامد ۱۶۰GHz و طول موج ۱٫۹mm است. کیهان ‌شناسان تابش زمینه کیهانی را بهترین شاهد برای نظریه مهبانگ یا انفجار بزرگ می‌دانند.

دکتر پنزیاس به موجب همین کشف در سال ۱۹۷۷ مفتخر به دریافت جایزه نوبل فیزیک شد.