182 سال پیش در چنین روزی الکساندر گوستاو ایفل مهندس و معمار بزرگ فرانسوی متولد شد. این مهندس، استاد ساخت سازه‌های بزرگ فلزی است و شهرتش را بخاطر ساخت برج ایفل و همچنین ساخت بدنه داخلی و فلزی مجسمه آزادی در آمریکا به دست آورد. وی همچنین دستاوردهای مهمی در زمان بازنشستگی در حوزه هواشناسی و ایرودینامیک داشته است.

خانواده‌ی گوستاو ایفل در قرن 18 میلادی از آلمان به فرانسه مهاجرت کردند و نام خانوادگی ایفل را از روی کوهی که در سرزمین اصلیشان در غرب آلمان قرار داشت برداشتند. با اینکه خانواده‌ی گوستاو همیشه از نام ایفل استفاده می‌کردند، اما زمان تولد گوستاو نام خانوادگی وی را همان نام اصلی آلمانی خود بونیخ هاوزن گذاشتند که در سال 1880 به صورت رسمی به ایفل تغییر پیدا کرد.

گوستاو ایفل با وجود اینکه بیشتر زمان خود را نزد مادر بزرگ‌اش سپری می‌کرد، اما رابطه بسیار گرم و نزدیکی با مادر خود داشت. مادر گوستاو فرد بسیار باهوشی بود و با راه انداختن تجارت ذغال درآمد بسیار خوبی داشت، آنقدر موفق بود که سال 1943 با فروش شرکتی که تاسیس کرده بود خود را بازنشست کرد. تا به خانواده خود نزدیک باشد. گوستاو ایفل به تحصیل علاقه‌ای نداشت و معمولا سرکلاس درس کمترین نمرات را می‌گرفت. وی در آن دوران اعتقاد داشت که مدرسه وقت تلف کردن است. اما دو سال آخر دبیرستان یکی از معلم‌هایش تاثیر عمیقی بر وی گذاشت و گوستاو ایفل به شدت به ادبیات و تاریخ علاقه‌مند شد و با جدیت به مطالعه پرداخت و توانست از دبیرستان فارغ التحصیل شود. در این میان عموی گوستاو که مخترع تجهیزات فرایندهای شیمیایی بود تاثیر زیادی روی او گذاشت و گوستاو به مهندسی علاقه مند شد. گوستاو ایفل سال 1855 توانست در رشته مهندسی شیمی فارغ التحصیل شود با وجود اینکه شهرت و آینده وی در مسیر دیگری رقم خورد.

پس از فارغ التحصیلی گوستاو قصد داشت در کارگاه عمویش به کار مشغول شود، اما با مخالفت شدید خانواده روبرو شد. گوستاو کارش را به عنوان دستیار نزد برادر ناتنی خود آغاز کرد در حالی که دستمزدی دریافت نمی‌کرد و بعد از چندین ماه کار بدون حقوق نزد یک مهندس راه آهن رفت و در آنجا به عنوان منشی مشغول به کار شد و این اولین کار با دستمزد وی بود.

اما شرکت جدید بعد از مدتی ورشکست شد ولی آن مهندس راه آهن که صاحب شرکت نیز بود، گوستاو را برای کار در یک شرکت بزرگ معرفی کرد و گوستاو ایفل در آنجا مشغول به کار شد و توانست با شگفتی تمام یک پل فلزی را برای راه آهن آلمان طراحی کند و بسازد که موجب جهش بزرگی در کار شد. بعد از گذشت چند وقت به وی پیشنهاد کار در چند کارخانه بزرگ داده شد و گوستاو پیشنهاد کار به عنوان رئیس مرکز طراحی و تحقیقات را پذیرفت.

به عنوان اولین کار، گوستاو یک پل فلزی در شهر بردو و روی رودخانه گارون ساخت که موفقیت بزرگی نیز برای شرکت وی به همراه داشت. به مرور گوستاو ایفل به عنوان یک نابغه در طراحی و ساخت سازه‌های فلزی در سراسر فرانسه شناخته شد. در دهه‌ی 1870 ایفل شروع به اجرای پروژه‌های بزرگ در خارج از فرانسه کرد که برای مثال می‌توان به ایستگاه مرکزی راه‌آهن در شهر بوداپست اشاره کرد که یکی از نمونه‌های نادر از کارهای گوستاو ایفل است و جنبه تاریخی در زندگی حرفه‌ای او دارد. گوستاو ایفل نقش بسیار مهمی در ساخت مجسمه آزادی ایفا کرد، زمانی که وی به عنوان مهندس در طراحی و ساخت سازه داخلی مجسمه از سوی آگوستو فردریک طراح و معمار فرانسوی مجسمه آزادی، به ایفل داده شد، طرح اولیه و ساختار داخلی را کاملا تغییر داد. ایفل مخالف ساخت مجسمه بصورت یکپارچه با این ابعاد بود چراکه فشار کار در این حالت بسیار افزایش یافته و خطر شکستی و خراب شدن کار نیز افزایش می‌یافت، به همین دلیل تصمیم گرفت تا از سازه فلزی در درون مجسمه به عنوان اسکلت استفاده کند. طرحی که ایفل برای ساخت مجسمه آزادی ارائه کرد، بعدها موجب خلق سبک دیوار پرده‌ای شد که امروزه نیز از آن استفاده می‌شود.

از دیگر یادگارهای مهم و فراموش نشدنی گوستاو ایفل می‌توان به برج ایفل که نماد شهر پاریس است اشاره کرد. این برج برای نمایشگاه جهانی پاریس در سال 1889 برای بزرگداشت یکصدمین سالگرد انقلاب فرانسه، ساخته شد. برای ساخت این نماد، یک مسابقه طراحی برگزار شد و در آن از تمامی طراحان بزرگ دعوت به عمل آمد تا طرح‌های خود را برای ساخت این برج ارائه دهند و سرانجام از بین 700 طرح پیشنهادی که در مسابقه طراحی به ثبت رسید، طرح گوستاو ایفل به اتفاق آرا انتخاب شد. ساختن برج زیر نظر گوستاو ایفل در اول ژوئیه سال 1887 شروع شد. برج ایفل یک هنر مهندسی در سازه‌های فلزی به حساب می‌آید و گوستاو ایفل تمام علم و نبوغ خود را در مهندسی و ریاضیات آمیخته با هنر به رخ جهانیان کشید. ساخت برج ایفل دو سال و دو ماه طول کشید و ۸۵۰ نفر برای ساخت آن همکاری کردند. این برج از ۱۸ هزار و ۳۸ قطعه ساخته شده و برای اتصال آن‌ها از دو و نیم میلیون پیچ مهره و میخ پرچ استفاده شده است. ارتفاع برج ۳۲۴ متر است که در زمان خود مرتفع‌ترین برج جهان بوده است. وزن برج ایفل بیش از ۱۰ هزار تن است که ۷ هزار و ۳۰۰ تن آن فولاد است.

گوستاو ایفل بعد از بازنشستگی عمر خود را صرف تحقیق در خصوص هواشناسی و ایرودینامیک کرد و سرانجام در تاریخ 27 دسامبر سال 1923 و در سن 91 سالگی دیده از جهان فروبست.