ویندوز ۱.۰ در حقیقت یک محیط گرافیکی برای کامپیوتر‌های شخصی بود که مایکروسافت در ۲۰ نوامبر ۱۹۸۵ ارائه کرد. بیل گیتس، بنیانگذار شرکت مایکروسافت، ویندوز ۱.۰ را با ایده گرفتن از دیگر شرکت نرم‌افزاری آن دوران Visi On توسعه داد.

اولین نسخه از ویندوز بر پایه پوسته‌ای گرافیکی چند وظیفگی و ۱۶ بیتی و نصاب MS-DOS محیطی را برای اجرای نرم‌افزار‌های گرافیکی طراحی شده برای ویندوز مهیا می‌کرد.

زمانی که ویندوز ۱.۰ ارائه شد با پاسخ مثبت و حمایت چندین شرکت تولید کننده سخت افزار و نرم‌افزار رو به رو شد. اما منتقدان ویندوز ۱.۰ را ضعیف ارزیابی کردند و گفتند که این سیستم عامل انتظاراتشان را برآورده نکرده است. به خصوص، آن‌ها فکر می‌کردند ویندوز ۱.۰ تمرکز زیادی بر روی ورودی‌‌های ماوس دارد. آن زمانی که هنوز گستردکی عملکرد ماوس به شکل کنونی نبود و همچنین این ویندوز  زمانی که بر روی سخت‌افزاری رده پایین اجرا می‌شد با مشکلات عملکردی متعددی دست و پنجه نرم می‌کرد.

در آن زمان بر خلاف شرکت Visi On، توسعه دهندگان ویندوز به یونیکس برای توسعه اپلیکیشن‌‌های IBM PC نیاز نداشتند و مایکروسافت نیز نقشه ریخته بود تا دیگر کمپانی‌‌ها، حتی شرکت‌های رقیب را تشویق کند تا برای ویندوز نرم‌افزار بسازند. آن‌‌ها نیز ملزم نبودند از رابط کاربری مایکروسافت در نرم‌افزار‌های خود استفاده کنند. تولید کننده‌‌های  زیادی همچون Compaq ،Zenith و DEC قول پشتیبانی و شرکت‌های نرم‌افزاری نظیر Ashton-Tate و Lotus قول توسعه نرم‌افزار و پشتیبانی  از ویندوز ۱.۰ را دادند.

بر خلاف نظر منتقدان آن دوره، ویندوز ۱.۰ توانست خود را به عنوان یکی از بنیان‌های اصلی مایکروسافت ثابت کند و در تاریخ کلی کامپیوتر نقش بزرگی داشته باشد. مایکروسافت سرانجام موفق شد در نوامبر سال ۱۹۸۷ ویندوز ۲.۰ را منتشر کند و بعد از پشتیبانی بسیار بلند مدت ۱۶ ساله از اولین ویندوز خود به صورت رسمی در ۳۱ دسامبر سال ۲۰۰۱ پشتیبانی از ویندوز ۱.۰  را متوقف کرد. در پایان جالب است اشاره کنم که این ویندوز برای نصب و اجرا به دو دیسک فلاپی و ۱۹۲ کیلوبایت حافظه رم نیاز داشت.