۸۳ سال پیش در چنین روزی یعنی ۴ آوریل سال ۱۹۳۲ ویلهلم اوستوالد شیمیدان سرشناس آلمانی فوت کرد. شهرت وی بخاطر فعالیت‌های علمی‌اش بر روی کاتالیزوها و تعادل‌های شیمیایی است که به همین خاطر نیز جایزه‌ی نوبل شیمی سال ۱۹۰۹ به وی تعلق گرفته است. از او به عنوان یکی از پایه گذاران علم شیمی فیزیک یاد می‌شود.

ویلهلم اوستوالد در تاریخ ۲ سپتامبر سال ۱۸۵۳ در منطقه‌ای از امپراتوری روسیه که امروزه در کشور لاتویا واقع شده است متولد شد. ویلهیم اوستوالد بعد از پایان دوره مقدماتی و ابتدایی وارد دانشگاه تارتو در استونی شد و در سال ۱۸۷۵ توانست کارشناسی خود را دریافت کند. وی سپس با ادامه تحصیل در سال ۱۸۷۸ دکترای خود را نیز دریافت کرد. دکتر اوستوالد در آغاز بخاطر کشف فرایندی در سال ۱۹۰۲ برای ساخت اسید نیتریک که به فرایند اوستوالد شناخته می‌شود به شهرت رسید.

اوستوالد علاوه بر کار در زمینه شیمی به بسیاری زمینه‌‌های دیگر نیز علاقه داشت و در آن‌ها فعالیت می‌کرد، میزان نوشته‌هایی که او از خود برجای گذاشته ‌است به حدود چهل هزار صفحه می‌رسد که بخش زیادی از آن‌ها در زمینه‌ی فلسفه ‌است. دکتر اوستوالد در اواخر دهه ۱۸۹۰ و اوایل دهه ۱۹۰۰ تحقیقات بسیاری در خصوص کاتالیزورها و تعادل‌های شیمیایی انجام داد که بخاطر کار در این حوزه در سال ۱۹۰۹ جایزه نوبل شیمی را دریافت کرد. از وی به عنوان یکی از بنیانگذاران علم شیمی فیزیک نیز یاد می‌شود.

علم شیمی فیزیک شاخه‌ای از دانش شیمی است که در آن، از قواعد و قوانین فیزیکی، برای حل مسائل شیمی استفاده می‌شود. از دستاوردهای علمی دکتر اوستوالد می‌توان به ایجاد مفهوم مول در شیمی که برابر با وزن مولکولی یک ماده بر حسب گرم است،‌ قانون رقیق سازی اوستوالد در شیمی، فرایند اوستوالد برای تولید اسیت نیتریک ، مرحله اوستوالد در محلول‌های جامد در تبدیل های ناهمگون ،‌ اختراع دستگاه ویسکومتر برای اندازه گیری ویسکوزیته سیال،‌ ساخت دستگاه پیپت که یکی از ابزارهای آزمایشگاهی است و به منظور اندازه‌گیری دقیقی از مایع در آزمایشگاه از آن استفاده می‌شود و بسیاری دیگر اشاره کرد.

ویلهلم اوستوالد در کنار شیمی به نقاشی نیز علاقه داشت، او رنگ‌ها را خودش درست می‌کرد و در زمینه ساخت رنگ نقاشی یک استاد بود. وی در دهه‌های بعدی زندگی خود در زمینه‌ی نظریه رنگ‌‌ها نیز کار کرد و چندین مقاله در این زمینه منتشر کرد. سرانجام دکتر ویلهلم اوستوالد در تاریخ ۴ آوریل ۱۹۳۲ در بیمارستانی در لایپزیگ درگذشت و در خانه خود در گروسبوتن در نزدیکی لایپزیگ و پس از آن در گورستان بزرگ ریگا به خاک سپرده شد.